Podstawowym podziałem falowników, czyli urządzeń do zamiany prądu stałego produkowanego przez moduły, na prąd przemienny, jest podział na falowniki transformatorowe i beztransformatorowe.

Beztransformatorowe to falowniki najbardziej rozpowszechnione, cechujące się najwyższą sprawnością i szerszym napięciowym napięciem pracy, są tańsze i lżejsze. Około 80% instalacji  w Europie jest wykonanych właśnie na takich urządzeniach.
Transformatorowe mają tę zaletę, że mają transformator, są bezpieczniejsze i zapewniają galwaniczną separacje strony AC i DC. Szczególnie istotne są one dla instalacji opartej ma modułach cienkowarstwowych, gdzie musimy wykonać uziemienie bieguna ujemnego.
Prosta budowa falowników beztransformatorowych przekłada się na bardzo dobrą charakterystykę pracy. Najlepiej radzi sobie z niskim obciążeniem modułów. Sprawność tego typu falownika nie spada wraz ze wzrostem obciążenia. Dedykowany jest pracy na pośrednich napięciach pracy, przez co najłatwiej jest skonfigurować cały system.
Falowniki transformatorowe LF
mają niekorzystną charakterystykę pracy i powinniśmy unikać takich urządzeń. Falowniki transformatorowe HF mają bardziej skomplikowaną budowę, ale wydajność falownika jest wyższa i ma on lepszą charakterystykę pracy.
Falowniki możemy podzielić również na falowniki sieciowe, współpracujące z systemem energetycznym, lub wyspowy, czyli taki który generuje własną sieć i nie może oddawać energii elektrycznej do systemu energetycznego.