SCT w Krakowie rozpala emocje. Mieszkańcy mówią o niesprawiedliwości i wykluczeniu

• Najczęściej powraca kwestia zasięgu strefy i obawy o utrudnienia dla ruchu tranzytowego. Nawet część zwolenników SCT wskazuje, że granice powinny być bardziej precyzyjne, a funkcja Krakowa jako węzła regionalnego lepiej uwzględniona.
• Silny jest wątek kosztów i poczucia wykluczenia – dla wielu samochód to nie luksus, lecz narzędzie pracy. Krytycy podnoszą, że SCT może premiować zamożniejszych i przenosić ciężar transformacji na osoby o mniejszych możliwościach finansowych.
• W komentarzach pojawiają się też postulaty bardziej precyzyjnych kryteriów emisji oraz realnych alternatyw w postaci sprawnej komunikacji zbiorowej i parkingów P+R. Nawet osoby popierające ideę ograniczeń podkreślają, że bez tych elementów trudno będzie o społeczną akceptację.

SCT w Krakowie dzieli mieszkańców. Emocje są realne

Wokół Strefy Czystego Transportu w Krakowie emocji nie brakuje – i widać to nie tylko w debacie publicznej, ale też w komentarzach pod naszymi materiałami oraz w odpowiedziach w ankiecie. Część wpisów była niestety dość wulgarna. Tych nie będziemy cytować ani promować, bo nie wnoszą nic do rozmowy. Jednocześnie nie będziemy udawać, że ich nie było: skala frustracji jest realna i w wielu głosach przewija się poczucie, że SCT dotyka spraw bardzo przyziemnych – dojazdów do pracy, budżetów domowych, codziennej logistyki.

Wyraźnie przeważają komentarze negatywne. W ankiecie i dyskusjach pojawiają się powtarzające się zarzuty: niesprawiedliwość społeczna, zbyt duży obszar strefy, a także wątpliwości, czy mechanizm opłat i wyjątków rzeczywiście przełoży się na poprawę jakości powietrza. Mimo tego – albo właśnie dlatego – zachęcamy Was do dalszego udziału w ankiecie. Mamy już wstępne wyniki, ale nie zamykamy głosowania. Chcemy jeszcze zebrać więcej opinii, bo im większa próba, tym bardziej miarodajne wnioski. To ważne również dlatego, że SCT jest rozwiązaniem, które w praktyce będzie z nami latami i może być korygowane – a głos mieszkańców i osób dojeżdżających powinien mieć swoją przestrzeń.

Dziś chcemy się z Wami podzielić tym, czym Wy podzieliliście się z nami. To nie jest podsumowanie ostateczne – raczej migawka najczęściej powtarzających się argumentów oraz tych uwag, które nawet przy krytycznym tonie mają charakter konstruktywny: wskazują konkretny problem, a czasem podsuwają rozwiązanie.

Problemem jest zasięg SCT w Krakowie

Jednym z najczęstszych wątków jest zasięg strefy i obawa, że w praktyce utrudni ona przejazd przez miasto również tym, którzy nie chcą być w Krakowie, tylko muszą go przeciąć. “Rozumiem koncept i podoba mi się ograniczanie smogu w mieście, ale strefa jest zbyt duża i osoby, które potrzebują przejechać przez Kraków już nie dadzą rady. To błąd” – pisze jeden z naszych czytelników. 

Tego typu głosy pojawiają się zaskakująco często: nawet osoby popierające ideę walki ze smogiem zwracają uwagę, że granice SCT powinny być bardziej precyzyjne, zwłaszcza gdy Kraków pełni funkcję węzła tranzytowego dla całego regionu. Jedyną kwestią pozytywną jest fakt, że do SCT nie zalicza obwodnica, o czym też wspominają nasi czytelnicy.

• Zobacz również: Setki kontroli i miliony złotych wpływów. Czy Kraków ograniczy SCT?

Koszty i poczucie wykluczenia: kto zapłaci za transformację?

Drugi silny temat to koszty i poczucie wykluczenia. “To jest wyzysk pieniędzy od zwykłych obywateli, gdzie większość nie jest w stanie pozwolić sobie na takie wymiany aut, zwłaszcza w przypadku posiadaczy aut z silnikiem diesla” – czytamy w odpowiedziach w naszej ankiecie. 

Ten wątek wraca w wielu wariantach: że SCT premiuje osoby zamożniejsze, że uderza w dojeżdżających z mniejszych miejscowości, że przenosi ciężar transformacji na tych, którzy mają najmniej możliwości finansowych. Niezależnie od tego, po której stronie sporu stoicie, trudno zignorować fakt, że dla wielu osób samochód nie jest wygodą, tylko narzędziem pracy lub jedynym realnym sposobem dojazdu.

Wiek auta czy realne emisje?

W komentarzach pojawia się również sporo postulatów dotyczących kryteriów dopuszczenia pojazdów. Część osób kwestionuje logikę opierania się na wieku auta lub normie Euro jako uproszczeniu, które nie zawsze odzwierciedla realne emisje. “Sama idea jest bardzo dobra, natomiast powinny być wykluczone samochody pod kątem ilości emitowanych zanieczyszczeń, a nie wieku. Parkingi P+R powinny być poza strefą” – pisze jeden z ankietowanych. To głos, który – nawet jeśli nie zgadzamy się z każdym szczegółem – pokazuje ważną potrzebę, aby zasady były zrozumiałe i sprawiedliwe. W skrócie: nie powinny sprawiać wrażenia arbitralnych.

Alternatywa musi być realna: transport publiczny i parkingi P+R

No właśnie, P+R i komunikacja zbiorowa. W wielu wypowiedziach przewija się oczekiwanie, że jeśli miasto ogranicza wjazd, powinno równolegle zapewnić realną alternatywę. “SCT szkodzą ludziom i gospodarce. Człowiek pracujący w mieście także przyczynia się do jego rozwoju, zatem narzucanie na niego dodatkowych kosztów jest skrajnie niesprawiedliwe i nieodpowiedzialne. Komunikacja zbiorowa jest często zbyt niskiej jakości, by była alternatywą” – czytamy w komentarzach. To temat, który łączy oba obozy: nawet zwolennicy SCT często nie są w 100% za. Często mówią: tak dla ograniczeń, ale pod warunkiem, że miasto dowiezie transport publiczny, sensowne parkingi przesiadkowe i spójne zasady.

I tu wracamy do ankiety. Mamy wstępne wyniki, ale nie chcemy stawiać kropki nad „i” zbyt wcześnie. Wciąż można zagłosować, dopisać swój komentarz i pomóc nam lepiej zrozumieć, co myślicie o SCT w Krakowie. A jeśli jesteście ciekawi, jak rozkładają się opinie – spróbujcie je przewidzieć w komentarzach.

Źródło: GLOBENERGIA.