Tak jak żywe organizmy potrzebują szkieletu, tak i dom potrzebuje swojej konstrukcji, a w przypadku ekodomu ta konstrukcja powinna być jak najbardziej zgodna z zasadami ekologii. Aby ekobudownictwo mogło spełniać te warunki, musi posłużyć się przede wszystkim naturalnymi materiałami, obrabianymi wyłącznie w naturalny i ekologiczny sposób. Dlatego też do budowy używa się drewna klejonego – zostają wykorzystane jego wszystkie właściwości fizyczno-mechaniczne, powierzając mu głowną, nośną funkcję.

 

 

W dzisiejszych czasach drewno klejone to materiał, który przede wszystkim składa się z naturalnego drewna, zachowuje jego zalety (wśród najważniejszych można wymienić korzystny stosunek odporności mechanicznej do wagi oraz dobre własciwości przeciwpożarowe). Dodatkowo technologiczna procedura klejenia pod ciśnieniem zmniejsza do minimum wady surowego, masywnego drewna.

Produkcja drewna klejonego składa się z dwóch etapów. Pierwszy polega na pocięciu  pnia w deseczki – zwykle o szerokości do 20 cm (żeby zapobiec zbytniej deformacji przy tzw. kurczeniu się). Drugi etap polega na ich klejeniu pod ciśnieniem. W ten sposób otrzymuje się bezpieczny materiał budowlany, który jest w stanie wytrzymać trzęsienie ziemi na równi z betonem, energia wstrząsu zostaje rozproszona w różne części budynku, zapobiegając w ten sposób zniszczeniu.

Poza tym, nawet jeśli poszczególne przegrody budynku zbudowane zostały z materiału palnego, to jednak konstrukcje z drewna klejonego mają odporność przeciwpożarową równą lub nawet wyższą od odporności struktur zbudowanych ze stali czy betonu.

Inny ważny przykład to dzieło Thomasa Herzoga stworzone dla L’Expo 2000 Hannover. To wielkie drewniane pokrycie w samym środku targów, złożone z 10 parasoli o wielkości 40 x 40 m każdy i o wysokości 20 m. Każdy element składa się z 4 powłok siatkowanych o podwójnym zakrzywieniu, 4 belek, wiązania centralnego i słupa w kształcie wieży. Każda powłoka składa się z nałożonych na siebie dwóch warstw pasków z drewna klejonego, przykrytych folią polietylenową.
 
Na koniec można jeszcze wymienić dodatkową zaletę drewna, którą jest odnawialność tego surowca, jego obróbka nie niesie za sobą dużych nakładów energetycznych. Drewno to jedyny materiał w budownictwie, który „jest wytwarzany” w lesie – nie zanieczyszcza środowiska, a wręcz przeciwnie – pochłania wielkie ilości dwutlenku węgla, jednego z głównych czynników odpowiedzialnych za efekt cieplarniany.
 
Te zalety drewna robią z niego  „ książęcy” materiał dla architektury „szanującej środowisko”.

 

zobacz także:

Rozwiązania energooszczędne w oświetleniu

Ekologicznie to też oszczędnie

Elena Sabbadini
Tłumaczenie: Agnieszka Sabatini

 

Cały artykuł – GLOBEnergia 3/2010