Mikroinstalacje wiatrowe w Polsce

NCBR zauważa, że “małogabarytowe elektrownie wiatrowe” są bardzo mało popularnym źródłem OZE w Polsce. Posiadają one wiele zalet, ale niewiele osób prywatnych, przedsiębiorców czy rolników decyduje się na inwestycję w ten rodzaj instalacji. Mikroinstalacje są zdominowane przez fotowoltaikę, która za sprawą wsparcia rządowego, odnotowuje rekord wzrostów. Według danych Polskich Sieci Elektroenergetycznych, w mikroinstalacjach fotowoltaicznych zainstalowano 3661,7 MW (dane na 1 grudnia 2020 r.), czyli w ciągu zaledwie 11 miesięcy odnotowani ponad 2 GW przyrostu. NCBR chce zmienić trend i wspomóc rozwój innego rodzaju mikroinstalacji.
Mikroinstalacje wiatrowe są w obszarze zainteresowań ośrodków badawczych i Ministerstwa Klimatu i Środowiska. Według polskich regulacji mikroinstalacje wiatrowe to turbiny o mocy do 50 kW. MKiŚ poinformował GLOBEnergia.pl, że na koniec 2019 r. działały 73 mikroinstalacje wiatrowe o łącznej mocy 0,384 MW. Na dzisiaj nie jest przewidywane wsparcie rozwoju tych technologii.

Mikroelektrownie wiatrowe a regulacje

NCBR zauważa, że nie ma dużych przeciwwskazań regulacyjnych do inwestycji w mikroelektrownie wiatrowe. Nie trzeba ubiegać się o dodatkowe zezwolenia w przypadku montażu turbiny wiatrowej bezpośrednio przymocowanej do konstrukcji nośnej budynku. W przypadku, gdy planujemy postawienie masztu elektrowni wiatrowej na oddzielnym fundamencie, należy upewnić się, że nie wystaje on trzy metry ponad dach domu. Jeżeli przekroczy się tą wysokość – prawo polskie traktuje instalację jako obiekt budowlany, co wymaga uzyskania stosownych pozwoleń. Wytwarzając energię elektryczną na własny użytek nie musimy spełniać osobnych wymogów prawnych. Mikroinstalacje wiatrowe nie podlegają pod ustawę odległościową.

Mikroinstalacje wiatrowe a zapotrzebowanie na energię

NCBR podaje dane dotyczące potencjału pokrycia zapotrzebowania na energię przez mikroturbinę wiatrową. Turbina o mocy 500 W może posłużyć jako dodatkowe źródło energii. Możę napędzić pompę w oczku wodnym lub zasilać bramę wjazdową. Mikroturbina o mocy 1 kW może już pomóc w podgrzaniu wody użytkowej oraz oświetleniu domu. 2 kW daje już możliwość zasilenia standardowego domku letniskowego, 5 kW-owa elektrownia – obsługę drobnego sprzętu AGD, doświetlenie domu i podgrzanie wody. Według danych NCBR za mikroturbinę wiatrową wyposażoną w pięć akumulatorów inwestor zapłaci około 40 tys. zł. – Zdecydowanie tańsza będzie konstrukcja przydomowej elektrowni wiatrowej o mocy 3 kW, której budowa tylko nieznacznie przekroczy kwotę 20 tys. zł – czytamy na stronie NCBR.

Wielkie Wyzwanie: Energia

Wielkie Wyzwanie to swojego rodzaju zawody technologiczne organizowane przez NCBR. Wyzwaniem w segmencie Energia jest opracowanie kompaktowego urządzenia do zastosowań indywidualnych, zdolnego do przekształcania energii wiatru na energię elektryczną oraz jej magazynowania. NCBR chce stymulować powstawanie i rozwijanie przełomowych rozwiązań w obszarze małogabarytowych, efektywnych instalacji wykorzystujących energię wiatru oraz magazyny energii. Poprzez konkurs technologiczny instytucja chce także upowszechnić wiedzę na temat technologii wiatrowych w Polsce, mając na uwadze m.in. rozwój strategii Europejskiego Zielonego Ładu oraz ograniczeń stojących przed energetyką wiatrową w postaci ustawy odległościowej i zasady 10h.

W wyzwaniu mogą wziąć udział entuzjaści technologii i innowacji – od naukowców przez studentów i koła studenckie, po innowatorów, „garażowych” wynalazców i pasjonatów. Zgłaszać można się w sposób indywidualny lub w grupach naukowych.

NCBR stawia przed inżynierami kilka wymogów dla prototypu. Mikroinstalacja musi być zdolna do pracy off-grid, pozyskiwania energii z wiatru cechującego się dużą zmiennością prędkości oraz kierunku. Musi posiadać cechy istotne dla użytkowników indywidualnych w warunkach przydomowych. Całkowite wymiary prototypu, zarówno w warunkach statycznych, jak i dynamicznych, nie mogą być większe od sześcianu o boku 2 m. Masa nie może przekroczyć 200 kg, poziom natężenia dźwięku nie może być większy niż 50 dB. Instalacja musi być wyposażona w przycisk bezpieczeństwa. Ponadto powinna cechować się estetyką.

Nagroda główna

Zwycięski projekt otrzyma 1 milion zł netto nagrody. Prawa własności intelektualnej pozostają po stronie uczestnika w zawodach technologicznych. Jury wytypuje trzy prototypy o największym potencjale w kategorii „wzornictwo”.

Do 31 marca 2021 r. NCBR zweryfikuje czy zgłoszone prototypy działają. Wielki finał przewidziany jest na 14 sierpnia br. Decyzja dotycząca zwycięskiego prototypu należeć będzie do publiczności.

Źródło: NCBR

Redakcja GLOBEnergia