Obejrzyj rozmowę wideo:

System opustów w praktyce

System opustów dotyczy instalacji prosumenckich. Prosument to osoba która posiada instalację fotowoltaiczną, czyli która oprócz tego, że konsumuję energię, również tę energię produkuje.

Energia produkowana przez instalację fotowoltaiczną powinna być zużywana jak najbliżej miejsca produkcji. A więc w pierwszej kolejności, energia odbierana jest na bieżąco przez budynek, na/lub przy którym jest zainstalowana. Nadwyżki energii oddawane są do sieci energetycznej i ta energia, którą oddajemy do sieci jest rozliczana w tzw. systemie opustów.

System opustów można w prosty sposób określić jako możliwość magazynowania energii w sieci i odebrania tej energii w momencie, kiedy instalacja fotowoltaiczna nie pracuje. W okresach wzmożonego zapotrzebowania lub mniejszej produkcji, prosument może pobrać z sieci tę energię w ilości pomniejszonej o współczynnik ilościowy.

Dla instalacji o mocy do 10 kWp jest to współczynnik ilościowy 0,8, a dla instalacji powyżej 10 kWp współczynnik ten wynosi 0,7. W praktyce oznacza to możliwość odebrania energii wysyłanej do sieci pomniejszonej o 20 lub 30%.

Dla przykładu – system o mocy 8 kWp oddał do sieci 10 kWh energii. Prosument może więc odebrać z sieci w ciągu roku rozliczeniowego 8 kWh.

Zasada działania systemu opustów (Źródło: GLOBEnergia)

Dzień i noc, lato i zima…

Zużycie energii w budynku jest zależne od sposobu jego eksploatacji. Jeżeli jest to dom jednorodzinny zamieszkany przez osoby pracujące, to najczęściej największe zużycie energii będzie w tzw. szczycie porannym i wieczornym oraz oczywiście w weekendy. Trzeba pamiętać, że instalacja fotowoltaiczna pracuje w dzień, w związku z tym większość energii nie jest konsumowana bezpośrednio. Szacuje się, że w przypadku klasycznego profilu rozbioru energii elektrycznej poziom autokonsumpcji wynosi około 20-30%. Większość generowanej przez instalację fotowoltaiczną energii oddawane jest więc do sieci elektroenergetycznej.

Instalacja fotowoltaiczna wykorzystuje do produkcji energii elektrycznej energię promieniowania słonecznego. Ta energia w największym stopniu dostępna jest w okresie letnim – wtedy też instalacja fotowoltaiczna wyprodukuje energii najwięcej. Około 75% energii instalacja fotowoltaiczna wyprodukuje w okresie od kwietnia do września, ewentualnie października.
W okresie zimowym instalacja wyprodukuje około 25 % rocznej produkcji energii z instalacji fotowoltaicznej.

Poniższy wykres obrazuje rzeczywisty podział produkowanej energii przez instalację fotowoltaiczną w rozkładzie rocznym.

Pobór energii w czasie rzeczywistym

Zużycie energii przez budynek w momencie produkcji energii przez instalacje, czyli tzw. “zużycie energii wprost” zależy od sposobu eksploatacji budynku. Szacuje się, że w budynkach jednorodzinnych, poziom autokonsumpcji, czyli wykorzystania energii wprost jest na poziomie 20%.

Wyobraźmy sobie instalację o mocy 5 kWp. Taka instalacja średnio rocznie wyprodukuje około 5 000 kWh. W momencie produkcji, budynek zużywa więc w skali roku tylko, albo aż 1 000 kWh energii.

Czy to dużo, czy mało? Na pewno można zrobić to wydajniej i efektywniej, ale tak naprawdę dla bilansu budynku jednorodzinnego to nie jest mało. Pamiętajmy, że to jest energia za którą prosument nie ponosi żadnych dodatkowych kosztów.

Redakcja GLOBEnergia