W związku z trwającymi pracami nad nowym systemem wsparcia odnawialnych źródeł energii w formie aukcji OZE Polskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej przedstawiło swoje stanowisko w tej sprawie.


Wprowadzenie
1.    Polskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej pozytywnie ocenia deklaracje Ministerstwa Gospodarki, ogłoszone w dniu 17 września 2013, wskazujące na determinację w przygotowaniu finalnego projektu ustawy o OZE. Przedstawione propozycje słusznie odwołują się do celów określonych w Krajowym Planie Działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych, który przewiduje istotny rozwój energetyki wiatrowej. Niemniej jednak, niektóre założenia nie mogą być zaakceptowane. Zastrzeżenia dotyczą tych szczegółowych rozwiązań, które naruszają prawa nabyte, zasadę ochrony słusznych interesów w toku oraz w niektórych przypadkach dyskryminują sektor energetyki wiatrowej wobec innych źródeł OZE. Jednocześnie widzimy możliwość udoskonalenia wielu szczegółowych założeń przedstawionej propozycji w drodze rzeczywistych konsultacji społecznych.
2.    Mamy również nadzieję, że dorobek blisko trzyletniej dyskusji nad nową ustawą o OZE nie zostanie zaprzepaszczony i część najlepszych, wypracowanych przy udziale PSEW rozwiązań, znajdzie zastosowanie w nowo proponowanym systemie. W szczególności konieczne jest uwzględnienie fundamentalnych postulatów dotyczących ochrony praw nabytych, pilnej naprawy systemu świadectw pochodzenia oraz zapewnienia stabilności i opłacalności inwestycji w OZE.
3.    Stoimy na stanowisku, że energetyka wiatrowa jest w stanie zbudować do roku 2020 nawet więcej niż  kolejnych 3500 MW trwałych mocy (tzn. mocy wytwarzających energię również po wygaśnięciu okresu wsparcia), po konkurencyjnych w stosunku do innych technologii OZE kosztach. W ten sposób energetyka wiatrowa wpisuje się  w założenie Ministerstwa  Gospodarki o konieczności optymalizacji kosztów wsparcia energetyki odnawialnej.
4.    Nasze stanowisko opiera się na trzech głównych filarach:
– rzeczywistym, a nie pozorowanym poszanowaniu praw nabytych i słusznych interesów w toku,
– niedyskryminowaniu niezależnych inwestorów w sektorze energetyki (IPP), których działalność doprowadziła do zrealizowania ponad 80% inwestycji w energetyce wiatrowej,
– niedyskryminowaniu odnawialnych źródeł energii tworzących trwałe moce, z których lwią część dostarcza energetyka wiatrowa.
Podstawowe Założenia
5.    Wprowadzenie nowego systemu wsparcia powinno być poprzedzone niezwłoczną naprawą istniejącego systemu. Wielomiesięczne (jak można zakładać na podstawie doświadczeń lat 2010 – 2013) prace nad nowym systemem nie powinny stanowić pretekstu dla zaniechania działań naprawczych dotyczących obecnego systemu świadectw pochodzenia.
6.    Nowy system powinien jasno definiować Okres Przejściowy, rozumiany jako okres przejścia z istniejącego systemu zielonych certyfikatów do systemu taryf feed-in premium (system feed-in-premium zakłada, że w sytuacji gdy cena za energię będzie niższa niż taryfa feed in, projekt inwestycyjny otrzymuje dopłatę w wysokości różnicy pomiędzy ceną rynkową a taryfą feed-in) (termin zdefiniowany w punkcie 17 i następnych).
7.    Założenia nowego systemu wsparcia powinny zawierać odpowiednie postanowienia dotyczące:
– ochrony praw nabytych dla istniejących OZE, oraz
– ochrony słusznych interesów w toku dotyczących OZE w fazie przygotowania do budowy, które zostaną ukończone w Okresie Przejściowym.
Każda nowa inwestycja  która weszła  do eksploatacji w ramach istniejącego systemu wsparcia oraz wejdzie do eksploatacji w Okresie Przejściowym, powinna mieć zagwarantowany rzeczywisty 15-letni okres wsparcia.
8.    Istniejący system zielonych certyfikatów okazał się skutecznym narzędziem umożliwiającym rozwój energetyki odnawialnej, przede wszystkim ze względu na swoją prostotę i brak uznaniowości. Nowy system również powinien w maksymalny sposób opierać się na prostych zasadach i minimalizowaniu uznaniowości, zaś rozwiązania dotyczące praw nabytych i Okresu Przejściowego  powinny  tylko w minimalnym i uzasadnionym zakresie ingerować w zasadę równości wsparcia dla wszystkich technologii OZE.
9.    PSEW wyraża obawę, że założenia nowego systemu wsparcia zaprezentowane przez Ministerstwo Gospodarki polegają w zbyt dużym stopniu na uznaniowych działaniach administracji państwowej, a kosztem zaprojektowania zobiektywizowanych kryteriów i zasad. Takie podejście tworzy kolejne obszary ryzyka, które w konsekwencji mogą oznaczać że nowy system wsparcia nie spełni zakładanych celów, czyli uruchomienia procesów inwestycyjnych skutkujących osiągnięciem zakładanego w KPD miksu energetycznego OZE. Obawy te znajdują potwierdzenie np. w trwającym kilkanaście miesięcy procesie wydawania tzw. Rozporządzenia OZE , czy też w braku jakichkolwiek działań korekcyjnych ze strony administracji rządowej (pomimo werbalnych zapowiedzi) w odpowiedzi na załamanie na rynku zielonych certyfikatów, które miało miejsce w lutym 2013.  
Naprawa istniejącego systemu
10.    Niezależnie od tego, w jakiej perspektywie czasowej będzie funkcjonował istniejący system świadectw pochodzenia, niezbędne jest wprowadzenie mechanizmów eliminujących dysfunkcje systemu, które ujawniły się w latach 2012 – 2013 i znajdują praktyczny wyraz w postaci krachu na rynku praw majątkowych.
11.    Istniejący system świadectw pochodzenia powinien działać albo :
– do końca Okresu Przejściowego (podejście zastosowane we Włoszech), albo
– w okresie kolejnych 15 lat od zakończenia Okresu Przejściowego (podejście zastosowane w Wielkiej Brytanii, gdzie po zakończeniu Okresu Przejściowego system będzie funkcjonował przez kolejne 20 lat).
    
Odniesienia do Włoch i Wielkiej Brytanii zostały przytoczone z tego względu, iż są to jedyne dwa kraje członkowskie UE, które zaplanowały przejście z  systemu zielonych certyfikatów do systemu feed-in-premium, czyli tak jak zakłada to nowy system wsparcia zaprezentowany przez Ministerstwo Gospodarki. We Włoszech to przejście rozpoczęło się w 2012 roku i jest wysoko oceniane zarówno przez inwestorów, jak i sektor bankowy. W wielkiej Brytanii Okres Przejściowy zaczyna się w 2014 roku i kończy się w 2017 roku.
12.    W żadnym przypadku nie jest natomiast akceptowalna propozycja Ministra Gospodarki, by istniejący system świadectw pochodzenia funkcjonował do końca 2021 roku. Stanowisko to nie ma uzasadnienia merytorycznego. W kształcie proponowanym przez Ministra Gospodarki oznacza pozbawienie znacznej części projektów racjonalnego, oczekiwanego 15 letniego okresu wsparcia (proponowanego przez Ministra Gospodarki  w kolejnych projektach ustawy o OZE i uwzględnianego dziś przez inwestorów) i de facto zmusza większość z nich do deklaracji przejścia do systemu aukcji, bez gwarancji uzyskania wsparcia (dotyczy to 88% zrealizowanych inwestycji uruchomionych po 2006 roku). Ograniczenie okresu wsparcia do roku 2021 nie ma również uzasadnienia prawnego.
Treść całego stanowiska PSEW – TUTAJ
Źródło: PSEW