W ostatnim czasie sporo kontrowersji budzą zasady realizacji przez sprzedawcę zobowiązanego zakupu energii o OZE o którym mówią zapisy ustawy o OZE (art.42 ust.2) w kontekście artykułu 43 tej ustawy i ustawy Prawo energetyczne w zakresie zasad bilansowania handlowego. 

 
Urząd Regulacji Energetyki przeprowadził dogłębną analizę wszystkich zapisów i wystosował oficjalną informację w tym temacie. 
Po pierwsze warunkiem zakupu przez sprzedawcę zobowiązanego tej energii, jest zaoferowanie sprzedaży całej wytworzonej i wprowadzonej do sieci (przesyłowej lub dystrybucyjnej) energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii, w okresie co najmniej 90 następujących po sobie dni kalendarzowych. Ustawodawca w ustawie OZE uregulował tylko kwestie dotyczące bilansowania handlowego dla jednostek do 500 kW.
 
Uwzględniając przedstawione powyżej normy prawne należy wskazać, że nie znajdują uzasadnienia działania sprzedawców z urzędu polegające na:
 
1. uzależnianiu zawarcia z wytwórcami energii odnawialnej umowy sprzedaży energii elektrycznej, od uregulowania kwestii dotyczących bilansowania handlowego tylko ze sprzedawcą z urzędu, w której sprzedawca arbitralnie określi opłatę z tego tytułu albo
2. określaniu akceptowalnych tylko dla sprzedawcy zasady bilansowania handlowego w sytuacji wyboru innego niż sprzedawca podmiotu odpowiedzialnego za bilansowanie handlowe (np. żądania złożenia 90-dniowego grafiku bez możliwości jakiejkolwiek korekty).
 
Wytwórcy mają bowiem – co do zasady – prawo wyboru innego podmiotu odpowiedzialnego za bilansowanie handlowe, bądź w określonych przypadkach mogą tę funkcje wypełniać samodzielnie. Natomiast, opłaty powstałe w związku ze świadczoną usługą nie powinny być ustalane dowolnie, ale winny odzwierciedlać rzeczywiste koszty jej świadczenia.
 
Biorąc zatem pod uwagę ewentualny stan prawny, który może ukształtować się w wyniku wejścia w życie art. 42 ust. 2 uOZE w kontekście regulacji ustawy – Prawo energetyczne dotyczących zasad funkcjonowania podmiotów odpowiedzialnych za bilansowanie handlowe i możliwości rozstrzygania sporów dotyczących umowy sprzedaży energii oraz wymierzania kar pieniężnych należy podkreślić, że dokonując takich rozstrzygnięć, organ regulacyjny będzie kierował się następującymi zasadami: 
 
1. Bilansowanie handlowe sprzedawcy na terenie działania jednego OSD może prowadzić więcej niż jeden podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe; 
2. Wytwórca OZE również po wejściu w życie rozdziału 4 uOZE, przy aktualnym brzemieniu omawianych przepisów, ma prawo do wskazania dowolnego podmiotu odpowiedzialnego za bilansowanie handlowe; 
 
3. Wytwórca OZE wybierając podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe inny niż sprzedawca zobowiązany (sprzedawca z urzędu) powinien w umowie zobowiązać wybrany podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe do zawarcia stosownej umowy ze sprzedawcą zobowiązanym (sprzedawcą z urzędu), której przedmiotem będzie przekazywanie informacji dotyczących bilansowania handlowego, a także – opcjonalnie – prowadzenie rozliczeń za niezbilansowanie; 
 
4. Wytwórcy OZE powinno przysługiwać prawo do określania przez siebie i zgłaszania grafiku handlowego w każdej dobie, a także jego korekty najpóźniej na dwie godziny przed rzeczywistą produkcją energii elektrycznej; 
 
5. W umowie sprzedaży energii elektrycznej zawartej pomiędzy wytwórcą OZE i sprzedawcą zobowiązanym (sprzedawcą z urzędu) powinny zostać określone zasady rozliczeń za energię wg. następującego schematu: 
 
1) sprzedawca z urzędu jest zobowiązany do zakupu całej wytworzonej i wprowadzonej do sieci energii elektrycznej po cenie określonej w ustawie, z zastrzeżeniem pkt 2) i 3) poniżej; 
 
2) za energię elektryczną zaoferowaną na co najmniej dwie godziny przed terminem jej wytworzenia i wprowadzenia do sieci sprzedawca zobowiązany (sprzedawca z urzędu) jest zobligowany do zapłaty średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale ogłoszonej przez Prezesa URE; 
 
3) za różnicę pomiędzy energią elektryczną zaoferowaną a energią elektryczną rzeczywiście wyprodukowaną i wprowadzoną do sieci rozliczenia powinny być prowadzone z zastosowaniem: 
a) mniejszej z dwóch cen: (i) Cena Rozliczeniowa Odchylenia zakupu (CROz) wyznaczana i publikowana na Rynku Bilansującym prowadzonym przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego, oraz (ii) średnia cena sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale wyznaczana i publikowana przez Prezesa URE – w przypadku, gdy ilość energii elektrycznej wyprodukowanej i wprowadzonej do sieci jest większa niż ilość energii elektrycznej zaoferowanej; tym samym rozliczenie to stanowi korektę wynagrodzenia wytwórcy OZE (in plus) za różnicę pomiędzy energią zaoferowaną a rzeczywiście wytworzoną i wprowadzoną do sieci energię elektryczną; 
 
b) większej z dwóch cen: (i) Cena Rozliczeniowa Odchylenia sprzedaży (CROs) wyznaczana i publikowana na Rynku Bilansującym prowadzonym przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego, oraz (ii) średnia cena sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale wyznaczana i publikowana przez Prezesa URE – w przypadku, gdy ilość energii elektrycznej wyprodukowanej i wprowadzonej do sieci jest mniejsza niż ilość energii elektrycznej zaoferowanej; tym samym rozliczenie to stanowi korektę wynagrodzenia wytwórcy OZE (in minus) za różnicę pomiędzy zaoferowaną a rzeczywiście wytworzoną i wprowadzoną do sieci energię elektryczną. 
 
Wytwórcy energii z instalacji odnawialnego źródła energii, jak i sprzedawcy zobowiązani mogą zgłaszać wnioski o rozstrzygnięcie ewentualnego sporu dotyczącego odmowy zawarcia umowy sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii, w trybie art. 8 ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne, do właściwych Oddziałów Terenowych URE.
 
Źródło: URE