Wykorzystywanie energii geotermalnej pozyskiwanej za pomocą pionowych sond geotermalnych przeżywa rozkwit w ostatnich latach. 

 
Najczęściej montuje się sondy pojedyncze, rzadziej podwójne U, na głębokości do 100 m. 
Ze względu na wzrost temperatury gruntu wraz ze wzrostem głębokości i związaną z tym większą efektywnością oraz stabilnością pracy pompy ciepła obserwujemy tendencję do stosowania coraz dłuższych sond geotermalnych, np. 200 m.  
 
Wykonanie odwiertów pod sondy pionowe ma na celu wprowadzenie na zadaną głębokość sondy w postaci U-kształtnej rurki o określonej średnicy. Głębokość odwiertu wynika najczęściej z doboru projektowego dolnego źródła ciepła (w tym symulacji długoterminowej poboru ciepła z gruntu), na który wpływ mają: dostępność miejsca, ilość energii potrzebnej do uzyskania z gruntu, możliwości techniczne firmy wykonawczej oraz względy ekonomiczne. Zrozumiałym jest, że wykonanie 1 odwiertu na 100 m będzie tańsze niż wykonanie 10 odwiertów po 10 m. Z tego względu zaleca się wiercenie otworu tzw. jednym marszem – bez wyciągania narzędzia. 
 
Najważniejszym wydaje się rozpoznanie geologiczne podłoża, w którym planujemy wykonać odwiert. Skuteczne zdefiniowanie warstw górotworu pozwoli dobrać optymalną metodę wiercenia, głębokość oraz średnicę odwiertu. 
 
Nie jest rolą inwestora projektowanie właściwego układu wymienników poziomych, warto jednak posiadać wiedzę, która pozwoli na kontrolowanie prac podczas wykonywania dolnego źródła ciepła. 
 
Istotne są w tym przypadku minimalne odległości dla sondy pionowej: 
• Zgodnie z zaleceniami wytycznych PORT PC (wydanie 01/2013) oraz niemieckich VDI 4640 należy zachować minimalną odległość od fundamentów budynku wynoszącą 1,5 m. Przy montażu sond pod budynkiem nie wolno naruszyć jego stabilności. W przypadku zastosowania kilku sond ciepła geotermalnego minimalna odległość między nimi powinna wynosić: 6 m dla długości sond >70 m, 8 m dla długości sond 70–100 m, min. 8% głębokości odwiertu dla długości sond >100 m (np. 8% x 150 m = 12 m). 
Odległość sond od pozostałych sieci zaopatrzenia powinna wynosić 1,5 m. W przypadku zmniejszenia tej odległości rury należy zaopatrzyć w odpowiednią ochronną izolację lub zastosować rury preizolowane. 
Minimalna odległość odwiertów od granicy sąsiedniej działki powinna wynosić 3 m. 
 

Jakub Koczorowski 
Ekspert ds. OZE, członek zarządu PORT PC, członek SPW, Manager Grupy Produktów OZE w firmie REHAU

Źródło: GLOBEnergia 1/2016 Poradnik „Dolne źródła dla pomp ciepła” 


 
Wydanie elektroniczne GLOBEnergia 1/2016 (automat 24h)