Ogłoszona została ustawa z dnia 26 lipca 2013 r. wprowadzająca zmiany w dotychczas obowiązującym Prawie energetycznym z dnia 10 kwietnia 1997 r. Wprowadza ona zmiany między innymi dla tzw. odbiorców przemysłowych.

Prawo (art. 3 pkt 20e) definiuje odbiorcę przemysłowego  jako podmiot, którego główną działalnością gospodarczą jest:

•    wydobywania węgla kamiennego lub rud metali nieżelaznych,
•    produkcji wyrobów z drewna oraz korka z wyłączeniem produkcji mebli,
•    produkcji papieru i wyrobów z papieru,
•    produkcji chemikaliów i wyrobów chemicznych,
•    produkcji wyrobów z gumy i tworzyw sztucznych,
•    produkcji szkła i wyrobów ze szkła,
•    produkcji ceramicznych materiałów budowlanych,
•    produkcji metali,
•    produkcji elektrod węglowych i grafitowych, styków i pozostałych elektrycznych wyrobów węglowych i grafitowych,
•    produkcji żywności.

Zgodnie z art. 9a ust. 1a3 odbiorcami przemysłowymi są ci, którzy w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku zużyli:

•    nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej i dla których koszt energii elektrycznej wyniósł ponad 12% wartości ich produkcji – wykonują w odniesieniu do 20 % ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek w roku realizacji obowiązku;

•    nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej i dla których koszt energii elektrycznej wyniósł ponad 7% i nie więcej niż 12% wartości ich produkcji – wykonują w odniesieniu do 60 % ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek w roku realizacji obowiązku;
•    nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej i dla których koszt energii elektrycznej wyniósł nie mniej 3% i nie więcej niż 7%, wartości ich produkcji – wykonują w odniesieniu do 80% ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek w roku realizacji obowiązku.
Przez wartość produkcji rozumie się przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robót i usług (bez podatku od towarów i usług), pomniejszony o podatek akcyzowy i powiększony o kwoty dotacji do produktu (art. 9a ust. 1a4 ustawy – Prawo energetyczne).
Podkreślić należy, że w myśl art. 32 ustawy zmieniającej, przepis art. 9a ust. 1a3 ustawy – Prawo energetyczne stosuje się od dnia ogłoszenia pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej przewidzianej w tej ustawie ze wspólnym rynkiem.
Ponadto, w art. 30 i 31 ustawy zmieniającej określono dla roku 2013 zakresy realizacji przez odbiorców przemysłowych (którzy w roku 2012 zużyli nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej, której koszt wyniósł nie mniej niż 3% wartości ich produkcji i złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 9a ust. 1a1 ustawy – Prawo energetyczne) obowiązków, o których mowa w art. 9a ust. 1 i 8 ustawy – Prawo energetyczne na poziomie:

•    12%  w przypadku obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 tej ustawy;
•    0,9% w przypadku obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 8 tej ustawy.
Należy ponadto zaznaczyć, że zgodnie z art.  30 ust. 2 i art.  31 ust. 2 ustawy zmieniającej, ww. zakresy określają minimalny udział ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej z uzyskanych i umorzonych odpowiednio świadectw pochodzenia i świadectw pochodzenia z kogeneracji lub z uiszczonej opłaty zastępczej w całkowitej ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej (tj. od dnia 11 września 2013 r.) do dnia 31 grudnia 2013 r.

Jednocześnie odbiorca przemysłowy zobowiązany jest przepisami art. 9a ust. 1a5 ustawy – Prawo energetyczne przekazać Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki do dnia 31 maja roku następującego po roku realizacji obowiązku:

•    informację o wysokości wykonanego obowiązku, o którym mowa art. 9a w ust. 1a3 ustawy – Prawo energetyczne, oraz ilości zakupionej energii elektrycznej na własny użytek w roku realizacji obowiązku, a także o wysokości kosztu energii elektrycznej oraz wartości swojej produkcji w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku oraz
•    klauzulę o świadomości karnej za składanie fałszywych danych

Warto jednocześnie zwrócić uwagę, że w przypadku gdy odbiorca przemysłowy skorzystał z uprawnienia, o którym mowa w art. 9a ust. 1a3 ustawy – Prawo energetyczne, nie spełniając określonych w tym przepisie warunków, bądź nie przekazał Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki informacji oraz oświadczenia, o których mowa w ust. 1a5, podał w tej informacji nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd dane, to zgodnie z brzmieniem art. 9a ust. 1a6 ustawy – Prawo energetyczne nie może skorzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 9a ust. 1a3 ustawy – Prawo energetyczne, przez okres 5 lat liczonych od zakończenia roku, którego dotyczył obowiązek.

Więcej informacji na stronie Urzędu Regulacji Energetyki

Zobacz także: Kalendarium odbiorcy przemysłowego

Uprawnienia i obowiązki odbiorców przemysłowych wynikające ze zmiany ustawy – Prawo energetyczne

27 sierpnia 2013 r. ogłoszono ustawę z dnia 26 lipca 2013 r. wprowadzającą zmiany w dotychczas obowiązującym Prawie energetycznym z dnia 10 kwietnia 1997 r. Wprowadza ona zmiany między innymi dla tzw. odbiorców przemysłowych.

Prawo definiuje (art. 3 pkt 20e) odbiorcę przemysłowego  jako podmiot, którego główną działalnością gospodarczą jest:

·         wydobywania węgla kamiennego lub rud metali nieżelaznych,

·         produkcji wyrobów z drewna oraz korka z wyłączeniem produkcji mebli,

·         produkcji papieru i wyrobów z papieru,

·         produkcji chemikaliów i wyrobów chemicznych,

·         produkcji wyrobów z gumy i tworzyw sztucznych,

·         produkcji szkła i wyrobów ze szkła,

·         produkcji ceramicznych materiałów budowlanych,

·         produkcji metali,

·         produkcji elektrod węglowych i grafitowych, styków i pozostałych elektrycznych wyrobów węglowych i grafitowych,

·         produkcji żywności.

Zgodnie z art. 9a ust. 1a3 odbiorcami przemysłowymi są ci, którzy w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku zużyli:

·         nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej i dla których koszt energii elektrycznej wyniósł ponad 12% wartości ich produkcji – wykonują w odniesieniu do 20 % ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek w roku realizacji obowiązku;

·         nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej i dla których koszt energii elektrycznej wyniósł ponad 7% i nie więcej niż 12% wartości ich produkcji – wykonują w odniesieniu do 60 % ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek w roku realizacji obowiązku;

·         nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej i dla których koszt energii elektrycznej wyniósł nie mniej 3% i nie więcej niż 7%, wartości ich produkcji – wykonują w odniesieniu do 80% ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek w roku realizacji obowiązku.

Przez wartość produkcji rozumie się przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robót i usług (bez podatku od towarów i usług), pomniejszony o podatek akcyzowy i powiększony o kwoty dotacji do produktu (art. 9a ust. 1a4 ustawy – Prawo energetyczne).

Podkreślić należy, że w myśl art. 32 ustawy zmieniającej, przepis art. 9a ust. 1a3 ustawy – Prawo energetyczne stosuje się od dnia ogłoszenia pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej przewidzianej w tej ustawie ze wspólnym rynkiem.

Ponadto, w art. 30 i 31 ustawy zmieniającej określono dla roku 2013 zakresy realizacji przez odbiorców przemysłowych (którzy w roku 2012 zużyli nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej, której koszt wyniósł nie mniej niż 3% wartości ich produkcji i złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 9a ust. 1a1 ustawy – Prawo energetyczne) obowiązków, o których mowa w art. 9a ust. 1 i 8 ustawy – Prawo energetyczne na poziomie:

·         12%  w przypadku obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 tej ustawy;

·         0,9% w przypadku obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 8 tej ustawy.

Należy ponadto zaznaczyć, że zgodnie z art.  30 ust. 2 i art.  31 ust. 2 ustawy zmieniającej, ww. zakresy określają minimalny udział ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej z uzyskanych i umorzonych odpowiednio świadectw pochodzenia i świadectw pochodzenia z kogeneracji lub z uiszczonej opłaty zastępczej w całkowitej ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej (tj. od dnia 11 września 2013 r.) do dnia 31 grudnia 2013 r.

Jednocześnie odbiorca przemysłowy zobowiązany jest przepisami art. 9a ust. 1a5 ustawy – Prawo energetyczne przekazać Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki do dnia 31 maja roku następującego po roku realizacji obowiązku:

·         informację o wysokości wykonanego obowiązku, o którym mowa art. 9a w ust. 1a3 ustawy – Prawo energetyczne, oraz ilości zakupionej energii elektrycznej na własny użytek w roku realizacji obowiązku, a także o wysokości kosztu energii elektrycznej oraz wartości swojej produkcji w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku oraz

·         klauzulę potwierdzającą prawdziwość danych

Warto jednocześnie zwrócić uwagę, że w przypadku gdy odbiorca przemysłowy skorzystał z uprawnienia, o którym mowa w art. 9a ust. 1a3 ustawy – Prawo energetyczne, nie spełniając określonych w tym przepisie warunków, bądź nie przekazał Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki informacji oraz oświadczenia, o których mowa w ust. 1a5, podał w tej informacji nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd dane, to zgodnie z brzmieniem art. 9a ust. 1a6 ustawy – Prawo energetyczne nie może skorzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 9a ust. 1a3 ustawy – Prawo energetyczne, przez okres 5 lat liczonych od zakończenia roku, którego dotyczył obowiązek.

Więcej informacji na stronie Urzędu Regulacji Energetyki