Klasyczne instalacje fotowoltaiczne współpracują z falownikiem sieciowym, czyli współpracują z urządzeniem, który dostosowuje parametry energii wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną do parametrów w sieci, takich jakie są w gniazdku.

2 kW na dachu to nie 2 kW w gniazdku

Biorąc pod uwagę przytoczony czajnik elektryczny – potrzebuje on do pracy ok. 2 kW mocy. Jest to moc zużywana w bardzo krótkim czasie – przez kilka minut. Jednakże instalacja fotowoltaiczna o mocy zainstalowanej 2 kWp nie jest w stanie zapewnić tyle energii, by w danym momencie wykorzystać ją na pracę jednego odbiornika.

Dlaczego? Instalacja fotowoltaiczna ma pokryć zapotrzebowanie na energię elektryczną w dłuższym okresie czasu. Najczęściej przyjmuje się, że fotowoltaika będzie produkować energię, która jest zużywana w ciągu roku i tak też jest dobierany system fotowoltaiczny.

Instalacja o mocy 2 kWp, skierowana na południe w ciągu roku wyprodukuje około 1 900-2 000 kWh energii elektrycznej, a więc tak naprawdę instalacja powinna pokrywać roczne zużycie energii, a nie chwilowe.

Dlatego zasilanie jednego odbiornika przez instalację fotowoltaiczną nie do końca sprawdzi się w dostępnych obecnie rozwiązaniach.

Każde 2-3 kWp zainstalowane na dachu przygotują w ciągu roku około 2-3 tysiące kilowatogodzin energii. Większość tej energii będzie oddawana do sieci ponieważ współczynnik autokonsumpcji jest na poziomie 20-30 %. To oznacza, że 70% energii zostanie oddane do sieci. Obecny stan prawny umożliwia magazynowanie tej energii. W okresie gdy instalacja nie pracuje, możemy ją odebrać, ale w ilości pomniejszonej o 20% w stosunku do tego co wyprowadziliśmy do magazynu. Dotyczy to instalacji o mocy do 10 kWp. Dla instalacji o mocy 10 – 50 kWp w sieci zostaje 30% energii od prosumenta.

Jaką rzeczywistą moc jesteśmy w stanie uzyskać z instalacji fotowoltaicznej?

Moc instalacji fotowoltaicznej jaką można chwilowo uzyskać zależy od tego, jaki falownik dobrano do systemu.

Pamiętajmy, że urządzenia dobieramy biorąc pod uwagę parametry modułów fotowoltaicznych w warunkach STC (Standard Test Condition). Jeżeli dla przykładu jeden moduł fotowoltaiczny ma w tych warunkach moc znamionową 340 Wp, to oznacza to, że trzy zainstalowane moduły osiągną moc zainstalowaną ok. 1 kWp.

Rozważmy przykład, gdzie instalacja osiągnie moc 4 kWp. Do takiej instalacji dobierany jest falownik – w tym przypadku sugerowana moc to np. 3,5 – 3,7 kW po stronie AC. Pamiętać należy, że instalację fotowoltaiczną określa się po stronie DC, czyli tak naprawdę po stronie napięcia i prądu stałego, ale falownik po stronie AC, czyli parametrach niezbędnych do współpracy z Krajowym Systemem Elektroenergetycznym. Oznacza to, że maksymalną moc chwilową, którą może wyprodukować ten przykładowy falownik to 3 700 W.

Sumarycznie biorąc pod uwagę ilość promieniowania słonecznego, z takiej instalacji o mocy ok. 4 kWh wyprodukowane zostanie około 4000 kWh w ciągu roku.

To bardzo istotne różnice w podejściu do rozważań o fotowoltaice.

Redakcja GLOBEnergia