Każdy inwestor, instytucjonalny, samorządowy czy prywatny, wydając konkretne środki na zwiększenie efektywności energetycznej budynku, oczekuje precyzyjnie określonych korzyści, jakie ta inwestycja przyniesie. Szczególnego znaczenia, kwestia ta nabiera w przypadku wydatkowania środków publicznych. 

 
Audyt energetyczny to opracowanie określające w precyzyjny sposób zakres, parametry techniczne oraz ekonomiczne potencjalnej inwestycji, zawierające rekomendacje co do przyjęcia rozwiązań optymalnych z punktu widzenia ekonomiki przedsięwzięcia (poniesione nakłady inwestycyjny do uzyskanych efektów w określonych czasie). Opracowanie takie, wraz ze wskazaniem wariantu optymalnego, stanowi jednocześnie założenia do projektu termomodernizacji. Audyt energetyczny można zdefiniować więc jako systematyczną procedurę pozwalającą na zdobycie wiedzy na temat profilu zużycia energii danego budynku oraz określenie opłacalnych ekonomiczne działań i wynikających z ich realizacji oszczędności.
 
Zrozumienie istoty wykonania audytu energetycznego w przypadku właścicieli czy użytkowników obiektów powinno wynikać wprost ze świadomości istnienia różnicy pomiędzy zużyciem energii w obiekcie, a możliwym do osiągnięcia poziomem zużycia. Wynika on z podjęcia określonych działań na rzecz zwiększenia efektywności energetycznej. Rolą audytora energetycznego jest w każdym z przypadków dostarczenie wiedzy w jaki sposób i przy zastosowaniu jakich technologii, taki stan osiągnąć.
 
Jak to wygląda w praktyce?
Samo wykonanie audytu energetycznego obejmuje w pierwszej kolejności analizę parametrów i stanu technicznego budynku (w oparciu o projekt budowlany, wizję lokalną, badanie termowizyjne etc.), charakterystyki energetycznej budynku (zapotrzebowanie na ciepło, zużycie energii, zamówiona moc cieplna, wysokości taryf i opłat), charakterystykę systemu grzewczego (typ i parametry instalacji, rodzaje grzejników, sprawności poszczególnych elementów instalacji) oraz instalacji ciepłej wody użytkowej. Konieczne jest uwzględnienie charakterystyki znajdujących się w budynku: kotłowni lub węzła cieplnego, systemu wentylacji, instalacji gazowej, przewodów kominowych, a także instalacji elektrycznej. 
 
Zebranie wszystkich wymienionych danych w sposób najbardziej precyzyjny i rzetelny pozwala na prawidłowe przeprowadzenie obliczeń zapotrzebowania budynku na ciepło. Dopiero posiadając taką wiedzę, można w sposób kompleksowy i właściwy podejść do tematu termomodernizacji budynku proponując konkretne warianty ulepszeń oraz przedsięwzięć opłacalnych z punktu widzenia inwestora (w oparciu o rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 3 czerwca 2014 r. w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw charakterystyki energetycznej).
 
Zebranie danych i ich analiza pod kątem zapotrzebowania budynku na energię pozwala na określenie zużycia energii w standardowym sezonie grzewczym (na podstawie bilansów strat i zysków ciepła, w tym na wentylację), a dodatkowo określane są średnie koszty ogrzewania w sezonie grzewczym, które stanowią punkt odniesienia do proponowanych działań termomodernizacyjnych. Rolą audytora jest rzecz jasna weryfikacja prawidłowości interpretacji przyjętych do obliczeń danych.
 
Michał Kaczmarczyk
RESponsibility.PL
 
 

Źrodło: GLOBEnergia Plus 2/2016


POBIERZ DARMOWĄ APLIKACJĘ MOBILNĄ GLOBEnergia Plus i czytaj cały artykuł!

appstore        google play