Przewodniczący Komisji Europejskiej Jean-Claude Juncker  w lipcu 2014 powiedział, że Unia Europejska "staje się numerem jeden na świecie w odnawialnych źródłach energii".

 

Komisja Europejska wyraźnie potwierdziła swoją wolę w utrzymaniu tej tendencji i w lutym 2015 w komunikacie dotyczącym Unii Energetycznej zasygnalizowała "fundamentalną transformację systemu energetycznego Europy" z dala od obecnego scentralizowanego konwencjonalnego systemu energetycznego opartego na paliwach kopalnych i jądrowych. Komunikat otwiera drogę do "elastycznego rozwoju Unii Energii z ambitną polityką klimatyczną(…), aby dać konsumentom gospodarstw domowych i przedsiębiorstw w UE  bezpieczną i zrównoważoną energię po przystępnej cenie".

Konieczność zrealizowania tej wizji jest wywarta przez sukces konferencji COP21 w Paryżu pod koniec 2015 roku, w wyniku której 195 rządów uzgodniło nowy międzynarodowy traktat klimatyczny. To globalne porozumienie wyraźnie sygnalizuje transformację od gospodarki opartej na paliwach kopalnych oraz zwiększenie poziomu zobowiązań politycznych na całym świecie.

Europa ma obecnie przestarzały system energetyczny, dostosowany do nieodnawialnej scentralizowanej i nieelastycznej produkcji. Przeszkodą są granice poszczególnych krajów, które skutecznie ograniczają zdolność Europy do transformacji do bezemisyjnej energetyki. Udział energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych mógłby wzrosnąć z obecnych 28% do 50% w 2030 roku, przyczyniając się do zwiększenia konkurencyjności gospodarki europejskiej poprzez dostarczanie niedrogiej energii.

Wyróżnione zostały podstawowe zadania, które są istotne dla pełnego funkcjonowania rynku energii elektrycznej wspomagającego przemianę energii z odnawialnych źródeł energii (OZE), przykładowo:

  • Wzmocnienie roli użytkowników indywidualnych i promocji własnej konsumpcji
  • Zapewnienie inwestorom stabilnych i przewidywalnych ram regulacyjnych
  • Skupianie się na regionalnej i zdecentralizowanej produkcji i zużycia energii

Jako warunek konieczny do skutecznego opanowania transformacji energetycznej stowarzyszenia energii odnawialnej UE uznaje za koniecznie m.in. następujące instrumenty polityki:

  • Większą elastyczność dla państw członkowskich w wyborze najbardziej odpowiednich instrumentów ekonomicznych, dostosowanych do rynku
  • Wsparcie dla badań naukowych, innowacji i demonstracji nowej generacji technologii energii odnawialnej
  • Kontynuację krajowych ram dedykowane dla małych i średnich projektów, które nie powinny być narażone na licytację systemów.

Źródło: EHPA