W latach 1990-2013 efektywność energetyczna dla odbiorców końcowych poprawiła się o 25% (przy średnim rocznym tempie około 1,2% na rok) – wartości mierzone wg wskaźnika ODEX.

 
Do poprawy przyczyniły się wszystkie sektory – największe zyski zarejestrowano w przemyśle i gospodarstwach domowych. Od czasu kryzysu gospodarczego (2007) w rozwoju efektywności energetycznej nastąpiło jednak spowolnienie o 1% rocznie. 
 
Między latami 1990 a 2013 w krajach UE-28 efektywność energetyczna  w przemyśle poprawiła się o 36% – średnia roczna stopa wyniosła około 1,9% rocznie. Większe postępy osiągnięto w latach 90. – wskaźnik wyniósł wtedy 2,6% rocznie. Od 2007 doszło do spowolnienia netto poprawy efektywności energetycznej o 0,7% w skali roku, które przynajmniej częściowo można przypisać do kryzysu gospodarczego. Ulepszenia miały miejsce we wszystkich gałęziach przemysłu, ze znaczącymi ulepszeniami obserwowanymi w energochłonnych gałęziach. Cztery najbardziej energochłonne gałęzie, które reprezentowały około 57% zużycia energii w przemyśle w 2013 roku, zmniejszyły ich jednostkowe zużycie energii, czyli zużycie energii na jednostkę produkcji fizycznej od 1990 roku, o następujące ilości w skali roku: chemia – 3,4%, stal – 1,5%, cement – 1,4% oraz papier – 0,9%. 
 
Dla tego samego przedziału czasowego, efektywność energetyczne w sektorze gospodarstw domowych wzrosła o 30% – średnie tempo 1,5% rocznie. Po kryzysie gospodarczym (od 2007 roku) postęp w zakresie efektywności energetycznej spowolnił nieznacznie o 1,6% rocznie. Znaczny odsetek postępu w tym sektorze był konsekwencją poprawy efektywności energetycznej w ogrzewaniu pomieszczeń. Renowacje budynków, bardziej wydajne nowe budynki i urządzenia grzewcze przyczyniły się do 1,8% rocznej poprawy efektywności i rozpowszechniania bardziej wydajnych dużych urządzeń elektrycznych o 1,7% na rok. 
 
Kolejno w sektorze transportu (w tym samym przedziale czasowym) efektywność energetyczna wzrosła o 19%, przy rocznym średnim tempie 0,9%. Postęp ten w dużej mierze spowodowany był zwiększoną efektywnością samolotów i samochodów osobowych, które poprawiały się w tempie odpowiednio 2,3% i 0,9%. Efektywność energetyczna samochodów mierzona jest przez zmniejszenie średniego zużycia paliwa przez samochody (ilość litrów na 100 km). Nowa dyrektywa przyjęta w 2009 roku wymuszała na producentach samochodów limit 130 g CO2/km dla ich średniej sprzedaży w 2015 roku, z celem 95 g CO2/km do roku 2020. Średni poziom emisji w 2014 roku utrzymał się poniżej 130 g CO2/km w 17 z 28 państw członkowskich. Najbardziej wydajne samochody zostały zakupione w Holandii (107 g CO2/km), Grecji (108 g CO2/km) i Portugalii (109 g CO2/km). Z kolei najmniej wydajne w Estonii (141 g CO2/km), Łotwie (140 g CO2/km) i Bułgarii (136 g CO2/km). Nowy samochód sprzedany w 2014 roku emitował średnio 123 g CO2/km, co było poniżej założonej ilości na rok 2015 (130 g CO2/km) – Europa osiągnęła swój cel dwa lata przed terminem. Dla samochodów ciężarowych i pojazdów lekkich, jak również w przypadku transportu kolejowego, małe ulepszenia zostały zarejestrowane już od 1990 roku. Wskaźnik poprawy dla samochodów ciężarowych wynosił 0,5% rocznie, podczas gdy dla lekkich pojazdów był na poziomie 0,3% rocznie.
 
Natomiast w sektorze usług poprawa efektywności energetycznej w roku 2013 osiągnęła 7% w porównaniu z rokiem 1990 (przykładowy wzrost 0,3% w roku). Niskie zyski w tym sektorze są głównie obniżane przez wzrost zużycia energii elektrycznej na jednego pracownika. Rosnąca tendencja obserwowana w prawie wszystkich krajach UE jest spowodowana zwiększonym zużyciem klimatyzacji w krajach południowych, wykorzystania technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT) oraz generalnie innych urządzeń biurowych. 
 
Źródło: European Environment Agency