Ciepło technologiczne dla przemysłu a kolektory słoneczne. Do tej pory, proces produkcji ciepła z wykorzystaniem promieniowania słonecznego odgrywał tylko niewielką rolę w Europie Środkowej. 

 
Przemysł wykorzystuje parę jako nośnik ciepła. Energia pozyskana z promieniowania słonecznego nie była w stanie jej zapewnić …. Przynajmniej w północnej i środkowej Europie.  Ilość promieniowania słonecznego w regionie jest zazwyczaj niewystarczająca.
 
Niemiecka firma Ritter XL Solar została uhonorowana nagrodą Otti Innovation za przedstawienie sposobu generacji pary technologicznej, bez wymienników ciepła, za pomocą kolektorów próżniowych. Aby wytworzyć parę technologiczną i skierować ją na agregat, zainstalowano pod koniec 2013 roku system złożony z 80 kolektorów próżniowych o łącznej powierzchni 400 m². Kolektory są wyposażone w powłokę antyrefleksyjną na rurkach próżniowych. To sprawia, że takie kolektory są około 20% bardziej wydajne niż najlepsze na rynku modele. Ponadto, kształt luster kolektorów zapewnia koncentracje nawet rozproszonego światła, czyli nawet wtedy, gdy niebo jest zachmurzone. Nośnikiem ciepła w kolektorach jest woda, która w polu kolektora przechodzi w stan pary wodnej. Para wodna, która jest jeszcze mokra staje się przegrzaną w ostatniej części pola kolektora. 
 
W takiej konfiguracji kolektorów, obszar zbierający może dostarczyć przegrzaną parę wodną od 100 do 140°C, przy ciśnieniu od 3 do 4 barów. Ze względu na wysokie temperatury, konieczne było poprawienie izolacji, celem zmniejszenia strat energii. Odległość między polem kolektorów i agregatem jest w jednostce badawczej stosunkowo długa. Oczywiście korzystniejszą byłaby lokalizacja odbiornika pary zdecydowanie bliżej pola kolektorowego. Mimo wysokich temperatur i dużej odległości, jaką musi pokonać para, roczna wydajność kolektora osiąga około 460 kWh/m². 
 
Sterowanie prędkością przepływu umożliwia utrzymanie stabilnych temperatur, nawet gdy jest mniej światła słonecznego. Ciepło, które jest wytwarzane, przechowywane jest w postaci utajonego ciepła na bazie polietylenu, który został opracowany na Uniwersytecie Karlsruhe. Polietylen topi się w temperaturze pomiędzy 125 ° C a 135 ° C, co pozwala na magazynowanie ciepła. 
Systemy magazynowania są częścią projektu badawczego. W tej chwili najbardziej ekonomicznym rozwiązaniem byłoby wykorzystać parę bezpośrednio do istniejącego układu parowego. 
 
Opracowanie: GLOBEnergia
Źródło: Sunwidnenergy.com