Powiat Güssing leży w południowo-wschodniej części Austrii, w kraju związkowym Burgenland, tuż przy granicy z Węgrami.

Według danych statystycznych, Güssing był jednym z najbiedniejszych regionów Austrii do 1989r. Przyczyną takiej sytuacji to niewątpliwie 50 letni okres trwania Żelaznej Kurtyny, brak przemysłu (przedsiębiorstw handlowych, firm przemysłowych), wysoka stopa bezrobocia i migracji młodych ludzi w poszukiwaniu pracy. Powiat Güssing był na dobrej drodze do miana umierająceg regionu. Sytuację dodatkowo pogarszał fakt importu paliw, powodując bardzo wysoki wypływ pieniędzy z regionu. Rocznie było to na poziomie € 3-5 mln. Aby zakończyć ten proces w 1991r. opracowana została energetyczna koncepcja, której celem było zlokalizowanie źródeł energii w lokalnych zasobach. Od momentu odpowiedzi na pytanie jakie rodzaje energii chcą otrzymać wykorzystując lokalne zasoby program  energetycznej  koncepcji był konsekwentnie wdrażany. Akcesja Austrii w 1995r. do Unii Europejskiej stworzyła władzom gminy Güssing do produkcji i dystrybucji komunalnej energii cieplnej i elektrycznej z biomasy. Rozpoczęto budowę od podstaw komunalnego potencjału energii odnawialnej.
Miasto było  odpowiedzialne za rozpoczęcie wdrażania energetycznej koncepcji, mianowicie – oszczędzanie energii. Wszystkie obiekty i instalacje w centrum miasta zostały zoptymalizowane pod względem zminimalizowania konsumpcji energii. Pierwsze rezultaty pojawiły szybko. Koszty za energię z budżetu miasta zostały zredukowane o 50%. Pierwsze dobre wyniki były motywacją i pobudzeniem do wdrażania dalej koncepcji samowystarczalnego energetycznie miasta wdrażając dalsze projekty. Olbrzymim  osiągnięciem była budowa przetwórni do produkcji biodiesla (1991r ), instalacja 2 lokalnych sieci grzewczych we wsiach blisko Güssing. Przekonanie Samorządu do zaopatrzenia Güssing w biomasowe długodystansowe sieci grzewcze doszło do skutku.
Ambitny cel stworzenia samowystarczalnej energetycznie okolicy mógł być zrealizowany dzięki budowie w 1994r. kotłowni na biomasę oraz strategicznego odcinka centralnej sieci cieplnej w miasteczku. Pierwszy odcinek sieci cieplnej zaopatrywał w energię wszystkie budynki użyteczności publicznej oraz niektóre gospodarstwa domowe i zakłady usługowe. W ciągu kilku lat powstała sieć o długości ponad 15 km, która zaopatruje dziś wszystkich odbiorców  energii w Güssing.
W 2002r. wpięto do sieci pierwszą elektrociepłownię, wykorzystującą zasadę zgazowania biomasy o elektrycznej 2 MW i 4,5 MW ciepła użytkowego. Dziś na terenie gminy funkcjonują już 3 elektrociepłownie, a ich łączna produkcja zielonego prądu przewyższa całkowite zapotrzebowanie Güssing na energię elektryczną. Dochody gminy ze sprzedaży do sieci zielonej energii elektrycznej (znacznie drożej od konwencjonalnej) zasilają budżet gminy kwotą ponad €5 milionów rocznie. Z tego źródła, miedzy innymi pochodzą środki na dalszy rozwój inwestycji energetycznych na terenie gminy.
Sercem prezentowanej elektrociepłowni jest reaktor zgazowania zrębków drewna parą wodną. Wykorzystanie pary wodnej zapewnia wytwarzanie gazu wodorowego, wolnego od azotu o następującym składzie: 59% obj. H2, 18% CH4, 19% CO2 i 4% CO. Gaz wysokokaloryczny o takim składzie można z parą wodną od razu skierować do katalitycznego reformingu metanu  a potem do dwóch reaktorów konwersji tlenku węgla. Po przemianie metanu do dwutlenku węgla i wodoru, uzyskany gaz jest idealnym dla zasilania ogniw paliwowych, w których wytwarzanie energii elektrycznej przebiega ze sprawnością aż 60%. Tymczasem wytwarzanie energii elektrycznej poprzez spalanie uzyskanego gazu bezpośrednio po reaktorze zgazowania surowca przed turbiną gazową pozwala na osiąganie sprawności w odniesieniu do energii elektrycznej na poziomie ok 25-28%. (…)

mgr inż. Kinga Kubicka

Podkarpacka Agencja Energetyczna Sp. z o.o.

Cały artykuł – GLOBEnergia 2/2007