Sztokholm, królewska stolica Szwecji jest położona na 14 wyspach i jest uważana za jedno z najpiękniejszych miast na świecie. Czyste powietrze i woda morska są wynikiem największej troski o środowisko naturalne. Miejska sieć centralnego ogrzewania (district heating) jest jedną z najistotniejszych części systemu energetycznego.

Miejska sieć centralnego ogrzewania

Ponad 60% procent ludności Sztokholmu zdecydowało się na korzystanie z ciepła dostarczanego przez miejska sieć centralnego ogrzewania. Odpowiada to rocznej produkcji i sprzedaży 5700 GWh ponad 6000 lokalnym klientom i 250 GWh sąsiednim magistratom. Usługi te tworzą część długoterminowego projektu mającego na celu stworzenie centralnego systemu ogrzewania dla całego regionu. Obecnie sieć ta liczy 765 km długości.
Energia odnawialna
Fortum to energetyczny lider w Krajach Skandynawskich jest odpowiedzialny za produkcję ciepła i obsługę sieci w Sztokholmie. Firma ta stosuje zdywersyfikowane źródła energii.

Są to:

  • 35% paliwa kopalne
  • 26% biopaliwa
  • 26% ścieki i woda morska
  • 13% energia elektryczna
Pompy ciepła wraz z instalacją na biopaliwo są używane do podstawowej produkcji ciepła. Instalacja na olej opałowy używana jest wyłącznie przy  szczytowym zapotrzebowaniu na energię. Obsługiwany przez firmę Fortum system produkcji ciepła systematycznie zwiększa udział biopaliw i energii słonecznej. Energia elektryczna używana do napędu pomp ciepła pochodzi w całości z ekologicznych elektrowni wodnych. Wszystkie te czynniki przyczyniają się do ponad 50% udziału energii odnawialnej w bilansie energetycznym miasta.

Instalacja pomp ciepła Värtan Ropsten

W  latach 1984-86 zostało uruchomionych 6 pomp ciepła UNITOP 50FY firmy FRIOTHERM AG. Pierwotnie wszystkie agregaty używały czynnika R22. Permanentnie aktywny system olejowego uszczelniania zapobiega wyciekom czynnika roboczego zarówno w czasie eksploatacji jak i postoju. Modernizacja pierwszej pompy ciepła w celu przejścia na czynnik R134a została dokonana w 2003.

 
Pompy ciepła w Sztokholmie
Woda morska jako dolne źródło ciepła

Woda morska w objętości 2.5 m3/s jest dostarczana do parownika ociekowego (falling film), w którym oddaje ciepło obniżając swoją temperaturę o 20C. Pozwala to na uzyskanie 22 MW mocy cieplnej z dolnego źródła w każdej z 6-ciu zainstalowanych pomp. (…)

Cały artykuł – GLOBEnergia 2/2007

pompa ciepła w Szwecji