Poprzednie lata Programu Ograniczania Niskiej Emisji w Krakowie pokazały, iż ludzie chcą wymieniać paleniska węglowe. Na rynku pojawiły się liczne firmy oferujące swe usługi zarówno w uzyskiwaniu dotacji, jak i w wykonaniu instalacji C.O.

 
Faktem jest, że dotację można było otrzymać, nawet na zawyżone moce kotłów i to właściwe bez problemów, czego efektem były liczne nadużycia. Wprowadzono więc zaostrzenia, czemu nie ma co się dziwić. Jednak zaostrzenia powinny mieć rozsądne granice, a nie takie, które zniechęcą niemal wszystkich zainteresowanych. Chyba można zaryzykować stwierdzenie, iż UM Krakowa był za skuteczny, ponieważ lepiej zorientowani i szybko działający krakowianie za pieniądze przeznaczone na walkę z niską emisją, zrobili remont nie tylko instalacji grzewczej. Efektem tego, pozostali, którzy obecnie chcą przyłożyć rękę do oczyszczania powietrza w Krakowie, będą musieli to robić z własnej kieszeni. Nie byłoby w tym nic złego, jednak w związku z tym, iż jest to, poniekąd równoważne z płaceniem za czyjeś błędy, spowoduje zniechęcenie i wycofywanie się z programu.
 
2015 rok to ostatni rok 100% dotacji na wymianę ogrzewania z Programu Ograniczania Niskiej Emisji (PONE) – deklaracja znajdująca się w uchwale UM Krakowa i w tej samej uchwale przekreślona.  Zgodnie z najaktualniejszym dokumentem PONE, (UCHWAŁA NR CXXI/1918/14 RADY MIASTA KRAKOWA z dnia 5 listopada 2014 r), pozostaje niewiele czasu by skorzystać ze 100% refundacji kosztów poniesionych w związku ze zmianą ogrzewania węglowego, na inne proekologiczne źródło ciepła. 
 
Według § 16. 1. omawianej Uchwały, dotację przyznaje się:
1)  do 100 % poniesionych kosztów dla wniosków kompletnych złożonych w latach 2014 – 2015,
2) do 80 % poniesionych kosztów dla wniosków kompletnych złożonych w roku 2016,
3) do 60 % poniesionych kosztów dla wniosków kompletnych złożonych w roku 2017,
4) do 40 % poniesionych kosztów dla wniosków kompletnych złożonych w roku 2018.
 
Jest to jednoznaczna informacja, iż obecny rok jest ostatnim z takimi przywilejami. W dalszych zapisach Uchwały jest to jednak szybko skorygowane. Wytyczna, zawarta w ciągu dalszym § 16, przekreśla możliwość o tak wysokiej dotacji. Uchwała mówi, że:
 
2. Dotację przyznaje się do kwoty:
1) 900 zł za każdy kW obliczeniowego zapotrzebowania na ciepło budynku (lokalu, pomieszczenia) określonego według normy PN-EN 12831 „Instalacje ogrzewcze w budynkach – Metoda obliczania projektowego obciążenia cieplnego” lub równoważnej, z zastrzeżeniem ust 3;
2) 900 zł za każdy kW mocy niezbędnej do przygotowania centralnej ciepłej wody użytkowej, określonej według normy PN-92/B-01706 „Instalacje wodociągowe – Wymagania w projektowaniu” lub równoważnej – w przypadku likwidacji palenisk lub kotłowni opalanych paliwami stałymi, służących do przygotowania ciepłej wody użytkowej;
3) 900 zł za każdy kW obliczeniowego zapotrzebowania na ciepło budynku (lokalu, pomieszczenia) określonego według normy PN-EN 12831 „Instalacje ogrzewcze w budynkach – Metoda obliczania projektowego obciążenia cieplnego” lub równoważnej – w przypadku instalacji pompy ciepła, przy czym zapotrzebowanie na ciepło nie może przekroczyć 100 W/m2 ogrzewanej powierzchni;
4) 1 000 zł za każdy metr kwadratowy powierzchni apertury – w przypadku zainstalowania kolektora słonecznego.
 
Wartość 100 W/m2, nie jest wartością z księżyca, aczkolwiek dla większości budynków w Krakowie, a już na pewno tych budynków, które obecnie mają paleniska węglowe, jest wartością niewystarczającą. A w przypadkach kiedy jest zgodna z prawdą, to kwota, którą można będzie otrzymać po przeliczeniu na powierzchnię ogrzewaną budynku, wystarczy ledwo na kocioł. A przecież w modernizacji istniejących instalacji C.O. nie chodzi jedynie o wymianę kotła. Takie rozwiązanie jest wręcz bezsensowne, ponieważ konsekwencją będą znaczne straty energii, a co za tym idzie wysokie koszty użytkowania, brak ekonomiki.
Stare instalacje współpracujące z kotłami węglowymi charakteryzują się dużymi średnicami przewodów i masywnymi, żeliwnymi kaloryferami o dużych stratach ciepła. Taki system nie nadaje się do współpracy z nowoczesnym kotłem kondensacyjnym gazowym lub olejowym, czy z pompą ciepła, na które można wymienić paleniska węglowe w ramach dotacji. Są to niskotemperaturowe źródła ciepła, więc instalacja do nich podpięta, by pracować z najwyższą możliwą sprawnością musi być do tego dostosowana. Naprawdę nieliczni mieszkańcy Krakowa mają instalację C.O. na paliwo stałe, do której bez wyrzutów sumienia można podłączyć źródła ciepła narzucane przez PONE. Nie wspominając o przypadkach kiedy źródłami ciepła są piece kaflowe, bądź kominki, przy których instalacji rozprowadzającej ciepło przecież nie ma. W takiej sytuacji, kwota dotacji z UM wystarczy jedynie na kocioł i osoby, które akurat nie mają kilku tysięcy by wykonać instalację, zostaną przy obecnym rozwiązaniu. 
 
Zostaje jeszcze kwesta przygotowania ciepłej wody użytkowej (C.W.U). Oczywiście najchętniej widzianym rozwiązaniem jest ogrzewanie wody użytkowej oraz centralnego ogrzewania z jednego urządzenia. Argumentami za tym jest oszczędność miejsca, ekonomika użytkowania (kotły kondensacyjne dwufunkcyjne, czy pompy ciepła z wysoką sprawnością podgrzewają wodę dla obu celów), czy choćby serwisowanie jednego urządzenia zamiast dwóch. Nie do końca jest jasne jak UM będzie rozpatrywał przygotowanie C.W.U. ponieważ we wniosku o dotację, nie ma miejsca by to określić, mimo wyraźnego zapisu w uchwale, że można również otrzymać 900 zł na każdy kW mocy potrzebnej do przygotowania C.W.U.
 
Redakcja GLOBEnergia
 
Źródła: UCHWAŁA NR CXXI/1918/14 RADY MIASTA KRAKOWA z dnia 5 listopada 2014r
Polska Norma PN-EN 12831 pt. Instalacje ogrzewcze w budynkach. Metoda obliczania projektowego obciążenia cieplnego
 
 
Informacje zawarte z artykule są kontynuacją cyklu artykułów, będącego częścią kampanii społecznej NISKA EMISJA smogwgminie.pl realizowanej przez redakcję GLOBEnergia. 
Celem kampanii jest wzrost świadomości dotyczącej występowania niskiej emisji oraz sposobów jej ograniczania, czego efektem ma być przełożenie na realizację konkretnych inwestycji:
– współpraca ze związkami gminnymi
– cykliczne publikacje oraz informacje prasowe
– media społecznościowe Youtube oraz Facebook
– dystrybucja materiałów „Smog w gminie” podczas konferencji samorządowych (Uniejów, Niepołomice, Gdynia, Rzeszów, Sulechów) oraz podczas targów ENEX (Kielce), GreenPower (Poznań), Renexpo (Warszawa).
 
Podczas Kongresu Niskiej Emisji w Krakowie dowiemy się jakie są efekty troski władz o zdrowie i jakość życia mieszkańców dużych aglomeracji miejskich. Wygląda na to że w Krakowie, mimo pierwszeństwa w rankingu najbardziej zanieczyszczonych miast w Europie, nie jest z tym najgorzej – gmina miejska Kraków została doceniona za działania na rzecz ograniczania niskiej emisji statuetką eco.Lidera przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie.
Więcej informacji na temat kampanii oraz dodatkowe materiały dostępne są na stronie: www.smogwgminie.pl.