Pod numerem UD 207 w wykazie prac rządu pojawił się projekt ustawy o zmianie ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych oraz niektórych innych ustaw. Celem zmian jest wykorzystanie w pełni krajowego potencjału krajowej lądowej energetyki wiatrowej i doprowadzenie do zwiększenia produkcji energii ze źródeł odnawialnych (OZE), zgodnie z celami wyznaczanymi m.in. przez Politykę Energetyczną Państwa do 2040 r. (PEP 2040). Autorzy projektu chcą poprzez nowelizację ułatwić inwestycje w sektorze onshore, szczególnie na obszarze gmin, które wyrażają wolę lokowania takiej infrastruktury.

Na skutek nowych przepisów zwiększy się ilość instalacji produkujących energię z elektrowni wiatrowych na lądzie, co przy znacznej efektywności kosztowej elektrowni wiatrowych może doprowadzić do zapewnienia dopływu do krajowego systemu energetycznego dużej ilości taniej, „zielonej” energii.

Projekt nowelizacji będzie także służył bezpiecznemu rozwojowi budownictwa mieszkalnego na terenach gmin w sąsiedztwie istniejących lądowych elektrowni wiatrowych. Obecne przepisy sprawiają również, że nie jest możliwe stawianie zabudowań o funkcji mieszkalnej w odległości mniejszej niż wynikającej z zasady 10H od elektrowni wiatrowej.

Założenia

W projekcie przedstawiono pięć głównych założeń. W propozycji została utrzymana podstawowa zasada lokowania nowej elektrowni wiatrowej, stanowiącej, że nowa elektrownia wiatrowa może być lokowana wyłącznie na podstawie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego (MPZP). Obowiązek sporządzenia MPZP lub jego zmiany na potrzeby przedmiotowej inwestycji będzie jednak dotyczył obszaru prognozowanego oddziaływania elektrowni wiatrowej, a nie jak dotąd całego obszaru wyznaczonego zgodnie zasadą 10H

Została także utrzymania minimalna odległość elektrowni wiatrowej – odległość nie może być mniejsza niż wyznaczona zgodnie z zasadą 10H. W przekonaniu autorów projektu bardziej efektywnym podejściem w tym zakresie jest uelastycznienie ww. zasady odległościowej i oddanie większego władztwa w zakresie wyznaczania lokalizacji elektrowni wiatrowych poszczególnym gminom. MPZP będzie mógł określać inną odległość elektrowni wiatrowej od budynku mieszkalnego. Podstawą dla określania wymaganej minimalnej odległości od zabudowań mieszkalnych będą wyniki przeprowadzonej prognozy oddziaływania na środowisko wykonywanej w ramach dedykowanego elektrowni wiatrowej. Odległość nowego budynku mieszkalnego od elektrowni wiatrowej nie może być analogicznie mniejsza niż minimalna odległość w ustawie.

Odległość od zabudowań mieszkalnych będzie weryfikowana i określana w ramach procedury wydawania przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (RDOŚ) w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla danej inwestycji na podstawie szczegółowego raportu oddziaływania na środowisko przy zachowaniu nowej minimalnej bezpiecznej bezwzględnej odległości od zabudowań mieszkalnych, która zostanie wskazana w ustawie.

Rośnie rola partycypacji mieszkańców w procedurze planistycznej. Możliwość uelastycznienia przez gminy minimalnej odległości będzie powiązana z dodatkowymi prawami w zakresie konsultacji mieszkańców gmin – podczas dyskusji publicznych. Nowelizacja wprowadza się obowiązek dla gminy zorganizowania dodatkowych dyskusji publicznych z udziałem zainteresowanych mieszkańców nad MPZP, w którym przewiduje się granice terenów pod budowę elektrowni wiatrowych oraz rozwiązania dot. lokalizacji planowanej elektrowni wiatrowej. Dodatkowe dyskusje publiczne będą także dotyczyć opracowanych projektów zmian ww. MPZP. Dodatkowo wydłużone zostaną terminy i doprecyzowane zasady dotyczące wyłożenia do publicznego wglądu i przyjmowania uwag do projektu MPZP i prognozy oddziaływania na środowisko.

Projekt zmian przewiduje wprowadzenie dodatkowych obowiązków dot. czynności technicznych niezbędnych dla zapewnienia bezpieczeństwa eksploatacji kluczowych elementów technicznych elektrowni wiatrowych, które będą realizowane przez Urząd Dozoru Technicznego. Przewiduje się wprowadzenie okresowej, cyklicznej certyfikacji firm dokonujących serwisu elementów technicznych elektrowni wiatrowych (biorąc pod uwagę m.in. posiadany personel, jego kompetencje i uprawnienia). Prowadzony będzie dedykowany rejestr podmiotów mogących świadczyć tego typu usługi. Weryfikowane ponadto będzie, czy eksploatujący elektrownię wiatrową korzysta z usług certyfikowanego serwisu.

Źródło: KPRM