Hałas turbin wiatrowych to nie tylko decybele. Niemcy narzekają, ale czy mają powód?

• W Baiereck pomiary nie wykazały przekroczenia norm hałasu, ale potwierdziły tonalne buczenie przy wyższych prędkościach wiatru.
• W Herrscheid problem dotyczył konkretnej usterki technicznej przy jednej turbinie, a nie całej technologii wiatrowej.
• Takie sprawy pokazują, że same limity decybeli nie wystarczą. Liczy się też charakter dźwięku, pora i wpływ na mieszkańców.

Nie każde buczenie turbiny oznacza przekroczenie norm, ale nie każde “mieścimy się w limitach” kończy temat. Dwa niemieckie przypadki – farma Königseiche koło Baiereck i farma Herrscheid między Oedingen a Cobbenrode – dobrze pokazują, jak łatwo w tekstach o energetyce wiatrowej pomieszać fakty, przypuszczenia i publicystyczne dopowiedzenia.

W Baiereck nie chodziło o zwykły poziom hałasu

W przypadku farmy Königseiche najważniejszy fakt jest taki: pomiary z nocy z 13 na 14 marca 2026 r. nie wykazały przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu przy zabudowie mieszkalnej. Zmierzono 36,7 dB w ogrodzie przy Brunnenstraße 5 i 36,5 dB przed otwartym oknem. Poza zabudową, w punkcie technicznym, wynik wyniósł 37,7 dB. To nie są dane, które pozwalają pisać o klasycznym przekroczeniu norm hałasu.

Problem był inny: przy wyższych prędkościach wiatru stwierdzono tonalność, czyli wyraźną składową dźwięku odbieraną jako buczenie lub brzęczenie. Dla punktu przed otwartym oknem zastosowano dodatek 3 dB od prędkości wiatru 9,5 m/s. To ważne, bo taki dźwięk może być uciążliwy nawet wtedy, gdy średni poziom hałasu mieści się w granicach.

Decybele to nie wszystko

Dla porównania: cicha sypialnia nocą to zwykle około 30 dB, spokojna rozmowa ma około 60 dB, ruchliwa ulica może przekraczać 70 dB, a startujący samolot z bliskiej odległości to już poziom ponad 100 dB. Turbina wiatrowa słyszana przy zabudowie mieszkalnej często mieści się więc w wartościach, które na papierze wyglądają niegroźnie. 

Problem polega na tym, że człowiek nie odbiera hałasu wyłącznie jako liczby w decybelach. Samochód przejeżdża i znika, samolot jest głośny, ale krótko, a lodówka czy wentylator mogą irytować właśnie dlatego, że pracują długo i jednostajnie. Podobnie bywa z turbiną: jeśli w dźwięku pojawia się wyraźne buczenie, pulsowanie albo tonalna składowa, uciążliwość może być większa niż sugeruje sam wynik pomiaru. Dlatego w takich sprawach ważny jest nie tylko poziom hałasu, ale też jego charakter, pora występowania i powtarzalność.

“Władze nakazały” to za mocne uproszczenie

W niemieckich mediach pojawia się stwierdzenie, że władze nakazały ograniczenie pracy turbin. Dostępny komunikat jest ostrożniejszy: operator jako środek natychmiastowy zobowiązał się do ograniczania pracy turbin przy wietrze powyżej 9 m/s, a wdrożenie tej korekty potwierdzono 8 maja. Landratsamt Göppingen ma nadzorować skuteczność działań i dalsze pomiary. To różnica: czym innym jest formalny nakaz administracyjny, a czym innym uzgodniona korekta eksploatacji pod nadzorem urzędu.

• Zobacz również: Wróci dotacja na małe turbiny wiatrowe. Nowe warunki, stare problemy

Herrscheid: awaria techniczna, nie dowód na „chorobę” wiatraków

Drugi przypadek – Herrscheid – także wymaga doprecyzowania. Oficjalna informacja ABO Energy mówi o podwyższonych emisjach hałasu przy jednej turbinie, związanych z hamulcami silników azymutalnych. To układ odpowiedzialny za ustawianie gondoli i wirnika względem wiatru. Operator twierdzi, że ostatnie odnotowane dźwięki usunięto podczas serwisu, a samo źródło problemu nie oznaczało zagrożenia dla mieszkańców ani dla instalacji.

To nie unieważnia skarg mieszkańców, ale nieco zmienia interpretację. Mamy raczej spór o uciążliwość konkretnego parku i konkretnych elementów technicznych niż dowód, że każda farma wiatrowa musi powodować taki hałas. Wiadomo też, że Herrscheid obejmuje cztery turbiny o mocy 5,5 MW każda.

Normy nie załatwiają całej sprawy

Federalny urząd środowiska w Niemczech wskazuje, że dźwięki turbin mają głównie źródła aerodynamiczne i mechaniczne. To oznacza, że samo badanie decybeli nie zawsze wystarcza do wyjaśnienia konfliktu – liczy się też charakter dźwięku, pora, kierunek wiatru i powtarzalność zjawiska.

Mieszkańcy mogą mieć realny problem z hałasem, nawet jeśli normy formalnie nie zostały przekroczone. Ale rzetelny tekst nie powinien robić z tego ani katastrofy, ani dowodu przeciwko energetyce wiatrowej jako takiej. W niemieckich mediach te informacje są jednak podawane jako groźne zarzuty wobec całej technologii, dyskredytujące ją w każdym możliwym stopniu. Tu potrzebne są pomiary, dane pracy turbin i naprawy techniczne – nie sensacyjne nagłówki.

Źródła: Filstalexpress, Umweltbundesamt, ABO Energy, Stadtwerke Heidenheim