Nowa definicja

W 2020 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o OZE, w której pojawiła się nowa definicja “drewno energetyczne”. Jak czytamy w dokumencie, pod pojęciem kryje się surowiec drzewny, który ze względu na cechy jakościowo-wymiarowe posiada obniżoną wartość techniczną i użytkową uniemożliwiającą jego przemysłowe wykorzystanie, a także surowiec drzewny stanowiący biomasę pochodzenia rolniczego.

  • Definicja ta jest czasowa. Od dnia 1 października 2020 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. za drewno energetyczne uznaje się:
    surowiec drzewny niebędący drewnem tartacznym i skrawanym, stanowiącym dłużyce, kłody tartaczne i skrawane oraz niebędący materiałem drzewnym powstałym w wyniku procesu celowego rozdrobnienia tego surowca drzewnego;
  • produkty uboczne będące efektem przetworzenia surowca drzewnego, niezanieczyszczone substancjami niewystępującymi naturalnie w drewnie;
  •  odpady, będące efektem przetworzenia surowca drzewnego, niezanieczyszczone substancjami niewystępującymi naturalnie w drewnie, zagospodarowywane zgodnie z hierarchią sposobów postępowania z odpadami.

Uczestnicy rynku zgłaszają do URE wątpliwości interpretacyjne

Polski regulator informuje, że pomimo wskazań w ustawie pojawia się wiele wątpliwości co do tego, co może być uznane za drewno energetyczne. W związku z tym przygotował wyjaśnienia doprecyzowujące, które pomogą rozstrzygnąć wątpliwości.

Po pierwsze, URE przypomina, że ustawy o odpadach nie stosuje się do biomasy w postaci naturalnych, niebędących niebezpiecznymi, substancji, pochodzących z produkcji rolniczej lub leśnej, wykorzystywanych m.in. do produkcji energii (za pomocą procesów lub metod, które nie są szkodliwe dla środowiska, jak również nie stanowią zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi). Wyłączenie to nie dotyczy biomasy niepochodzącej z produkcji leśnej, wytwarzanej w zakładach przetwórstwa drewna, takich jak np. tartaki.

Po drugie, produkty przetworzenia drewna, tj. kora, strużyny, odziomki pomanipulacyjne, wałki połuszczarskie, trociny, wióry, zrębki, zrzyny, szczapy i inne pochodzące z przetworzenia tych produktów, w tym brykiety i pelety (stanowiące mechanicznie przetworzony naturalny surowiec drzewny niezawierający jakichkolwiek innych substancji), wytwarzane głównie w tartakach i spełniające warunki dla produktów ubocznych, mogą być uznawane przez ich wytwórców za produkty uboczne, a nie odpady.

Ustawa o OZE, odwołując się do produkcji leśnej, obejmuje więc swym zakresem zarówno drewno wyłączone spod przepisów ustawy o odpadach, jak i drewno klasyfikowane zgodnie z ustawą o odpadach, jako produkty uboczne, do których nie ma zastosowania hierarchia sposobów postępowania z odpadami.

URE zauważa dodatkowo, że jako odpady klasyfikować natomiast należy m.in. pozostałości drewnopochodne z przetwórstwa drewna oraz z produkcji płyt i mebli. W przypadku tego typu drewna zakwalifikowanego przez wytwórcę jako odpad, stosować należy hierarchię sposobów postępowania z odpadami.

Źródło: URE

Redakcja GLOBEnergia