Umowy o poprawę efektywności energetycznej (EPC) obejmują świadczenia usług energetycznych z gwarantowanym rezultatem. Inwestycje są finansowane z uzyskanych oszczędności. Eksperci przekonują, że jest to sprawdzone i skuteczne narzędzie, które pomaga właścicielom i zarządcom budynków osiągnąć cele energetyczne szybciej niż w przypadku tradycyjnej realizacji działań mających na celu redukcję zużycia energii elektrycznej.

Potrzeba regulacji

Ministerstwo Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej przedstawiło w lipcu projekt rozporządzenia w sprawie zakresu ryzyka budowy i ryzyka uzyskania gwarantowanego poziomu średniorocznych oszczędności energii oraz szczegółowych czynników uwzględnianych przy ich ocenie. Jak czytamy na RCL, obecnie brakuje w polskim systemie prawnym regulacji określającej w jasny sposób i w jakim zakresie zobowiązania z tytułu umów o poprawę efektywności energetycznej wpływają na poziom państwowego długu publicznego i deficyt sektora finansów publicznych. W związku z tym jednostki sektora finansów publicznych, w szczególności jednostki samorządu terytorialnego, niechętnie zawierają umowy EPC nie będąc pewnym co do ich wpływu na dług publiczny.

Resort chce zapewnić stabilne otoczenie prawne dla projektów obejmujących poprawę efektywności energetycznej. W rozporządzeniu zostaną określone rodzaje ryzyka oraz czynniki uwzględniane przy ich ocenie, których wystąpienie ma wpływ na ocenę umowy EPC pod kątem jej wpływu na poziom państwowego długu publicznego i deficyt sektora finansów publicznych. Uzupełnieniem tych rozwiązań w zakresie umów EPC będzie opracowanie przez ministra klimatu i środowiska wytycznych dotyczących zawierania umów EPC celem rozpowszechnienia ich stosowania na większą skalę.

Wpływ na dług publiczny

Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej zobowiązania wynikające z umowy EPC nie wpływają na poziom państwowego długu publicznego oraz deficyt sektora finansów publicznych w sytuacji, gdy dostawca usług związanych ze zużyciem energii (partner prywatny) ponosi większość ryzyka budowy i większość ryzyka uzyskania gwarantowanego poziomu średniorocznych oszczędności energii z uwzględnieniem wpływu na wymienione ryzyka czynników takich jak gwarancje i finansowanie przez partnera prywatnego oraz alokacja aktywów po zakończeniu trwania umowy

W związku z tym konieczne jest określenie zdarzeń, które mogą mieć wpływ na zmaterializowanie się ryzyka budowy. W projekcie rozporządzenia określona zostanie zatem lista rodzajów ryzyka, które będą uwzględniane przy ocenie wpływu zobowiązań z umów EPC na dług publiczny jednostki sektora publicznego.

Źródło: RCL

Redakcja GLOBEnergia