Energia zgromadzona w biomasie jest najmniej kapitałochłonnym źródłem energii odnawialnej.

Prace badawcze oraz wdrożeniowe nad przetwarzaniem jej zasobów są prowadzone w wielu krajach na świecie, również w Polsce. Zgodnie z ustawą z dnia 25 sierpnia 2006 roku o biokomponentach i biopaliwach ciekłych biomasa jest to „stała lub ciekła substancja pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, która ulega biodegradacji”. Powstaje ona w wyniku złożonego procesu przetwarzania dwutlenku węgla i wody w związki organiczne, przy wykorzystaniu energii słonecznej, czyli w wyniku fotosyntezy. Reasumując, produkcja biomasy będzie przebiegać samoistnie, dopóki słońce będzie emitować ciepło i światło, a gleba będzie spełniać niezbędne wymogi wegetacyjne.

W celu produkcji bioenergii z biomasy możemy wykorzystać:

  • drewno odpadowe w leśnictwie i przemyśle drzewnym oraz odpadowe opakowania drewniane:
  • słomę, zarówno zbożową, z roślin oleistych lub roślin strączkowych, oraz siano;
  • plony z plantacji roślin energetycznych;
  • odpady organiczne, gnojowicę, osady ściekowe, odpady z przemysłu celulozowo- papierniczego, odpady organiczne z cukrowni, gorzelni, browarów;
  • biopaliwa płynne do celów transportowych (oleje roślinne, biodisel, bioetanol z gorzelni i rafinerii;
  • biogaz z gnojowicy, osadów ściekowych i wysypisk komunalnych.

W porównaniu do węgla kamiennego, biomasa zawiera więcej tlenu i wodoru, a mniej węgla. Wartość opałowa np. słomy żółtej wynosi 14,3 MJ/kg, drewna opałowego – 13 MJ/kg, natomiast węgla – 29,3 MJ/kg. Tak więc jedna tona węgla kamiennego równoważy się energetycznie z dwoma tonami drewna czy słomy.

Energię zgromadzoną w biomasie można pozyskiwać poprzez spalanie bezpośrednie, jako biopaliwa lub biogaz. W Polsce do spalania bezpośredniego możemy wykorzystać słomę oraz drewno. W zależności od rodzaju rośliny oraz od jej przygotowania zależy konstrukcja instalacji i warunki spalania.

Do produkcji biopaliwa najodpowiedniejsze jest wykorzystanie roślin oleistych, ale nie tylko. Na paliwa płynne możemy również przeznaczyć zboże, ziemniaki czy buraki cukrowe. Rośliny te po przeróbce chemicznej mogą stanowić paliwa przydatne do napędów silników spalinowych. Polska nie ma prawie żadnych źródeł ropy naftowej, dlatego oprócz ekologicznych również względy strategiczne i gospodarcze skłaniają do zwrócenia większej uwagi na możliwość produkcji biopaliwa.

Kolejną możliwością wykorzystania biomasy jest biogaz. Uzyskuje się go z trzech głównych źródeł:

  • fermentacja osadu z oczyszczalni ścieków w komorach fermentacyjnych;
  • fermentacja organiczna odpadów przemysłowych i konsumpcyjnych na wysypisku;
  • fermentacja obornika w indywidualnych gospodarstwach rolnych.

 

mgr Łukasz Śródkowski

 

Cały artykuł – GLOBEnergia 3/2008

biomasa jako źródło energii