Klasyczny moduł ramkowy największą wytrzymałość na obciążenie śniegiem, która może wynosić nawet 5400 Pa, tj. 550 kg/m² i obciążenie wiatrem, które zazwyczaj przyjmuje mniejsze wartości rzędu 2400 Pa, tj. 244 kg/m², osiąga, gdy klemy mocujące znajdują się w odpowiednich strefach. Zazwyczaj licząc od krawędzi jest to strefa od 0,125 do 0,25 długości dłuższego boku modułu. Mocowanie na końcach lub na krótszym boku modułu, choć dopuszczalne przez niektórych producentów, wiąże się ze zmniejszeniem wytrzymałości modułu na obciążenie.

Oznaczone punkty montażu modułu fotowoltaicznego

Oznaczone punkty montażu modułu fotowoltaicznego


 

Mocowania w żółtych strefach powinno się szczególnie unikać w przypadku montażu najniższych rzędów modułów na dachach budynków. Ostatnie rzędy są najbardziej narażone na obciążenie śniegiem i w przypadku dużych opadów nagromadzony zsuwający się śnieg może uszkodzić moduł.

obciążanie śniegiem mofułów fotowoltaicznych

Zaznaczony rząd modułów najbardziej zagrożony zniszczeniem przez zalegający śnieg

Miejsce i sposób mocowania ma jeszcze większe znaczenie w przypadku montażu bezramkowych modułów cienkowarstwowych.  Moduły tego typu zazwyczaj mają niższą wytrzymałość mechaniczną na obciążenie śniegiem, które wynosi 2400 Pa, tj. 244 kg/m². Do montażu muszą zostać użyte specjalne zaciski z gumowymi podkładami zapewniające pewne trzymanie moduły przy zmiennym obciążeniu wiatrem czy stałym obciążeniu śniegiem (moduł trzymany jest za szklaną powierzchnią).

Niezmiernie ważne w montażu cienkowarstwowych modułów jest zastosowanie gumowych podkładek wysokiej klasy. Znane są przypadki, gdy pod wpływem warunków atmosferycznych podkładki „wypływały” z zacisków, a moduły spadały z dachu.  Miejsce mocowania modułu w przypadku cienkowarstwówek charakteryzuje się małą tolerancją, która zazwyczaj wynosi kilka centymetrów. Moduły te mocuje się zazwyczaj wzdłuż dłuższej krawędzi w odległości od krawędzi 0,2–0,25 długość. Przy czym każdy producent szczegółowo określa miejsce dozwolonego montażu. Należy zaznaczyć, że uszkodzenia modułów wynikające z nieprawidłowego montażu nie podlegają gwarancji.

Przy montażu instalacji ważną kwestią jest precyzyjne ułożenie szyn mocujących. Moduł mocowany do szyny musi mieć minimum 4 punkty podparcia. Niedopuszczalne jest dociskanie modułu klemą, jeżeli swobodnie nie dotyka on szyny.


 

Przykręcanie śrub mocujących moduł czy to bezpośrednio do szyny, czy za pośrednictwem klemy powinno odbywać się z odpowiednim momentem, który jest podany przez producenta. Zazwyczaj wynosi on od 8 do 15 Nm. Dokręcenie z równomierną siłą gwarantuje właściwe rozłożenie naprężeń w module, zmniejsza ryzyko powstania mikropęknięć czy większych uszkodzeń.  Stosowane klemy powinny charakteryzować się odpowiednio dużą wytrzymałością na rozciąganie, minimum 190 MPa przy granicy sprężystości 200 MPa.

Wybierając system i sposób montażu, należy pamiętać, aby zachować minimum 6–10 cm wolnej przestrzeni między najniższym elementem modułu a najwyższym dachu. Przestrzeń ta jest niezbędna do wentylacji modułu i jego naturalnego chłodzenia.  W przypadku braku możliwości odpowiedniej wentylacji moduł będzie się przegrzewał, co będzie skutkowało obniżeniem wydajności.

Pamiętaj! Łącząc moduły trzeba pamiętać, że podłączamy urządzenie elektryczne pod wysokim napięciem. Z tego powodu łączenie modułów ze sobą i z inwerterem bezwzględnie musi się odbywać, gdy obwód jest otwarty, a inwerter odłączony po stronie DC i AC (wyłącznik nadmiarowo-prądowy jest wyłączony i zabezpieczony przed ponownym włączeniem). Połączenie modułów pod obciążeniem grozi powstaniem łuku elektrycznego, poparzeniami i uszkodzeniem urządzeń.