Pomoc publiczna jest według definicji przyznaniem pomocy ( w jakiejkolwiek formie) pojedynczemu podmiotowi gospodarczemu bądź grupie podmiotów, które prowadzi do zakłócenia konkurencji na wolnym rynku.

Oficjalnie, pomoc publiczna jest, co do zasady, zakazana państwom członkowskim Unii Europejskiej, jednak pewne przypadki pomocy publicznej są dopuszczone na terenie UE bez konieczności wcześniejszej akceptacji przez Komisję Europejską.

Pomoc publiczna – zmiany interpretacyjne

Według nowej interpretacji przepisów dotyczących pomocy publicznej w zakresie dofinansowania instalacji w systemie prosumenckim, dofinansowanie nie stanowi pomocy publicznej w przypadku gdy:

  •  główna działalność beneficjenta nie jest działalnością gospodarczą (energia nie służy do działalności gospodarczej)
  •  mikroinstalacja jest używana na własne potrzeby obiektu
  •  wielkość instalacji została dobrana do potrzeb energetycznych budynku (nie może być przewymiarowana)

W takiej sytuacji, zdaniem Komisji Europejskiej, energia nie jest „oferowana na rynku”. Jeśli tak, to jej „tymczasowe” wprowadzenie do sieci celem jej „odebrania” w późniejszym okresie nie stanowi działalności gospodarczej.

Pomoc publiczna i dotychczasowe interpretacje UOKiK-u

Pod koniec ubiegłego roku pisaliśmy o kwestiach pomocy publicznej w aspekcie nowych przepisów prawnych, obowiązujących w związku z wejściem w życie ustawy o odnawialnych źródłach energii.

W kontekście limitów pomocy publicznej, dotychczasowa  interpretacja UOKiK-u była dość problematyczna. Problem miały zwłaszcza gminy realizujące programy parasolowe. Według UOKIK instalacje sieciowe realizowane przez prosumentów, pomimo że nie sprzedają energii, wprowadzają ją do sieci. Energia ta podlega dalszemu obrotowi. Według UOKik-u, to wystarczyło, aby wypełnić unijne definicje przedsiębiorczości. Rozwiązaniem mogły być instalacje wyspowe, w przypadku których nie ma pomocy publicznej, jeżeli są realizowane przez prosumentów.

W przypadku instalacji typu on–grid należało uznać, że ich wsparcie stanowi pomoc publiczną.  Wszystko dlatego, że produkowana energia elektryczna wprowadzona do sieci stanowi przedmiot obrotu. A dalej podmioty dostarczając energię do sieci, konkurują z innymi podmiotami wytwarzającymi energię. Nie miała przy tym znaczenia wielkość sprzedaży ani skala możliwej konkurencji.

Ówczesne interpretacje mówiły, że jeśli energia wytwarzana w instalacji OZE będzie udostępniania na rynku, wówczas wsparcie na zakup i montaż tej instalacji będzie stanowiło pomoc publiczną. W znowelizowanej Ustawie o OZE i systemie „opustowym”, podmiot uczestniczący, w zamian za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci, uzyskuje na bieżąco korzyści w postaci rabatu/opustu na kupowaną przez siebie energię u operatora i zwolnienie z konieczności uiszczania zmiennych opłat związanych z dystrybucją energii pobranej z sieci. Przyjęta w lipcu 2016r. nowelizacja ustawy o OZE nie zmieniała interpretacji dotyczącej występowania działalności gospodarczej w znaczeniu przepisów o pomocy publicznej.

Teraz, po  zajęciu oficjalnego stanowiska w tej sprawie przez Komisję Europejską mamy już jasność. Instalacje prosumenckie objęte dofinansowaniem nie są przedmiotem pomocy publicznej, jeśli spełnią trzy, wyżej wymienione wymagania.

 

 

 

Redakcja GLOBEnergia