Ministerstwo Energii zaprasza do konsultacji projektu dokumentu „Krajowy plan na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030” (KPEiK).

Projekt wynika z obowiązku nałożonego rozporządzeniami i dyrektywami, na państwa członkowskie Unii Europejskiej.

Projekt dokumentu przedstawia założenia i cele oraz polityki i działania na rzecz realizacji 5 wymiarów unii energetycznej.

Dotyczy takich sektorów jak:

1. bezpieczeństwa energetycznego,
2. wewnętrznego rynku energii,
3. efektywności energetycznej,
4. obniżenia emisyjności oraz
5. badań naukowych, innowacji i konkurencyjności.

Projekt „Krajowego planu…” składa się z trzech części – strategicznej i dwóch załączników o charakterze analitycznym:

  • Założenia i cele oraz polityki i działania – wskazuje priorytety działań w pięciu wymiarach unii energetycznej m. in.
    – w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych,
    – w rozwoju odnawialnych źródeł energii
    w zakresie poprawy efektywności energetycznej.
    Dokument wskazuje również polityki i działania, które mają doprowadzić do osiągnięcia wyznaczonych celów.
  • Załącznik 1. Obecna sytuacja i prognozy przy istniejących politykach i środkach – zawiera analizę wpływu już istniejących polityk i działań (do końca 2017 r.), czyli tzw. Scenariusz Odniesienia (ODN).
  • Załącznik 2. Ocena skutków planowanych polityk i środków – stanowi tzw. Scenariusz Polityki Klimatyczno-Energetycznej (PEK) w perspektywie 2030 r., który powstał na podstawie wniosków z analizy oddziaływania przygotowywanych do wdrożenia polityk i działań.

Dokument jest spójny z projektem „Polityki energetycznej Polski do 2040 roku”.


Uwagi do projektu KPEiK można składać do 18 lutego 2019 r., za pomocą formularza do zgłaszania uwag.

Szczegółowe informacje, dokument oraz formularz zgłaszania uwag: TUTAJ


Emisje gazów cieplarnianych w Polsce – struktura

Wśród emitowanych gazów cieplarnianych w Polsce dominuje CO2, którego emisja w 2015 r. stanowiła 80,51%. Pozostałe gazy stanowiły: CH4 – 12,23% w przeliczeniu na CO2eq, N20 – 4,92%, F-gazy – 2,34%. Udział sektora transportu w ogólnej emisji gazów cieplarnianych w 2015 r. wynosił ok. 12,1%.

Emisja ta głównie pochodziła z transportu drogowego (w ponad 97%) oraz z transportu kolejowego, lotniczego i wodnego. W perspektywie 2030 r. należy się spodziewać wzrostu emisji gazów cieplarnianych ogółem o ok. 3% względem 2005 r. Po tym okresie emisja zaczyna spadać, aby osiągnąć poziom ok. 340 mln ton w 2040 r, co oznacza redukcje w okresie 2005-2040 o ok. 17%. W 2040 r. największe wolumeny emisji nadal pochodzić będą z sektora energii, w tym ze spalania paliw, aczkolwiek emisja w tym sektorze będzie się stopniowo obniżać.

W sektorze procesów przemysłowych i użytkowania produktów przewiduje się lekką tendencję wzrostową. W rolnictwie emisja gazów cieplarnianych będzie lekko wzrastać do roku 2030, po czym się ustabilizuje. Natomiast emisja w sektorze odpadów, po wzroście w 2020 będzie ulegała redukcji. Największe redukcje emisji są spodziewane w sektorze energii.

Energia z OZE w Polsce

Całkowity udział energii ze źródeł odnawialnych w 2005 roku wyniósł 6,91%. W wyniku prowadzonej polityki względem źródeł odnawialnych w 2010 roku udział OZE w krajowym zużyciu energii brutto wyniósł 9,25%, tylko 0,33% poniżej przyjętego w KPD pułapu.

Już od następnego roku wykorzystanie OZE przekraczało cele określone KPD i stan ten utrzymał się do 2015 roku, kiedy to energia odnawialna w ostatecznym zużyciu energii brutto stanowiła 11,93% (wobec celu 11.90%).

W 2016 roku obserwujemy znaczny spadek udziału OZE w zużyciu energii brutto. Jest to pochodną dwóch głównych czynników – zmiany systemu wsparcia dla elektroenergetyki opartej na OZE oraz znacznym spadku wykorzystania biopaliw w transporcie.

To pierwsze w znaczący sposób ograniczyło tempo oddawania inwestycji wykorzystujących OZE w okresie 2016-2017. Z kolei spadek wykorzystania biopaliw jest wynikiem wzrostu eksportu biopaliw, co przełożyło się na spadek dostępności tego paliwa na rynku krajowym.

Redakcja GLOBEnergia