Nad mikroinstalacjami fotowoltaicznymi pojawiło się widmo likwidacji systemu opustów od nowego roku kalendarzowego. Jest to system bardzo opłacalny dla prosumentów, gdyż pozwala na bezgotówkowe rozliczanie energii wprowadzonej i pobranej z sieci, więc informacja o jego usunięciu wzbudziła spore wzburzenie wśród potencjalnych inwestorów. Liczymy i analizujemy, ile można zaoszczędzić, decydując się na instalację fotowoltaiczną właśnie w systemie opustów, dla różnych mocy instalacji.

Dobór mocy instalacji

Od 1 lipca 2016 roku w Polsce funkcjonuje system rozliczenia energii przez prosumentów w bilansach rocznych, który zakłada, że za każdą 1 kWh energii wprowadzoną do sieci można odebrać 0,8 kWh energii dla instalacji do 10 kWp i 0,7 kWh energii dla instalacji 10 kWp – 50 kWp. Optymalnie usytuowana instalacja w polskich warunkach klimatycznych jest w stanie wyprodukować rocznie około 1000 kWh z 1 kWp zainstalowanej mocy. Instalacja fotowoltaiczna, której moc została poprawnie dobrana, powinna wyprodukować rocznie tyle energii, aby pokryć roczne zużycie budynku powiększone o “straty energii” związane z jej rozliczeniem za “magazynowaniem w sieci”.

Biorąc pod uwagę typowy dom jednorodzinny oraz instalację fotowoltaiczną o mocy do 10 kWp, wstępnego doboru można dokonać za pomocą prostych wskaźników, opierając się na ilości zużytej energii lub wysokości rachunków. Na ich podstawie dobiera się instalację, której moc powinna być około 20% większa niż ta faktycznie potrzebna, właśnie ze względu na system opustów. Przyjrzyjmy się jaka jest korelacja między rachunkami za prąd i rocznym zużyciem energii i jaka moc instalacji powinna zostać dobrana do danego zużycia.

UWAGA! Dane przedstawione w tabeli są szacunkowe. Firma wykonawcza przed końcowym doborem instalacji powinna wykonać audyt.

 

Rachunek
miesięczny [zł]
Roczny koszt energii
elektrycznej [zł]
Zużycie roczne
[kWh]
Moc instalacji
[kWp]
100 1200 1846 2,2
150 1800 2769 3,3
200 2400 3692 4,4
250 3000 4615 5,5
300 3600 5538 6,6
350 4200 6462 7,8
400 4800 7385 8,9
450 5400 8308 10,0

Oszczędności

Do obliczeń przyjęliśmy następujące założenia:

– Cena zakupu energii netto: 0,31 zł
– Koszt dystrybucji netto (zmienne): 0,21 zł
– Suma kosztów energii z dystrybucją netto: 0,52 zł
– Suma kosztów energii z dystrybucją brutto: 0,64 zł
– Autokonsumpcja: 20%

Moc instalacji [kW] 2,2 3,3 4,4 5,5 6,6 7,8 8,9 10
Roczna produkcja z instalacji [kWh] 2167 3250,5 4334 5417,5 6501 7683 8766,5 9850
Roczne oszczędności na autokonsumpcji [zł] 277 416 554 693 832 983 1121 1260
Roczne oszczędności wynikające z rozliczenia
w opuście energii wprowadzonej i pobranej
z sieci [zł]
887 1331 1774 2218 2661 3145 3589 4032
Suma rocznych korzyści [zł] 1164 1746 2329 2911 3493 4128 4710 5292

 

Oczywiście, im większe zużycie energii, a przez to większa potrzebna moc instalacji, tym więcej można zaoszczędzić na rachunkach za prąd. W przypadku instalacji o mocy 10 kW oszczędności wynoszą prawie 6000 zł rocznie! Dla niewielkiej instalacji o mocy 2,2 kW oszczędności wyniosą niecałe 1200 zł rocznie. Dla średniej, typowej polskiej mikroinstalacji PV o mocy 6,6 kW, oszczędności można szacować na prawie 3,5 tys. zł.

Okres zwrotu

Ogólnie rzecz biorąc, im większa moc instalacji, tym mniejszy koszt w przeliczeniu na jednostkę instalacji, czyli na 1 kWp. W tym aspekcie duże znaczenie ma jeszcze konstrukcja, gdyż w zależności od pokrycia dachowego musi być inna. W uproszczeniu można przyjąć, że najtańsze są instalacje na blasze trapezowej, a najdroższe na gruncie i dachu płaskim. My do naszych obliczeń przyjęliśmy średnią cenę za 1 kWp w granicach mocy do 10 kWp jako 3955 zł/kWp brutto. W związku z tym, przy uwzględnieniu rocznych oszczędności i ulgi termomodernizacyjnej, instalacja fotowoltaiczna w systemie opustów może się zwrócić już po 6,5 latach.

Redakcja GLOBEnergia