Udział energii ze źródeł odnawialnych w produkcji energii elektrycznej może do 2030 roku sięgnąć 38% – tak wynika z opracowania Perspektywy rozwoju energii odnawialnej w Polsce REMap2030 – przygotowanego przez IRENA.

Udział energii ze źródeł odnawialnych o zmiennej wydajności w całkowitej produkcji energii elektrycznej może sięgnąć 23% w związku z dużym znaczeniem energii wiatrowej.
Duży udział w pozostałej części mają biomasa i węgiel, charakteryzujące się wysokimi współczynnikami wykorzystania mocy brutto w skali roku, a tym samym nieszczególnie nadające się na zapasowe źródła energii. Z tego powodu sieć energetyczna w Polsce wymaga rozwoju, aby możliwa stała się dalsza integracja zmiennej energii ze źródeł odnawialnych. Do 2030 roku konieczna jest modernizacja przestarzałego sektora elektrowni cieplnych, co stwarza ważną szansę. Nowe elektrownie zaprojektowane w sposób umożliwiający większą elastyczność pomogą przyjąć rosnący udział odnawialnych źródeł energii o zmiennej wydajności.
Duży udział w pozostałych 77% należy do biomasy i węgla charakteryzujących się wysokimi współczynnikami wykorzystania mocy brutto – odpowiednio 45% i 75%.
Według PSE moc zainstalowana w energetyce wiatrowej wynosząca ok.9 GW jest nadal bezpieczna pod względem działania systemu. W 2020 roku przyjęte może zostać do 12 GW energii wiatrowej, przy założeniu współpracy z elektrociepłowniami, elektrowniami gazowymi dla zbilansowania i bardziej elastycznymi elektrowniami opalanymi węglem. Wzrost ten odpowiada szacunkom przedstawionym w REmap 2030. Problem nowej mocy zapasowej pojawia się tak długo, jak rozważany jest dalszy wzrost udziału energii ze źródeł odnawialnych o zmiennej wydajności.
Aby każdego roku wyprodukować 43 TWh przy wykorzy¬staniu mocy zainstalowanej w energetyce wiatrowej na poziomie 16 GW, udział energii wiatrowej (produkcja energii elektrycznej z wiatru względem całkowitego zużycia) wynosi około 25% w REmap 2030. Na postawie badań analizujących integrację odnawialnych źródeł energii o zmiennej wydajności w innych krajach, zakłada się, że przy takim udziale energii wiatrowej wskaźnik zagwarantowanej mocy (kredyt mocy) wynosi ok.10% (1,6 GW ciągłej zdolności wytwórczej) (Holttinen i in., 2011).Oznacza to udział mocy zainstalowanej w energetyce wiatrowej, który można uznać za ograniczający moc wytwórczą energii konwencjonalnej bez wpływu na bezpieczeństwo dostaw.
Całkowita ciągła zdolność wytwórcza ze źródeł odnawialnych i konwencjonalnych wynosi ok.34,5 GW. Obciążenie szczytowe w 2030 roku jest szacowane na poziomie 35 GW.
Przyjmując, że całkowite obciążenie szczytowe i poziom rezerwy mocy będą pokryte wyłącznie przez moce wytwórcze, całkowita moc zaistalowana odnawialnych źródeł energii (głównie wiatru) będzie wymagała całkowitej mocy zapasowej na poziomie ok.5 GW.
Źródło: REMAP 2030, Perspektywy rozwoju energii odnawialnej w Polsce