Pełna nazwa dokumentu opublikowanego 5 czerwca 2017 roku brzmi: Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 18 maja 2017 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązku i warunków technicznych zakupu ciepła z odnawialnych źródeł energii oraz warunków przyłączania instalacji do sieci.

Najważniejszym zapisem w rozporządzeniu jest ten mówiący o pierwszeństwie zakupu ciepła z OZE. Rozporządzenie mówi dokładnie: „Zakup ciepła oferowanego przedsiębiorstwu energetycznemu zajmującemu się obrotem ciepła lub wytwarzaniem ciepła i jego sprzedażą odbiorcom końcowym jest realizowany w pierwszej kolejności przed zakupem ciepła z innych źródeł, niebędących instalacjami.”

Warunkiem jest, by ciepło to oferowane było po cenie nie wyższej niż średnia cena ciepła z innych źródeł. Cena ta musi być powiększona o średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem. Te stawki określane są w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, dla roku kalendarzowego poprzedzającego odpowiednio rok zatwierdzenia taryfy lub rok ustalenia cen i stawek opłat dla ciepła wytworzonego w instalacji.

Może się zdarzyć, że wskaźnik ten jest ujemny. Wtedy, obowiązek zakupu dotyczy ciepła, które oferowane jest po cenie  nie wyższej od średniej ceny ciepła z innych źródeł zasilających sieć.

Obowiązek zakupu ciepła z OZE nie może powodować zwiększenia ilość strat ciepła w przyłączeniowej sieci ciepłowniczej.

Instalacja produkująca ciepło z OZE – wymagania

Rozporządzenie mówi również o tym, jakie warunki musi spełnić instalacja, by mogła zostać przyłączona do sieci ciepłowniczej. Po pierwsze, instalacja musi posiadać warunki przyłączenia do sieci. Wydawane są one w terminie 30 dni od daty złożenia kompletnego wniosku

Wśród wymagań znalazły się również poniższe zapisy, że instalacja:

  • Zapewnia racjonalne wykorzystanie ciepła oraz oddziaływanie na warunki eksploatacji sieci.
  • Spełnia warunki określone w tabelach regulacyjnych, odzwierciedlających charakter pracy danej instalacji i innych źródeł współpracujących z siecią ciepłowniczą.
  • Zapewnia odpowiednią wydajność instalacji do uzdatniania wody.
  • Spełnia wymagania dotyczące jakości wody uzdatnionej w celu napełniania sieci ciepłowniczej oraz uzupełniania ubytków nośnika ciepła.
  • Zapewnia rejestrowanie i kontrolowanie parametrów nośnika ciepła oraz ilości ciepła dostarczanego do sieci ciepłowniczej.
  • Zapewnia zdalne rejestrowanie i kontrolowanie parametrów nośnika ciepła i zdalne sterowanie pracą instalacji.
  • Spełnia odpowiednie wymagania dotyczące układu pomiarowo-rozliczeniowego, układu regulacji ilości ciepła dostarczanego do sieci ciepłowniczej, a w szczególności do regulacji natężenia przepływu nośnika ciepła oraz regulacji temperatury nośnika ciepła, a także miejsc ich zainstalowania.

Co z kosztami dla odbiorców końcowych?

Koszty realizacji obowiązku zakupu ciepła z instalacji uwzględnia się w kalkulacji cen lub stawek opłat za ciepło dostarczone odbiorcom końcowym lub stawek opłat za usługi przesyłowe ustalanych w taryfach przedsiębiorstw energetycznych realizujących ten obowiązek, przyjmując, że każda jednostka ciepła sprzedawanego przez dane przedsiębiorstwo energetyczne wszystkim odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci ciepłowniczej jest w tej samej wysokości obciążona tymi kosztami.

Rozporządzenie wchodzi w życie za dwa tygodnie.

Redakcja GLOBEnergia