Rok rocznie wszyscy borykają się ze wzrostem cen nośników energii. Ogrzewanie budynków staje się coraz droższe.

Znaczący staje się udział kosztów ogrzewania w budżecie domowym. Coraz więcej osób zainteresowanych jest możliwością oszczędności. Ciekawym przykładem jest Centrum zrównoważonego rozwoju – Ecological Institiute Veronica w Hostětínie. Centrum to pierwszy budynek spełniający standardy budownictwa pasywnego w Czechach. Zostało zaprojektowane i zbudowane jako budynek o bardzo niskim zużyciu energii oraz zapotrzebowaniu energetycznym na cele grzewcze.

 

Co trzeci robotnik pracujący przy budowie centrum pochodził z Hostětína. Wiedza na temat budownictwa pasywnego, jak i doświadczenie zdobyte przy pracy nad pierwszym w Czechach budynkiem pasywnym może być w przyszłości wykorzystana przez projektantów, firmy budowlane, wolontariuszy i wszystkich innych zaangażowanych w projekt. Zrównoważony rozwój promowany jest przez wykorzystanie przyjaznych środowisku materiałów budowlanych oraz odnawialnych źródeł energii. Do budowy użyte zostały lokalne materiały od lokalnych dostawców. Pozwoliło to w znacznym stopniu ograniczyć koszty inwestycji, wesprzeć lokalną gospodarkę i ograniczyć wpływ transportu na środowisko.

Kolektory słoneczne w Hostetinie

Mając na uwadze zmniejszenie zapotrzebowania energetycznego, koszt budowy wzrósł o 9% w porównaniu z budynkiem wykonanym metodami tradycyjnymi. Budynek pasywny zużywa jednak aż do 80% mniej energii. Opierając się na cenach energii w roku budowy, wyliczono, że ze względu na ograniczenie zapotrzebowania energetycznego koszty poniesione na budowę pasywną zwrócą się w ciągu 26 lat.

Istotą budownictwa pasywnego jest maksymalizacja zysków energetycznych i ograniczenie strat ciepła. Centrum rocznie potrzebuje mniej niż 15 kWh energii na każdy metr kwadratowy powierzchni. Stanowi to około 10% zapotrzebowania energetycznego standardowego budynku. (…)

 

zobacz także:

Ekologiczne technologie energooszczędne

Poprawa efektywności energetycznej w przedsiębiorstwach

 

Bartosz Zieliński
AGH Katedra Surowców Energetycznych

 


Cały artykuł – GLOBEnergia 3/2010