W ostatni piątek, 20 maja 2016 roku, przyjęty przez Sejm został rządowy projekt ustawy o efektywności energetycznej.

 

Dotyczy ona wprowadzenia przepisów prawnych ustalających cele w zakresie oszczędności energii do 2020 roku dla sektora publicznego oraz w odniesieniu do systemu świadectw efektywności energetycznej, a także określenia planu działań w zakresie efektywności energetycznej. Ustawa wejdzie w życie 1 października 2016 roku, wtedy też straci moc ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 roku o efektywności energetycznej.

Rezultatem wdrożenia proponowanych rozwiązań będzie poprawa efektywności energetycznej polskiej gospodarki, zapewnienie realizacji celów do roku 2020, ale także stymulacja wzrostu konkurencyjności polskich przedsiębiorstw na rynku europejskim.

Ustawa na gospodarstwa domowe będzie oddziaływać jedynie pośrednio. Podmioty powinny osiągnąć pośrednie korzyści z projektowanej regulacji, gdyż wzrośnie poziom bezpieczeństwa energetycznego kraju i zmniejszy się poziom zanieczyszczeń generowanych w procesie wytwarzania, przesyłu i wykorzystywania energii.

Ustawa stanowi o obowiązku przygotowywania co 3 lata krajowego planu działania dotyczącego efektywności energetycznej przez Ministra właściwego do spraw energii, który następnie, na jego wniosek, przyjęty zostanie w drodze uchwały przez Radę Ministrów i przekazany do Komisji Europejskiej, po raz pierwszy do dnia 30 kwietnia 2017 roku.

W rozdziale dotyczącym zadań jednostek sektora publicznego w zakresie efektywności energetycznej, wymienione są środki poprawy efektywności energetycznej, z których co najmniej jeden powinien być zastosowany podczas realizacji ich własnych zadań. Artykuł 9 rozdziału 3. narzuca na Ministrów właściwych do spraw energii, do spraw transportu, do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa organizowanie kampanii promujących stosowanie środków poprawy efektywności energetycznej, a także działania informacyjno-edukacyjne.

Zasady realizacji obowiązku uzyskania oszczędności energii, w rozdziale 4. projektu, określają sposoby realizacji przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej u odbiorcy końcowego przez podmioty obowiązane. Precyzuje on, jakich przedsiębiorstw dotyczą obowiązki wymienione w ustępie pierwszym artykułu 10., ale mówi także o obowiązkach po stronie odbiorcy końcowego i stanowi o wysokości oszczędności energii finalnej, którą podmioty obowiązane są uzyskać w każdym kolejnym roku – 1,5 proc. rocznej sprzedaży energii odbiorcom końcowym.

Omówiona jest również kwestia świadectw efektywności energetycznej, ich zawartości i warunków przyznania. W nowelizacji zrezygnowano z przeprowadzania przetargu, na podstawie którego Prezes URE dokonywał wyboru przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej, za które można było uzyskać świadectwa efektywności energetycznej.

Rozdział 5. projektu w całości poświęcony jest kwestii audytów dużych przedsiębiorstw – z obowiązków przeprowadzania audytów wyłączone są mikroprzedsiębiorstwa, mali lub średni przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Projekt precyzuje sposób przeprowadzenia audytu oraz obowiązki przedsiębiorcy z nim związane.

Za niedopełnienie wymienionych obowiązków przewidziane są kary pieniężne ustalane przez prezesa URE w drodze decyzji administracyjnej, od których w wyjątkowych sytuacjach, wskazanych w ustawie, można odstąpić.

Zmiany w przepisach obowiązujących dotyczą m.in. ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne i ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.

Wszystkie informacje dotyczące procesu legislacyjnego dostępne są na stronach Sejmu RP (druk nr 426).

Żródło: me.gov.pl