Przedstawiciele branż, po prawie 10 miesiącach funkcjonowania Programu przyjmują z dużym niepokojem brak koniecznych, oczekiwanych przez beneficjentów reform w programie priorytetowym Czyste Powietrze, które były niejednokrotnie sygnalizowane przy różnych okazjach w ciągu ostatnich miesięcy.

Po analizie uwag i informacji które spłynęły z rynku, opierając się na doświadczeniach z przeszłych i obecnie działających programów wsparcia, organizacje współdziałające w ramach POBE, w konstruktywny sposób zabrały głos doradczy w kwestii polepszenia funkcjonowania Programu Priorytetowego Czyste Powietrze.

W ten sposób POBE chce pomóc w uzyskaniu takiego kształtu wymagań i zasad Programu, aby mógł on skutecznie i w możliwie krótkim czasie pozwolić na osiągniecie zakładanego efektu końcowego, jakim jest poprawa jakości powietrza w Polsce. To tego oczekują obywatele naszego kraju.

Na co zwrócono uwagę?

W zaleceniach zwrócono uwagę na techniczne aspekty dotyczące kwalifikacji instalacji i urządzeń grzewczych oraz związanymi z tymi aspektami technicznymi dotyczącymi wymogów jakie powinna spełnić instalacja, aby zostać objęta wsparciem i w rezultacie dać efekt końcowy jakim jest ograniczenie niskiej emisji. Drugim ważnym problemem jest usprawnienie systemu rozpatrywania wniosków oraz dystrybucji do beneficjentów przeznaczonych w ramach programu środków.

Organizacje przekazały do NFOŚiGW pakiet składający się z 26 propozycji zmian merytorycznych dotyczących zasad działania Programu Priorytetowego „Czyste Powietrze”. Dodatkowo zgłoszono 13 uwag dotyczących zapisów w zakresie obowiązujących zasad w programie, w zakresie wniosku i procedur, oraz w zakresie udziału JST w procedowaniu wniosków.

Konkretne wnioski do programu Czyste Powietrze

W zakresie merytorycznym, POBE przedstawiło konkretne propozycje dotyczące m.in. takich aspektów jak:

  • konieczność stworzenia listy referencyjnej dla urządzeń i produktów spełniających wymagania programu „Czyste Powietrze”,
  • wprowadzenie i respektowanie wymogów związanych z minimalnymi klasami energetycznymi urządzeń (rozszerzenie kwestii w stosunku do kotłów na paliwa stałe) w świetle rozporządzeń KE i PE
  • wprowadzenie wymogów równoważenia hydraulicznego instalacji grzewczej w ramach programu w postaci poświadczenia wykonawcy instalacji
  • propozycja przedłużenia programu w przypadku nowych budynków przynajmniej do końca 2020 roku (lub powstanie nowego programu wsparcia na wzór niemieckiego programu KfW55)
  • urealnienie kwoty kosztów kwalifikowanych dla instalacji wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła
  • zniesienie absolutnego priorytetu dla sieci ciepłowniczych
  • wprowadzenie w zasadach programu Czyste Powietrze zakazu instalacji kotłów węglowych w nowych budynkach
  • włączenie kolektorów słonecznych do ogólnego programu wsparcia, jakim podlegałyby inne urządzenia grzewcze typu kotły czy pompy ciepła
  • egzekwowanie wymogu przekazywania etykiet energetycznych i kart produktów

oraz szereg innych istotnych dla dobrego funkcjonowania instalacji i obiektów objętych wsparciem w ramach programy Czyste Powietrze aspektów technicznych.

Organizacje nawiązują w przesłanych propozycjach do konieczności uwzględnienia kwestii ograniczania w budynkach zapotrzebowania na energię, co ma znaczący wpływa na koszt eksploatacji i koszty urządzeń, co ma fundamentalne znaczenie w wypadku wsparcia kierowanego do najuboższych warstw społeczeństwa.

W zapisach powinno chodzić również o to, by przyspieszyć działania programu i usprawnić cały proces składania wniosku i realizacji umów.

Co na te propozycje decydenci? Poczekamy, zobaczymy.

Źródło: POBE

Redakcja GLOBEnergia