Elektrownia Wiatrowa Kamieńsk jest własnością należącego do bełchatowskiej elektrowni Elbisu Sp. z o.o. oraz Elektrowni Szczytowo-Pompowych S.A., którymi zarządzają Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A.

Park wiatrowy zlokalizowany jest na wierzchowinie zrekultywowanego zwałowiska zewnętrznego KWB Bełchatów zwanego „Góra Kamieńsk”.

Prace rekultywacyjne na tym terenie zostały zakończone w 1994 roku. Ogólna powierzchnia wierzchowiny wynosi ok. 270 ha, a jej wysokość150–170 m (350–470 m n.p.m.). Średnia prędkość wiatru – 7,5 m/s.

Na Elektrownię Wiatrową Kamieńsk składa się 15 elektrowni wiatrowych produkcji firmy Enercon GmbH Niemcy typ E 70 – E 4 o mocy 2 MW każda. Siłownie wyposażone są w turbiny wiatrowe o wirniku z trzema łopatami, aktywnym sterowaniem nachylenia łopat, zmienną prędkością pracy i mocą znamionową 2000 kW. Turbina z wirnikiem o średnicy 71 m i wysokością wieży od 84 do 113 m. Odległość między poszczególnymi elektrowniami wynosi ok. 450 m, a maksymalna powierzchnia dla zlokalizowania jednej elektrowni wraz z fundamentem – 1600 m² (0,16 ha). Elektrownie połączone są wewnętrznymi liniami energetycznymi 30 kV i wraz z urządzeniami technicznymi tworzą zespół techniczny służący do produkcji energii elektrycznej.

Energia pochodząca z wiatraków włączona jest w sieć dystrybucji energii Zakładu Energetycznego Łódź-Teren S.A. Sprzedaje ją także Internetowa Platforma Obrotu Energią Elektryczną należąca do Elbisu.

 

zobacz także:

Energetyka wiatrowa zintegrowana z budynkiem

Cały artykuł – GLOBEnergia 2/2009

Badania

Duży wpływ na lokalizację farmy wiatrowej w tym miejscu miały uzyskane wyniki pomiaru wietrzności. Badania trwały dwa lata i na ich podstawie ustalono, iż na tym obszarze przeważają wiatry zachodnie. Z ośmiu rozpatrywanych kierunków udział wiatrów zachodnich stanowił około 20%, a południowo-zachodnich 11%. No podstawie uzyskanych wyników dokonano wyboru liczby, mocy i rozmieszczenia turbin. Prowadzone badania potwierdziły bardzo dobre warunki wietrzności. Średnia prędkość na tym terenie wynosiła ok. 7,5 m/s. Bezpośrednio przekłada się to na roczną produkcję energii, która kształtuje się na poziomie około 74 800 MW.

Długi okres przygotowania budowy od chwili podjęcia decyzji do momentu rozpoczęcia robót spowodowany był obowiązującymi przepisami, które w znacznym stopniu utrudniały realizację projektu. Głównymi przeszkodami były w tym wypadku procedury prowadzenia przetargów publicznych, procedury pozyskiwania kredytów, otrzymania prawa do gruntów, a także sprawa wylesienia gruntów i zmiany ich przeznaczenia.

Dodatkowy problem stanowiło podłoże, na którym usytuowany jest park wiatrowy. Lokalizacja wiatraków na zwale, wykonanym z urobku górniczego kopalni Bełchatów, powoduje określone uwarunkowania i ograniczenia. W zwale mieszają się ze sobą wszystkie grunty, które występowały w nadkładzie złoża. Należało więc uwzględnić istniejące warunki gruntowe oraz wymagania producenta turbin odnośnie do nośności i sztywności dynamicznej podłoża oraz dopuszczalnej wartości przechyłu fundamentu. Dlatego wzmocniono podłoże gruntowe pod fundamentem elektrowni wiatrowej za pomocą kolumn żwirowych typu KSS Kellera, które wykonuje się wibratorem wgłębnym z wewnętrznym (tzn. śluzowym) podawaniem materiału. Średnica kolumn żwirowych wynosi od 0,6 do 0,8 m i zależy od podatności bocznej gruntu. Natomiast płyta fundamentowa ma kołowy kształt o średnicy 20,8 m, zaś podstawa zbrojona  6,9 m średnicy i 2,8 m wysokości.
W ramach prac eksploatacyjnych obecnie prowadzona jest obserwacja geodezyjna fundamentów. Do chwili obecnej nie stwierdzono przemieszczeń płyt fundamentowych, co potwierdza przyjęcie właściwego rozwiązania wzmocnienia gruntu.

Po zakończeniu prac budowlanych i związanych z montażem turbozespołów przeprowadzono próby urządzeń elektroenergetycznych układu zasilania, a także podano napięcie i w dniu 3 sierpnia 2007 roku  rozpoczęto rozruchu parku wiatrowego. Ruch próbny zakończony został 29 września 2007 roku po 168 godzinach bezawaryjnej pracy urządzeń. Park wiatrowy został odebrany do eksploatacji podpisaniem protokołu przekazania – przejęcia w dniu 14 listopada 2007 r. Dodatkowo park niedługo po starcie przeszedł niezaplanowane ciężkie próby wytrzymałościowe. Park w okresie jesiennym przetrwał wiele burz oraz wiatrów o sile huraganów (z prędkościami chwilowymi wiatru sięgającymi 51,5 m/s, a w okresach kilkugodzinnych 20–40 m/s), które w żaden sposób nie zakłóciły pracy urządzeń
Obecnie park wiatrowy pracuje zgodnie z założeniami. Produkcja energii elektrycznej odpowiada wielkościom przyjętym na etapie sporządzania analiz opłacalności i biznesplanów.

Dodatkowe informacje
Niewielki koszt eksploatacji – 1% nakładów, żywotność – 20 lat przy 10-letniej amortyzacji, roczny czas wykorzystania – 2000 godz./rok. Elektrownie wiatrowe staną się konkurencyjne dla elektrociepłowni, gdy ich roczny czas wykorzystania wzrośnie do 3000 godz., a okres żywotności do 30 lat.

Maciej Duraczyński

Cały artykuł – GLOBEnergia 2/2009