Instalacja fotowoltaiczna służy do produkcji energii elektrycznej. Źródłem energii jest energia promieniowania słonecznego – ogólnodostępna, niewyczerpalna i ekologiczna, nie ingerująca w środowisko.

Każda instalacja składa się z modułów fotowoltaicznych montowanych na dachu budynku lub obok budynku i falownika. Falownik to urządzenie, które przemienia prąd stały, który produkują moduły na prąd przemienny, który możemy wykorzystać w gospodarstwie domowym lub oddać go do sieci.

Instalacja fotowoltaiczna może oddawać energię do sieci, a może też pracować niezależnie od sieci. Wtedy wymagane jest wyposażenie instalacji w akumulatory energii, co ze względu na koszty akumulatorów jest rozwiązaniem stosowanym bardzo rzadko. Dzisiaj, dzięki obowiązującej ustawie o odnawialnych źródłach energii, akumulatorem energii może być sieć energetyczna, dlatego własnie instalacje sieciowe są najczęściej wybieranym typem instalacji. Po pierwsze dlatego, że ze względu na brak konieczności zakupu akumulatorów są tańsze, po drugie, bez dodatkowych kosztów wyprodukowaną energie można magazynować w sieci.

Podstawowe elementy instalacji fotowoltaicznej przedstawiają poniższe schematy:

  1. Instalacja sieciowa

instalacja_pv_on_grid

2. Instalacja wyspowa

instalacja_pv_off_grid*Generator fotowoltaiczny – zespół połączonych ze sobą modułów fotowoltaicznych, wytwarzających prąd stały o odpowiednich parametrach

Kto może posiadać instalację fotowoltaiczną?

Instalacja fotowoltaiczna może służyć każdemu – każdy w swoim obiekcie  korzysta, lub chciałby korzystać z energii elektrycznej. Może ją zainstalować zarówno osoba fizyczna (nie prowadząca działalności gospodarczej) jak i przedsiębiorca. W instalacje mogą inwestować gminy, parafie, czy rolnicy. W każdym przypadku instalacja fotowoltaiczna spełnia te same funkcje, jednak sposób w jaki wykorzystuje produkowaną energię może się różnić.

Od czego zależy sposób wykorzystania energii? Od obowiązującego prawa i możliwości jakie stwarza ono użytkownikom.


Jak korzystać z energii wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną?

Jeśli jesteś osobą fizyczną, nie prowadzącą działalności gospodarczej, najbardziej korzystnym rozwiązaniem będzie jak najwięcej energii zużywać wtedy, gdy jest ona na bieżąco produkowana, czyli w ciągu dnia. Wtedy właśnie powinniśmy planować pracę zmywarki, pralki, pompy ciepła. Energia, która nie zostanie zużyta przez gospodarstwo domowe oddawana jest do sieci elektroenergetycznej i tam jest magazynowana. Wieczorem lub nocą, kiedy korzystamy z energii elektrycznej, ale nasza mała elektrownia fotowoltaiczna na dachu  jej nie produkuje – pobieramy z sieci energię elektryczną za darmo (pobieramy energię oddaną w ciągu dnia). Zazwyczaj, ilość energii, którą produkuje nasza instalacja jest większa w okresie letnim, a mniejsza w zimowym. To jednak nie przeszkadza w generowaniu oszczędności w domowym budżecie, ponieważ w lecie instalacja produkuje zdecydowanie więcej energii niż w zimie. Dlatego w zimowe wieczory możemy korzystać z nadmiaru energii, która została oddana do sieci w okresie letnim. Tę energię pobieramy za darmo, a płacimy jedynie za różnicę w energii pobranej i oddanej do sieci w skali całego roku rozliczeniowego. Nie można jednak odebrać 100% przetrzymywanej w sieci energii. W zależności od mocy instalacji można odebrać 80% ( gdy instalacja ma moc do 10 kW), lub 70% (gdy instalacja ma moc 10-40 kW) wyprowadzonej do sieci energii.


Co to jest moduł fotowoltaiczny?

Moduły fotowoltaiczne to urządzenia służące do bezpośredniej zamiany energii słonecznej na energię elektryczną. Jest to urządzenie całkowicie bezpieczne dla środowiska, nie emitujące szkodliwych substancji do otoczenia i trwałe.

Moduły fotowoltaiczne zazwyczaj zbudowane są z pojedynczych ogniw. Ogniwa w postaci wafli o grubości ok. 2 mm wytwarzane są z mono- lub polikrystalicznego krzemu (I generacja), są najbardziej popularne i ciągle dominują na rynku. Nowością są tzw. ogniwa II generacji. Do ich produkcji  używa się mniej materiału ( dlatego nazywane są cienkowarstwowymi) i często nie jest to krzem, a np. tellurek kadmu (CdTe) czy mieszanina indu, galu i selenu (CIGS).

Więcej o modułach fotowoltaicznych: TUTAJ


 Gdzie montowany jest falownik? Co trzeba przygotować?

Niezależnie od typu instalacji w większości przypadków energię z paneli fotowoltaicznych będziemy chcieli wykorzystywać za pomocą standardowych urządzeń elektrycznych pracujących na prądzie przemiennym 230 V 50 Hz, z tego względu instalacja będzie musiała być wyposażona w urządzenie, które zamieni prąd stały z baterii słonecznych na prąd przemienny. Inwerter czy – używając polskiej nazwy – przetwornica jest sercem każdej instalacji fotowoltaicznej i technicznie jest to urządzenie znacznie bardziej skomplikowane niż baterie słoneczne. Po pierwsze, tradycyjny falownik nie zajmuje dużo miejsca. Montuje się go w pozycji wiszącej, na ścianie zbudowanej z materiałów niepalnych. To znaczy, że ściana nie może być np. drewniana. Miejsce montażu falownika powinno znajdować się w pobliżu rozdzielni elektrycznej budynku. Należy zapewnić falownikowi swobodny przepływ powietrza oraz odstęp od innych elementów budowlanych min. 20 cm z każdej strony. Powinien on być zamontowany tak, by wyświetlacz znajdował się na wysokości oczu, a więc by łatwo było instalatorowi konfigurować jego pracę, lub sczytywać dane o produkcji energii.

Falowniki można montować zarówno wewnątrz budynku jak i na zewnątrz, jeżeli falownik jest do tego przygotowany. Do miejsca, w którym zamontowany zostanie falownik należy doprowadzić przewody elektryczne z dachu. Sposób prowadzenia przewodów jest ustalany indywidualnie z inwestorem, tak by nie uszkodzić, czy nie zniszczyć elewacji lub wystroju wnętrz. W nowo budowanych obiektach inwestor może już podczas budowy wyprowadzić kable na dach, przygotowując je pod instalację fotowoltaiczną i zamontować falownik w miejscu, które będzie najbardziej odpowiednie. Często w nowych budynkach falownik montowany jest np. w garażu.

Więcej o rodzajach falowników: TUTAJ


 


Czy potrzebuję pozwolenia na montaż instalacji?

Jeżeli moc instalacji fotowoltaicznej (do 40 kW) nie przekracza mocy zamówionej danego obiektu, nie jest potrzebne żadne pozwolenie. Wystarczy jedynie zgłoszenie. Taką instalację należy bowiem  przyłączyć do sieci, po uzgodnieniu szczegółów z zakładem energetycznych, po zainstalowaniu wszystkich elementów i odpowiednich układów zabezpieczających oraz układu pomiarowo- rozliczeniowego. Takie formalności pilnowane są przez instalatorów, którzy najczęściej oferują kompleksowe usługi, wraz z przyłączeniem do sieci. Oprócz wniosku o zgłoszenie instalacji wymagane są również: wniosek o świadczenie usług dystrybucji i aneks do umowy kompleksowej. W przypadku mikroinstalacji, przyłączenie jej do sieci odbywa się dla inwestora bezkosztowo.

Dodatkowym atutem mikroinstalacji jest to, że jej właściciel jest zwolniony z obowiązku ubiegania się o koncesję na produkcję energii elektrycznej i o wydanie warunków przyłączenia.  To zdecydowanie ułatwia i przyspiesza cały proces inwestycyjny.  Rozpoczęcie dostarczania energii elektrycznej do sieci operatora systemu dystrybucyjnego może nastąpić po zawarciu stosownych umów związanych ze świadczeniem usług dystrybucji.


Redakcja GLOBEnergia