Dostępna jest nowa interpretacja przepisów dotyczących pomocy publicznej w zakresie dofinansowania instalacji w systemie prosumenckim. Według nich, dofinansowanie nie stanowi pomocy publicznej w przypadku gdy:

  • Główna działalność beneficjenta nie jest działalnością gospodarczą (energia nie służy do działalności gospodarczej).
  • Mikroinstalacja jest używana na własne potrzeby obiektu.
  • Wielkość instalacji została dobrana do potrzeb energetycznych budynku (nie może być przewymiarowana)

W takiej sytuacji, zdaniem Komisji Europejskiej, energia nie jest „oferowana na rynku”. Jeśli tak, to jej „tymczasowe” wprowadzenie do sieci celem jej „odebrania” w późniejszym okresie nie stanowi działalności gospodarczej.

W kwestii tych zapisów, Urząd Marszałkowski Województwa Podlaskiego wystosował oficjalne zapytanie do Ministerstwa Rozwoju. Zwrócono się konkretnie do Departamentu Koordynacji Wdrażania Funduszy Unii Europejskiej w sprawie zasad udzielania wsparcia osobom fizycznym oraz jednostkom samorządu terytorialnego w temacie fotowoltaiki.

Ministerstwo Rozwoju twierdzi w oficjalnej odpowiedzi, że  w przypadku fotowoltaicznych instalacji prosumenckich, zainstalowanych na budynkach jednorodzinnych, budynkach mieszkalnictwa komunalnego oraz budynkach użyteczności publicznej np. szkołach wprowadzanie energii do sieci może być interpretowane jako działalność gospodarcza. Może to mieć miejsce nawet wtedy, gdy beneficjenci środków dotacyjnych nie prowadzą działalności gospodarczej w ogóle.

Taka sytuacja może mieć miejsce  wtedy, gdy instalacja prosumenta wytwarza nadwyżkę energii, która jest wprowadzana do sieci, a charakter wypływu energii do sieci jest większy niż „incydentalny”.

Instalacje prosumenckie a działalność gospodarcza

Ministerstwo Rozwoju ostrzega:

„(…)należy pamiętać, że w projektach infrastrukturalnych, w których zakłada się możliwość wystąpienia działalności gospodarczej, istnieje konieczność monitorowania sposobu wykorzystania infrastruktury, a następnie, w przypadku, gdy zakres działalności gospodarczej przekroczy poziom 20% wydajności danej infrastruktury, powstaje potrzeba dokonania zwrotu części dofinansowania uzyskanego na niegospodarczą część projektu”.

Działalność gospodarcza o charakterze pomocniczym musi więc mieć ograniczony zakres w odniesieniu do wydajności infrastruktury. Jednocześnie użytkowanie infrastruktury do celów gospodarczych można uznać za działalność pomocniczą, jeżeli taka działalność nie przekracza 20% całkowitej rocznej wydajności infrastruktury.  Jeśli prowadzona działalność gospodarcza jest wyłącznie o charakterze pomocniczym, to nie podlega ona pod obowiązek stosowania przepisów z zakresu pomocy publicznej.

Pomoc publiczna  jest według definicji przyznaniem pomocy ( w jakiejkolwiek formie) pojedynczemu podmiotowi gospodarczemu bądź grupie podmiotów. Aby było określone mianem pomocy publicznej musi prowadzić do zakłócenia konkurencji na wolnym rynku.

Redakcja GLOBEnergia