Widmo problemu

WindEurope, Europejska Rada Przemysłu Chemicznego (Cefic) oraz Europejski Związek Przemysłu Kompozytowego (EuCIA) zaprezentowało swoje rekomendacje co do ponownego wykorzystania łopat elektrowni wiatrowych.

Według ich analiz, nawet od 85 do 90% całkowitej masy urządzeń może zostać poddana recyklingowi. Jednak czy jest to łatwe zadanie? Ceną, jaką musimy ponieść za lżejsze oraz bardziej wytrzymalsze konstrukcje, jest wykorzystanie bardzo złożonych kompozytów, co odbija się na dłuższym i bardziej skomplikowanym procesie odzysku.

Wiele głosów z branży – jest chęć współpracy!

Dyrektor generalny WindEurope, Giles Dickson twierdzi, że pierwsza generacja elektrowni wiatrowych znajduje się u schyłku swojego czasu użytkowania. Wiele z nich zostanie zastąpiona bardziej nowoczesnymi i efektywniejszymi turbinami. Według ich analiz około 14 000 łopat wiatraków zostanie zlikwidowanych w Europie do 2023 roku, a więc w przeciągu najbliższych trzech lat.

Inwestowanie w odnawialne źródła energii powinno być jednym z kluczowych kierunków naprawy gospodarczej państw po epidemii COVID-19 – mówi dyrektor generalny Cefic-u Marco Mensink.
Jestem dumny ze współpracy, jaką osiągnęliśmy z producentami elementów turbin wiatrowych, aby w pełni wykorzystać potencjał ich ponownego wykorzystania. To pokazuje jak ważnym narzędziem dla poprawy czasu implementacji nowych technologii jest współpraca międzysektorowa. – dodaje.

Nie tylko on kładł nacisk na znaczenie współpracy pomiędzy poszczególnymi sektorami. Prezydent EuCIA Roberto Frassine podkreślił, że  „jesteśmy zobowiązani wspierać przemysł kompozytowy w odnalezieniu niezawodnego sposobu na poradzenie sobie z problemem ponownego ich wykorzystania”.

Liczba odpadów kompozytowych będzie drastycznie rosnąć, a technologia recyklingu jest za droga?

Autorzy przewidują, że od 2020 roku liczba odpadów kompozytowych zacznie drastycznie rosnąć, co jest spowodowane schyłkiem pierwszej generacji turbin wiatrowych.

turbiny wiatrowe, recykling
Wytwarzanie odpadów kompozytowych – trendy sektorowe (kilotony / rok) Źródło: EuCIA, 2020

Nie oznacza to jednak, że nie mamy żadnego sposobu na utylizację łopat wiatraków. Takie technologie istnieją, jednak przeszkodą w ich stosowaniu są względy ekonomiczne. Sprawia to, że wykorzystywanie ich na skalę przemysłową jest mało opłacalne.

Najczęściej wykorzystywanym sposobem radzenia sobie z problemem zużytych łopat jest spalanie ich w piecach cementowych. Rozwiązanie to jest dalekie od doskonałości, ponieważ włókno szklane emituje duże ilości zanieczyszczeń, co odbija się na jakości środowiska.

Autorzy publikacji apelują o wzrost nakładów na badania naukowe oraz finansowanie innowacji. Twierdzą, że najlepszą strategią dla łopat turbin wiatrowych jest taka, która łączy projektowanie, testowanie, konserwację, wprowadzanie ulepszeń oraz odpowiednią technologię recyklingu, aby zapewnić odzyskanie maksymalnej wartości materiału przez cały okres jego użytkowania.

Wymaga to nie tylko lepszego zrozumienia wpływu na środowisko związanego z wyborem materiałów podczas projektowania, ale i różnymi metodami przetwarzania odpadów po zakończeniu eksploatacji.

Recykling to wyzwanie?

Recykling kompozytów stanowi wyzwanie dla wielu sektorów. Bez aktywnego zaangażowania wszystkich stron i organów stosujących materiały kompozytowe osiągnięcie korzystnych rezultatów może być trudne do zrealizowania. Mobilizacja wielosektorowa pozwoli na opracowanie opłacalnych rozwiązań, a także wpłynie na poprawę współpracy przy kolejnych projektach/problemach.

Opracowano na podstawie: Accelerating Wind Turbine Blade Circularity

Redakcja GLOBEnergia