Obowiązek sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej budynków, czyli tzw. certyfikatów energetycznych, istnieje już od ponad roku. Według prawa budowlanego świadectwo energetyczne musi być sporządzone nie tylko dla budynków oddawanych do użytku, ale także dla budynków i lokali sprzedawanych oraz wynajmowanych. Sprzedający musi przekazać kupującemu certyfikat energetyczny, natomiast wynajmujący udostępnia je najemcy. Problemem może być fakt właściwego odczytania danych zawartych w świadectwie energetycznym. Dlatego też zostanie tu wyjaśnione znaczenie najważniejszych wskaźników zawartych w certyfikacie. Dodatkowo zostanie przedstawiona analiza wpływu źródła ciepła na wielkość wskaźnika EP w świadectwie charakterystyki energetycznej.

 

Certyfikat energetyczny na pierwszej stronie zawiera podstawowe dane dotyczące budynku. W środkowej części pierwszej strony świadectwa znajduje się tzw. suwak, czyli graficzne przedstawienie zapotrzebowania na nieodnawialną energię pierwotną (EP) w ocenianym budynku, w stosunku do wymagań zawartych w warunkach technicznych. Oprócz strzałki odpowiadającej wskaźnikowi EP ocenianego budynku, na suwaku są przedstawione jeszcze dwie graniczne wartości: wymagań stawianych budynkom nowym i wymagań stawianych budynkom przebudowywanym. Graniczny wskaźnik EP dla tej grupy budynków jest wyższy o 15%.

 

Zobacz także:

Okna w budynkach pasywnych

 

Co przedstawia wskaźnik EP?
Wskaźnik EP obrazuje roczne zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną w odniesieniu do metra kwadratowego powierzchni ocenianego budynku. Energia pierwotna jest to suma energii zawarta w pierwotnych nośnikach energii, np. w węglu kamiennym, gazie ziemnym czy energii wiatru. Wartość wskaźnika EP jest otrzymywana poprzez pomnożenie wskaźnika rocznego zapotrzebowania na energię końcową EK i współczynnika nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej na wytworzenie i dostarczenie danego nośnika energii lub energii do budynku. Zgodnie z tym wskaźnik EP będzie zależał od tego, jaką energię wykorzystamy.  Wskaźnik ten zatem nie informuje o energooszczędności budynku, lecz  jego wpływie na środowisko poprzez wskazanie, ile nieodnawialnej energii pierwotnej potrzebuje.

 

Analiza wielkości wskaźnika EP w zależności od źródła ciepła

Przeprowadzono analizę wielkości wskaźnika EP w zależności od źródła ciepła. Symulację przeprowadzono dla budynku jednorodzinnego, wybudowanego w technologii tradycyjnej.  Wszystkie przegrody budowlane spełniają warunki techniczne1 pod względem izolacyjności cieplnej (tab. 3). Budynek umiejscowiony jest w III strefie klimatycznej – obliczeniowa temperatura zewnętrza te= –20.

 

charakterystyka energetyczna

 

Analizowany dom ma dwie kondygnacje użytkowe o łącznej powierzchni użytkowej 204m2 i kubaturze 478m3. Na potrzeby analizy przyjęto, że w budynku mieszkają  4 osoby. Całkowita projektowa strata ciepła wynosi nieco ponad 10 kW (tab. 4).

 

świadectwo charakterystyki energetycznej

 

Wskaźnik EP dla pomp ciepła, pomimo wartości współczynnika w równej 3, nie jest wysoki. Biorąc pod uwagę współczynniki SPF oraz pozostałe sprawności składowe systemu grzewczego, współczynnik EP dla pompy ciepła grunt–woda wynosi 101,1 kWh/m2rok, zaś dla pompy woda–woda 97,8 kWh/m2rok. Nieco niższy EP miałby budynek podłączony do lokalnej sieci grzewczej zasilanej z elektrociepłowni węglowej – wskaźnik w=0,8. Dom przyłączony do sieci PEC Geotermia Podhalańska będzie miał prawie o połowę niższe zużycie energii pierwotnej niż pompa ciepła grunt–woda. W przedstawionej analizie jeszcze niższym wskaźnikiem EP charakteryzuje się tylko budynek ogrzewany kotłem na biomasę (EP= 37,2 kWh/m2rok).

 

Wartości współczynnika nakładu energii, jak i sprawności wytwarzania ciepła mają duży wpływ na wartość wskaźnika energii pierwotnej EP. Należy zwrócić uwagę na fakt, że zapotrzebowanie na energię użytkową zmienia się w bardzo niewielkim zakresie. Nieco większymi wahaniami charakteryzuje się zapotrzebowanie na energię końcową EK i jest ono uzależnione od całkowitej sprawności instalacji. Jedynie wskaźnik EK dla pomp ciepła znacząco odbiega od pozostałych – wpływ na to ma wysoka sprawność instalacji c.o. i c.w.u. spowodowana wysokim sezonowym współczynnikiem efektywności pompy ciepła.

 

Warunki techniczne uznają za spełnione wymagania oszczędności energii, jeśli przegrody zewnętrzne i technika instalacyjna w budynku spełnia wymagania zawarte w tym rozporządzeniu lub jeśli wskaźnik EP dla budynku jest mniejszy od EP referencyjnego. W obydwu przypadkach dla budynków przebudowywanych dopuszcza się zwiększenie wymagań maksymalnie do 15% w porównaniu z budynkami nowymi.

 

zobacz także:

Certyfikaty energetyczne do kontroli!

 

Źródła:
– Ustawa z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane
– Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 roku w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej
– Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

 

Grzegorz Pełka
GLOBEnergia
AGH KSE

 

Cały artykuł – GLOBEnergia 4/2010

2010 04 art str 1