Potencjał OZE zamknięty w aplikacji. Nowe narzędzia ułatwiają wybór stref rozwoju zielonej energii!

Zgodnie z nowelizacją dyrektywy RED III państwa Unii Europejskiej mają około dwóch lat na stworzenie szczegółowych map potencjału rozwoju OZE. Taki krok ma usprawnić wybór docelowych lokalizacji dla tzw. stref akceleracji. Są to miejsca, gdzie będą obowiązywały uproszczone procedury przyznawania pozwoleń na budowę instalacji wykorzystujących odnawialne źródła energii.

Zdjęcie autora: Redakcja GLOBEnergia
Zdjęcie autora: Redakcja GLOBEnergia

Redakcja GLOBEnergia

Podziel się

Dyrektywa RED III (Renewable Energy Directive III), weszła w życie 12 września 2023 roku. Posiada ona zapis o obowiązku sporządzenia map rozmieszczenia istniejących instalacji OZE przez każde z państw wchodzących w skład UE. Na wykonanie tego zadania kraje członkowskie mają 18 miesięcy od dnia wejścia w życie dyrektywy. Taki zabieg ma na celu nie tylko określenie potencjału czystej energii w danym kraju, ale także ułatwienie rządom wyznaczenia tzw. obszarów akceleracji OZE. Już ponad rok temu, Unia Europejska zachęcała państwa członkowskie do sporządzenia map obszarów, które wykazują duży potencjał rozwoju energetyki odnawialnej. Jednak wtedy była to część planu REPowerEU, który jedynie zalecał państwom członkowskim podjęcie takich kroków. Tak więc dopiero niedawno nałożono na unijne kraje przymus wykonania takich map. 

Czym są obszary akceleracji?

Obszary akceleracji, zwane również renewables go-to areas mają być docelowo miejscami już zagospodarowanymi w pewien sposób przez człowieka, które jednak mogą zostać wzbogacone o instalacje OZE. Mowa tutaj przede wszystkim o dachach, parkingach, wysypiskach śmieci czy też wszelkich obiektach przemysłowych. W skład takich obszarów nie mogą wchodzić formy ochrony przyrody, takie jak parki, rezerwaty czy też miejsca objęte programem Natura 2000. Jako że akceleracja oznacza przyspieszenie, to obszary te będą mogły korzystać z polityki usprawniającej przejście przez procedury przyznawania pozwoleń dla inwestycji wykorzystujących zieloną energię. Projekty, które docelowo będą zlokalizowane w granicach tych stref, będą musiały zostać rozpatrzone przez władze w terminie do 12 miesięcy od złożenia wniosku. 

Powszechny dostęp do danych

Wróćmy jednak do samego pomysłu stworzenia map. Dzięki takiemu narzędziu inwestorzy będą mieli zdecydowanie ułatwione zadanie przy wyborze lokalizacji swojej nowej instalacji. Znacznie chętniej będą także podchodzili do tego typu inwestycji z racji uproszczonych procesów prawnych. Unia w ten sposób planuje znacząco przyspieszyć rozwój OZE na kontynencie. Komisja Europejska udostępniła aplikację ułatwiającą identyfikację możliwych obszarów akceleracji. Platforma ta nosi nazwę Energy and Industry Geography Lab i została uruchomiona w grudniu 2021 roku. Gromadzi informacje zarówno na temat europejskiej infrastruktury energetycznej, jak i przemysłu oraz środowiska. Dzięki niej jesteśmy w stanie porównać ze sobą dane potencjału wykorzystania energii słońca lub wiatru z lokalizacją infrastruktury drogowej bądź rozmieszczeniem sieci elektroenergetycznej. Oczywiście jest to jedynie przykład, a sama aplikacja posiada dużo więcej danych. A są to m.in. informacje na temat zakładów energetycznych i ich mocy, transportu, potencjału OZE, lokalizacji planowanych inwestycji czy nawet klimatu panującego w danym regionie. Z punktu widzenia stref akceleracji ważne jest również rozmieszczenie obszarów wchodzących w skład Natura 2000. Energy and Industry Geography Lab jest w pełni darmowa i dostępna dla wszystkich. 

Sprawdź potencjał swojej instalacji PV

Wspomniana wcześniej aplikacja nie jest jedyną, która może usprawnić proces wyboru obszarów akceleracji. Z punktu widzenia inwestycji fotowoltaicznych bardzo dobrym narzędziem jest  Photovoltaic Geographical Information System (PVGIS). Jest to kolejna platforma, która została udostępniona przez Komisję Europejską do powszechnego użytku. Aplikacja dostarcza informacji na temat natężenia promieniowania słonecznego i wydajności systemów fotowoltaicznych w dowolnej lokalizacji w Europie. Tym samym jest to świetne narzędzie umożliwiające natychmiastową ocenę potencjału wytwarzania energii z instalacji PV. Zarówno domowej, jak i wielkoskalowej. Aplikacja umożliwia rozpatrzenie działania różnego rodzaju technologii w danych warunkach pogodowych. Do wyboru mamy standardowe moduły krzemowe i ogniwa cienkowarstwowe, takie jak CIS (w których jako półprzewodnik stosuje się warstwy miedzi, indu i selenu) oraz CdTe, które są wykonane z tellurku kadmu. Aplikacja daje nam możliwość wyboru lokalizacji instalacji, kątu nachylenia modułów i ich orientacji względem stron świata, zainstalowanej mocy oraz strat. Dzięki temu obliczany jest możliwy uzysk instalacji zarówno w ciągu jednego dnia, jak i całego roku. 

To właśnie te dwa narzędzia zostały wskazane przez Komisję Europejską jako pomocne przy wyznaczaniu możliwych obszarów akceleracji OZE. Z pewnością działania w celu ich wyodrębnienia muszą być podjęte dość szybko. Po upływie 27 miesięcy od wejścia w życie dyrektywy RED III każde z państw członkowskich powinno przedstawić chociaż jeden projekt obszaru akceleracji. Wydawać by się mogło, że ponad dwa lata to dużo czasu. Jednak wieloaspektowość tego zadania utrudnia cały proces. Z drugiej zaś strony aplikacje takie jak Energy and Industry Geography Lab czy PVGIS z pewnością będą przydatne przy wyborze adekwatnej lokalizacji dla stref akceleracji OZE. 

Źródło: Komisja Europejska