Jednym z etapów inwestycji, dość istotnym ze względu na swój charakter, jest uzyskanie warunków przyłączeniowych do sieci energetycznej. W Polsce elektrownie wiatrowe najczęściej przyłącza się do sieci średniego napięcia – SN (w przypadku małych farm wiatrowych, do jednej sieci SN zwykle możliwe jest przyłączenie ok. 2 MW) lub wysokiego napięcia – WN (w przypadku dużych farm wiatrowych o mocach rzędu 30 MW i wyżej).

Na etapie uzyskiwania warunków przyłączeniowych oprócz wypełnionego wniosku, należy dostarczyć odpowiednie załączniki. Są to między innymi informacje o typie i parametrach technicznych turbiny.

Aby wydać warunki, operator sieci musi na podstawie informacji zawartych we wniosku i załącznikach przeanalizować kilka czynników związanych z przyszłą pracą przyłączonego obiektu. Należą do  nich:

 

– umiejscowienie elektrowni wiatrowej w systemie elektroenergetycznych

– wahania amplitudy i częstotliwości napięcia

– efekt migotania światła

– harmoniczne napięć i prądów

– prądy zwarciowe i układy zabezpieczeń

– stabilność systemu

– samowzbudzenie elektrowni wiatrowej z generatorem asynchronicznym

– straty mocy czynnej w sieciach z elektrowniami wiatrowymi

 


Umiejscowienie elektrowni wiatrowej w systemie elektroenergetycznych

Umiejscowienie elektrowni wiatrowej w systemie elektroenergetycznych ma duże znaczenie dla jakości prądu w systemie elektroenergetycznym. Przyłączone obiekty lokalizowane są najczęściej na terenach o dobrych warunkach wiatrowych, niezaludnionych, czyli w konsekwencji ze słabo rozwiniętą infrastrukturą energetyczną.

 


Obiekty produkcyjne można przyłączyć w następujący sposób:

– podłączenie do przesyłowej sieci średniego napięcia, która zasila również istniejących odbiorców;

– przyłączenie do szyn SN w stacji GPZ

– przyłączenie do szyn WN w stacji GPZ poprzez wydzieloną linię i WN/SN

– farma wiatrowa przyłączana jest do linii WN poprzez jej własny transformator WN/SN

– farma wiatrowa podłączana jest do systemu elektroenergetycznego za pomocą łącza prądu stałego AC/DC

 

Po przeanalizowaniu wyżej wymieniowych czynników operator sieci wydaje warunki, na mocy których elektrownia wiatrowa lub farma wiatrowa może zostać przyłączona do sieci. Po wykonaniu niezbędnej dokumentacji i uzyskaniu pozwolenia na budowę przyłącza następuje budowa, rozruch elektrowni i jej testy. Po odbiorze technicznym zaczyna się normalna praca elektrowni w  systemie.

 

Zobacz także:

Charakterystyka turbin wiatrowych o mocy 2–3 MW

Literatura

  • Dr. Inż. G. Barzyk „Przyłączenie elektrowni wiatrowych do systemu elektroenergetycznego – studium przypadku
  • Z. Lubośny „Farmy wiatrowe w systemie elektroenergetycznym”
  •  
  • Maciej Duraczyński

 


Cały artykuł – GLOBEnergia 3/2010