Energetyka wiatrowa w Polsce rozwija się dynamicznie od kilku lat. Obserwowane w ostatnim czasie spekulacje związane z wprowadzeniem nowej ustawy o odnawialnych źródłach energii nie powodują jednak zatrzymania wielu trwających już etapów inwestycji, planowanych w całym kraju.

Parki wiatrowe powstają w sposób kompleksowy. Tok postępowania administracyjnego jest uszeregowany, przedsięwzięcie musi być realizowane metodą krok po kroku. W pierwszej kolejności inwestorzy muszą się zmierzyć z procedurami planistycznymi oraz oceną oddziaływania na środowisko. Niezwykle często już podczas planowania w danej gminie inwestycji dochodzi do sporów i lawiny protestów ze strony mieszkańców.

Dokumenty, takie jak studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, zmiana studium oraz prognoza oddziaływania na środowisko dla studium, stanowią dopiero początek realizacji przedsięwzięcia. Wszystkie te opracowania sporządzane są w celu określenia polityki przestrzennej i lokalnych zasad zagospodarowania. W przypadku wyznaczenia terenów odpowiednich pod lokalizację parku wiatrowego podstawą jest zabezpieczenie interesu nie tylko np. gminy, ale – priorytetowo – mieszkańców. Zarówno tekst np. studium, jak i materiały mapowe wyznaczają strefy, które z założenia będą chronić lokalną społeczność przed negatywnym oddziaływaniem turbin wiatrowych. Niestety wiele osób traktuje przeznaczenie terenów pod inwestycje jako atak inwestorów na lokalne dobra i wiąże z uciążliwościami. (…)

Biorąc pod uwagę wieloetapowość i skomplikowanie procesu inwestycyjnego względem procedur administracyjnych, rzeczą wytłumaczalną wydaje się być zaniepokojenie społeczności lokalnej parkami wiatrowymi. Czynnikiem potęgującym emocje jest oddziaływanie skumulowane, które dla każdego rodzaju oddziaływań jest inne, a analizy sprawdzające wykonywane są na różnych etapach przedsięwzięcia. Należy pamiętać, że studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego jest dopiero początkiem przedsięwzięcia, niegwarantującym jego realizacji, co również powinno zostać przedstawione wprost np. podczas sesji rady gminy czy konsultacji społecznych w sprawie studium.

Kto odpowiada za gwarancję nieprzekroczenia norm?
Organem mającym na celu weryfikację wszelkich oddziaływań przedsięwzięć są Regionalni Dyrektorzy Ochrony Środowiska. Podczas wszelkich procedur, gdzie pojawia się potencjalne zagrożenie dla środowiska (w tym zdrowia ludzi), organ ten w sposób kompleksowy ocenia stopień ingerencji w otoczenie oraz analizuje, pod kątem wiarygodności, przedstawioną przez inwestora dokumentację. Dokumentacja ta jest podstawą całego planu budowy parku wiatrowego. Kluczem w początkowej fazie realizacji farmy wiatrowej jest odpowiednia współpraca na linii inwestor – władze lokalne – organy opiniujące – mieszkańcy.

Inwestor podczas konsultacji społecznych oprócz przedłożenia do wglądu dokumentów i map powinien opisać genezę ich powstania. Odpowiedni dialog z mieszkańcami i władzami lokalnymi ma szanse pozytywnie procentować. Podejście do planowania parków wiatrowych w gminach powinno być profesjonalne i przejrzyste, ponieważ wraz z zakończeniem perturbacji związanych z nową ustawą o odnawialnych źródłach energii może okazać się, że w odpowiednim czasie gmina będzie miała bardzo dobre podstawy do rozwoju.

Maciej Nawrotek,
Piotr Rudyszyn, w4e Centrum Energii Wiatrowej

Czytaj całość w 2/2013
Wersja elektroniczna lub drukowana
GLOBEnergia 2013 2