Przed europejskim sektorem energetycznym stoi obecnie wiele poważnych wyzwań. Główne problemy wiążą się z takimi kwestiami, jak: zmiany klimatyczne, ciągle zwiększający się popyt na energię przy niewystarczającym poziomie produkcji paliw czy uzależnienie od zewnętrznych dostaw surowców energetycznych.

Brak zdecydowanych i kompleksowych działań w kwestii bezpieczeństwa energetycznego ma ogromne potencjalne skutki ekonomiczne dla państw Unii teraz i w najbliższej przyszłości. Ponieważ inwestowanie w Odnawialne Źródła Energii pozwala w efektywny sposób poprawić bezpieczeństwo energetyczne, Unia Europejska aktywnie wspiera rozwój sektorów energetycznych państw członkowskich w tym właśnie kierunku.

Komisja Europejska wyznaczając cele na rok 2020 zadbała o to, by umieścić wśród nich zwiększenie do 20% udziału OZE w całkowitej produkcji energii. Cel ten, realizowany również przez Polskę, nie tylko umożliwi uniezależnienie krajów Wspólnoty od zewnętrznych dostaw energii, ale przyniesie również szereg korzyści ekologicznych i ekonomicznych dla krajów członkowskich.

Bioenergia stanowi dominujące odnawialne źródło energii, którego udział w globalnym rynku energetycznym wynosi 10% i sukcesywnie się zwiększa. Szacuje się, że procent ten ma szansę potroić się do roku 2050. Unia Europejska upatruje w bioenergii wielu możliwości rozwoju, na co wskazują między innymi założenia nowego programu Komisji Europejskiej, Horyzont 2020. Bioenergia ma odgrywać kluczową rolę dla osiągnięcia do 2020 roku celów w zakresie odnawialnych źródeł energii – energia pochodząca z biomasy ma do 2020 stanowić ponad połowę energii z odnawialnych źródeł, i ok. 11% energii wytwarzanej w krajach UE.
Wsparcie, jakiego udziela Unia Europejska dla rozwoju lokalnych jednostek i sieci energetycznych opartych na Odnawialnych Źródłach Energii stanowi również szansę dla krajowych producentów biomasy, zwłaszcza w Polsce, która posiada korzystne warunki leśne dla rozwoju tej gałęzi przemysłu. Odnawialne źródła energii często składają się z małych jednostek wytwórczych ulokowanych blisko odbiorców, co sprawia, że lokalne bezpieczeństwo energetyczne jest wyższe, a straty przesyłowe mniejsze. Ewolucja w tej gałęzi dodatkowo może przyczynić się do rozwoju regionów mniej uprzemysłowionych, które często mają potencjał do wykorzystania odnawialnych źródeł energii.

Mimo, że produkcja i wykorzystanie bioenergii w niektórych krajach notuje dynamiczny wzrost, w innych napotyka bariery, które skutecznie utrudniają ich rozwój. Program Intelligent Energy Europe (IEE) realizowany do 2013 roku miał na celu zwalczanie barier nietechnologicznych i tworzenie przyjaznych warunków rynkowych dla realizacji założeń Komisji Europejskiej w odnośnie OZE. W dokumencie Polityka energetyczna Polski do 2030 roku oprócz zdefiniowania ilościowych celów dla OZE, zwrócono uwagę na mechanizmy, których wprowadzenie będzie konieczne dla osiągnięcia zdefiniowanych pułapów.

Wśród tych niezbędnych działań wymieniono między innymi:

• Wspieranie producentów energii używających odnawialnych źródeł przez system tzw. zielonych certyfikatów
• Utrzymanie zobowiązania stopniowego zwiększania udziału biokomponentów w paliwach transportowych
• Wprowadzenie dodatkowych instrumentów wsparcia zachęcających do szerszego wytwarzania ciepła i chłodu z odnawialnych źródeł energii
• Utrzymanie zasady zwolnienia z akcyzy energii pochodzącej z OZE
• Bezpośrednie wsparcie budowy nowych jednostek OZE i sieci elektroenergetycznych
• Stymulowanie rozwoju potencjału polskiego przemysłu, produkującego urządzenia dla energetyki odnawialnej, w tym przy wykorzystaniu funduszy europejskich.

Źródło: Stelmed