Nowe regulacje prawne, które weszły w życie z dniem 1 lipca 2016 roku umożliwiają gminom rozliczenia na zasadzie opustów – bezgotówkowo. Ustawodawca, tworząc regulacje prawne w zakresie użytkowania mikroinstalacji fotowoltaicznych postarał się o to, by jak najwięcej energii z instalacji fotowoltaicznej było konsumowanych podczas bieżącej produkcji energii. Nie było jednak mowy o tym, że dla budynków gminnych będzie się to wiązało z drastyczną podwyżką cen zakupu energii z sieci.

Piszemy o tym dlatego, że jak wynika z doświadczeń jednej z gmin w południowej Polsce – po instalacji systemu fotowoltaicznego, koszty zakupu energii elektrycznej drastycznie wzrosły.

O instalacji

Instalacja fotowoltaiczna na budynku gminnym o którym mowa, został zrealizowany w ramach programu dotacyjnego. Moc dedykowana instalacji, uwzględniająca charakterystykę techniczną i usytuowanie topograficzne obiektu, a w szczególności dachu wyniosła 5,5 kW.   Moc umowna budynku jest niższa niż 40 kW. Wynosi dokładnie 27 kW.

Roczne dotychczasowe (2014r.) zużycie/zapotrzebowanie energii elektrycznej w tym obiekcie wynosiło 37 194 kWh.

Jak informuje redakcję przedstawiciel gminny, do momentu przyłączenia instalacji fotowoltaicznej, opłaty za energię elektryczną w tym obiekcie były na poziomie 0,25 zł/kWh netto. Do momentu montażu, gmina ogłaszała przetargi na zakup energii elektrycznej. Konkurencja powodowała, że ceny zakupu energii były bardzo atrakcyjne.

Po przyłączeniu instalacji fotowoltaicznej okazało się, że stawka za energię pobraną z sieci wynosi już niespełna dwa raz więcej! Wszystko dlatego, że aby móc przyłączyć elektrownię do sieci i rozliczać się na zasadach opustów musieli zawrzeć umowę kompleksową.

Koszty  energii

Budynek jest objęty taryfą C12a. Skoro mówimy o taryfie C, to w tym przypadku kluczową informacją może być to, że od 2008 roku, ceny za energię w taryfie C nie są regulowane i zatwierdzane przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.

Taryfa C12a jest taryfą dwustrefową – dzieli dobę na godziny szczytu i poza szczytem.

Z  faktury za energię elektryczną za miesiąc marzec można wywnioskować, że koszt 1 kWh energii w godzinach szczytu wynosi 0,46 zł netto (0,56 zł brutto), a poza szczytem 0,35 zł netto (0,43 zł brutto). Do tego należy doliczyć opłatę handlową na poziomie 21 zł netto miesięcznie.

W miesiącu marcu, budynek gminny skonsumował 1254 kWh energii w godzinach szczytu oraz 2607 kWh energii poza szczytem, za co łącznie wystawiono fakturę na kwotę 2 550,19 zł. Faktura uwzględnia już rozliczenie z tytułu wprowadzenia energii do sieci w systemie opustów, ze współczynnikiem rozliczeniowym 0,8. Według faktury, instalacja fotowoltaiczna wyprowadziła do sieci 14 kWh energii w taryfie szczytowej oraz 23 kWh energii w godzinach poza szczytem.  Po uwzględnieniu stosunku ilościowego, wprowadzono zatem do sieci odpowiednio 11kWh i 18 kWh. Wystawiono więc fakturę za 3832 kWh, zamiast za 3861 kWh.

Uwzględniając zatem dodatkowe opłaty, m. in za usługę dystrybucji, opłatę OZE wychodzi, że uśredniając, gmina płaci teraz za 1 kWh energii aż 0,67 zł.

Zapytacie Państwo zapewne, co gmina może w tym przypadku zrobić. Okazuje się, że jedynym rozwiązaniem jest poszukanie innego sprzedawcy energii, który będzie w stanie zaproponować lepsze warunki sprzedaży energii. W taryfach C będzie to jednak duży problem…

Źródło: GLOBEnergia

 

Redakcja GLOBEnergia