Samo użytkowanie urządzenia jakim jest mała turbina wiatrowa nie wymaga pozwolenia. Jednak na poziomie planowania inwestycji, należy dokładnie przeanalizować lokalizację turbiny, a później zadbać o jej prawidłowy montaż, gdyż urządzenie to nieprawidłowo zamontowane lub usytuowane w nieodpowiedniej lokalizacji może stanowić zagrożenie.

 
Turbiny wiatrowe w warunkach przydomowych można zintegrować z bryłą budynku bądź zamontować na masztach wolnostojących. Wszystko uzależnione jest od wielkości i rodzaju turbiny. Po doborze optymalnej dla naszych potrzeb technologii, wybieramy sposób zamocowania turbiny i wysokość masztu, dokonując następnie wymaganych zgłoszeń dla odpowiednich rodzajów montażu.
Jeżeli maszt wystaje mniej niż 3 m ponad obrys budynku lub turbina zamontowana jest na maszcie z odciągami (lekka, aluminiowa konstrukcja), nie potrzebujemy pozwolenia – należy jedynie dokonać zgłoszenia o budowie w Urzędzie Gminy. Maszt jednak nie może być wyższy niż 12 m. Wysokość ta dotyczy najwyższego punktu konstrukcji, a więc w przypadku turbiny, wysokości, której sięga końcówka łopaty wirnika.
Jeżeli maszt wystaje więcej niż 3 m ponad obrys budynku lub turbina zamontowana jest na maszcie wolnostojącym na stałe związanym z gruntem, zgodnie z Prawem Budowlanym, musimy złożyć wniosek o pozwolenie na budowę. Jest to powiązane z koniecznością wystąpienia o wydanie warunków zabudowy, wykonaniem projektu budowlano-konstrukcyjnego masztu i instalacji elektrycznej.
Jeżeli właściwy organ w ciągu 30 dni od złożenia wniosku nie wniesie sprzeciwu, to możemy przystąpić do montażu instalacji. Jeśli proces administracyjny wydaje się nam jednak zbyt skomplikowany lub pewne kwestie są dla nas niejasne, na rynku możemy znaleźć firmy, które zajmują się kompleksową realizacją tego typu instalacji i oferują klientom pełną obsługę inwestycji – od doboru, przez ścieżkę prawną, aż do uruchomienia instalacji.
Jeśli zdecydujemy już, jaki zakres mocy turbiny nas interesuje, kolejnym krokiem do jej poprawnego dobrania powinna być korelacja mocy z poszczególnymi prędkościami wiatru. Wyróżniamy trzy charakterystyczne prędkości, które określają pracę turbiny:
• prędkość startu – prędkość, przy której turbina zaczyna swoją pracę,
• prędkość nominalna – prędkość, przy której turbina osiąga moc deklarowaną przez producenta,
• prędkość zatrzymania – prędkość, przy której turbina jest wyłączana z uwagi na względy bezpieczeństwa.
Zależność mocy turbiny od poszczególnych prędkości wiatru może zostać przedstawiona na wykresie nazywanym charakterystyką turbiny. Dokonując zakupu urządzenia, powinniśmy pamiętać, aby zapytać o nią sprzedawcę, ponieważ prędkość wiatru, jaka występuje na danym obszarze jest najważniejszym czynnikiem decydującym o ekonomice wykorzystania energii wiatru.


Cały Poradnik Inwestora w GLOBEnergia 3/2015


Prędkość wiatru jest zazwyczaj największa na wysokości kilkudziesięciu metrów, jednak w przypadku małych turbin wiatrowych nie jest możliwe stosowanie wysokich masztów. Aby zatem bardziej precyzyjnie określić uzysk energii z danej turbiny, potrzebujemy dodatkowo tzw. rozkładu prędkości wiatru, który przedstawia procentowy udział danej prędkości wiatru w roku. Dokonując analizy rozkładu prędkości w roku w Polsce, na większości obszarów zauważymy wyraźną przewagę niskich jej wartości.


Zestawienie małych turbin wiatrowych o pionowej osi obrotu – ZOBACZ


Tak występujące zasoby wiatru mogą być efektywnie zagospodarowane jedynie z wykorzystaniem turbin, które rozpoczynają pracę przy możliwie najniższych prędkościach wiatru i jednocześnie stosunkowo szybko osiągają moc nominalną. Aby obliczyć rzeczywistą ilości energii, którą turbina może wyprodukować, musimy znać stopień wykorzystania mocy turbiny, czyli procentowy udział pracy elektrowni z mocą nominalną. Do jego obliczenia wykorzystujemy wcześniej wspomniany rozkład prędkości wiatru, czyli częstość występowania poszczególnych prędkości wiatru.
Rzeczywistą ilość energii otrzymujemy, mnożąc liczbę godzin w roku przez moc nominalną turbiny i stopień wykorzystania mocy. Turbiny, które rozpoczynają pracę przy niższych prędkościach wiatru i szybciej osiągają moc nominalną, są w stanie wyprodukować większą ilość energii niż turbiny, które mają wyższe wartości dla tych parametrów. Potrafią one zagospodarować dominującą niską prędkość wiatru.

Źródło: Poradnik inwestora – Małe elektrownie wiatrowe
Opracowanie: Ewelina Podlewska, KN OZE „Grzała”