Transport przyszłości: samoloty, statki i pociągi. Które technologie wygrają?

• Transport przyszłości nie będzie oparty na jednej technologii. Samoloty, statki i pociągi mają różne potrzeby, dlatego będą korzystać z różnych paliw i napędów.
• W lotnictwie największe znaczenie mogą mieć SAF, e-fuels i wodór. Baterie sprawdzą się głównie w małych samolotach i lotach regionalnych.
• Kolej najłatwiej elektryfikować tam, gdzie istnieje sieć trakcyjna. Wyjaśniamy, gdzie lepiej sprawdzą się baterie, wodór, paliwa syntetyczne albo rozwiązania hybrydowe.

Dlatego pytanie o paliwa przyszłości nie ma jednej prostej odpowiedzi. Inaczej trzeba myśleć o samolocie pokonującym kilka tysięcy kilometrów, inaczej o statku płynącym przez ocean, a jeszcze inaczej o pociągu kursującym po niezelektryfikowanej linii lokalnej. Zapraszamy do udziału w krótkiej ankiecie i wskazania, które rozwiązania mają największą szansę w kolejnych latach.

Samoloty: SAF, e-fuels i wodór zamiast jednej rewolucji

Lotnictwo jest jedną z najtrudniejszych gałęzi transportu do dekarbonizacji. Samolot potrzebuje paliwa o bardzo dużej gęstości energii, dlatego baterie mają tu ograniczone zastosowanie. Mogą pojawić się w małych maszynach, lotach regionalnych albo szkoleniowych, ale w lotach długodystansowych ich masa pozostaje dużą barierą.

Największe szanse w najbliższych latach mają zrównoważone paliwa lotnicze, czyli SAF, oraz paliwa syntetyczne. Ich przewagą jest możliwość wykorzystania istniejących silników i infrastruktury, choć wyzwaniem pozostają koszty oraz dostępność surowców. Wodór może odegrać rolę w dalszej przyszłości, ale wymaga nowych konstrukcji samolotów, zbiorników i całego zaplecza lotniskowego.

Statki: metanol, amoniak, LNG i paliwa przejściowe

Transport morski ma inne ograniczenia niż lotnictwo. Statki mogą zabrać większe i cięższe systemy paliwowe, ale potrzebują ogromnych ilości energii na długich trasach. Dlatego w żegludze rozważanych jest kilka konkurencyjnych kierunków: LNG, metanol, amoniak, biopaliwa, e-fuels, wodór oraz napędy hybrydowe.

LNG może pełnić rolę paliwa przejściowego, ale nie rozwiązuje całkowicie problemu emisji. Metanol jest łatwiejszy w magazynowaniu niż wodór i już pojawia się w nowych zamówieniach statków. Amoniak ma potencjał jako paliwo zeroemisyjne na etapie użycia, ale jest toksyczny i wymaga bardzo wysokich standardów bezpieczeństwa. Baterie sprawdzą się raczej na krótkich trasach, w portach i promach.

Pociągi: tam, gdzie jest sieć, wygrywa prąd

Kolej jest najbliżej prostej odpowiedzi. Na liniach zelektryfikowanych najbardziej efektywne pozostają pociągi zasilane z sieci trakcyjnej. To rozwiązanie sprawdzone, wydajne i dobrze znane. Problem zaczyna się tam, gdzie sieci nie ma albo jej budowa byłaby zbyt kosztowna.

Na takich trasach mogą rozwijać się pociągi bateryjne, wodorowe i hybrydowe. Baterie dobrze pasują do krótszych odcinków i tras z możliwością doładowania. Wodór może być rozważany tam, gdzie potrzebny jest większy zasięg bez trakcji elektrycznej. Diesel będzie stopniowo wypierany, ale w wielu miejscach pozostanie jeszcze technologią rezerwową lub przejściową.

Przyszłość transportu nie będzie więc jednopaliwowa. Najbardziej prawdopodobny scenariusz to miks technologii dobranych do konkretnych zastosowań.

Opracowanie własne.