Trwa projekt doświadczalny dotyczący magazynu ciepła. Projekt finansowany jest przez Unię Europejską w kwocie ponad 7,4 mln euro.   

Zestaw doświadczalny dla systemu pamięci masowej  w AEE Intec. (Ilustracja: AEE INTEC)

Technologia, która zostanie zastosowana ma pomóc zmagazynować energię cieplną pozyskaną z promieniowania słonecznego w okresie letnim, kiedy jest jej nadmiar i jest bardzo tania, a następnie wykorzystać w okresach zimowych, kiedy jest jej mało i jest najbardziej potrzebna.

Magazynowanie ciepła jest mniej kosztowne niż magazynowania energii elektrycznej. Słyszy się to dość często. Sezonowe systemy magazynowania ciepła to jednak ciągle rynek niszowy. Głównym powodem jest to, że duże systemy magazynowania energii, które są konieczne – zajmują bardzo dużą przestrzeń.  

Systemy magazynowania ciepła utajonego, za pomocą przemian i reakcji chemicznych może rozwiązać ten problem, ponieważ takie metody zapewniają znacznie większą gęstość przechowywania ciepła niż np. woda.  

Prosty rachunek pokazuje różnicę: w przypadku stosowania wody jako nośnika ciepła, dom jednorodzinny z dobrymi wartościami izolacyjności wymaga obecnie zbiornika ciepła o pojemności 120m3. Taka sama ilość ciepła może być przechowywana w zbiorniku o pojemności 60 m³ dla systemu wykorzystującego ciepło utajone, a system magazynowania ciepła za pomocą jeszcze innych przemian chemicznych wymaga jedynie przestrzeni 12 m³.

Mimo takiej zalety – technologie nie są praktycznie wykorzystywane na rynku. Powodem są przede wszystkim wysokie koszty takich  magazynów energii cielnej.

Projekt badawczy COMTES, który jest prowadzony przez AEE Intec z Austrii, ma za zadanie rozwijanie tych technologii dalej i wykazanie ich zdolności do funkcjonowania i zastosowania dla szerokiej grupy odbiorców.

Projekt skupi się na trzech technologiach. Przechowywanie sorpcyjne, gdzie badane będą zdolności sorpcyjne cieczy  do przechowywania/magazynowania ciepła utajonego.  

Badacze poszukują zastosowania dla materiałów typu zeolitów, które przechowują energię słoneczną w postaci chemicznej przez długi czas, bez utraty zmagazynowanej energii.  Gdy zgromadzone ciepło jest potrzebne w okresie zimowym, wilgotne powietrze przechodzi przez system magazynowania. Zeolity uwalniają ciepło. W tym projekcie  zostaną zbadane zatem  płyny/substancje sorpcyjne, które działają na podobnej zasadzie.

Trzeci element projektu to badanie zbiorników magazynujących ciepło utajone. To również technologia, która na rynku jeszcze nie znalazła zastosowania. Ciepło jest przechowywane na granicy faz soli i ciała stałego oraz cieczy.

Projekt badawczy będzie całkowicie sfinansowany – jego koszt to prawie 6, 650 mln euro. Unia Europejska zapewnia około 4,7 mln euro z tej całkowitej kwoty. Projekt będzie wykonany z partnerami z Danii, Niemiec, Austrii, Szwajcarii i Irlandii Północnej.

Źródło: sunwindenergy.com