Wentylacja budynków pasywnych i niskoenergetycznych

W pierwszej kolejności powietrze wentylacyjne dociera do pomieszczeń mieszkalnych (sypialnia, pokoje dzienne, gabinet), w drugiej do pomieszczeń przechodnich (korytarz, kuchnia) w trzeciej do pomieszczeń sanitarnych (łazienk, WC ). W tych ostatnich z uwagi na dużą zawartość wilgoci konieczne jest uzupełnienie niedoborów ciepła a odbywa się to przy pomocy grzejników.

Wentylacja w budynkach pasywnych jest wentylacją mechaniczną. Do jej zadań należy minimalizacja strat cieplnych poprzez odzysk ciepła z zużytego powietrza, zapewnienie odpowiedniego poziomu wentylacji pomieszczeń, które jest zgodne z warunkami technicznymi, zapewnienie komfortu termicznego, poprzez rozprowadzanie ciepłego powietrza w pomieszczeniach w kolejności zgodnej z ich przeznaczeniem. Istotnym elementem w systemie wentylacyjnym jest jego centrala, która wymusza obieg powietrza w budynku. Podstawowe jej wyposażenie stanowi rekuperator, czyli urządzenie służące do odzysku ciepła. W nim nawiewane powietrze z zewnątrz budynku ogrzewane jest przez energię uzyskaną z powietrza zużytego, wywiewanego z wnętrza. Dla lepszej sprawności centrala wentylacyjna najczęściej łączona jest z gruntowym wymiennikiem ciepła. Najprostsza centrala wentylacyjna składa się z rekuperatora, filtrów oraz nagrzewnicy elektrycznej, której zadaniem jest dogrzewanie powietrza nawiewnego. Wadą tej instalacji jest niestety duże zużycie energii elektrycznej przez nagrzewnicę.

Innym rozwiązaniem, jednak nieco droższym, jest połączenie przedstawionej powyżej instalacji z pompą ciepła powietrze/powietrze. Jej zadaniem jest odebranie „utajonego” w powietrzu wywiewanym ciepła i przekazanie go do strumienia powietrza nawiewanego.

Istotną rolę w całej instalacji odgrywa GWC, czyli gruntowy wymiennik ciepła. Jego zadaniem jest pobór ciepła z gruntu a następnie przekazanie go do powietrza nawiewnego zasilającego system wentylacji. Jego działanie najbardziej jest pomocne w okresie zimy, kiedy to temperatury powietrza są ujemne. Wówczas wymiennik pobiera ciepło z głębokości ok. 1,5 m gdzie możemy spodziewać się temperatury:  3 – 6°C. GWC jest najbardziej wydajny kiedy rury ułożone są w linii prostej, w przypadku kiedy takie ułożenie jest niemożliwe rury można układać w różnym kształcie, jednak należy je łączyć pod kątem 90°C.

Układ kanałów musi być zaizolowany materiałem o gr. min 100mm, centrala powinna posiadać automatykę. Zasilanie  mogą stanowić wentylatory DC-AC (komutatorowe) ponieważ mają one sprawność wyższą niż silniki prądu stałego (DC). Pobór mocy takiego urządzenia nie może przekraczać 0,45 W/m2/h w odniesieniu do strumienia wentylacyjnego.

Budynki jednorodzinne powinny posiadać osobne układy dla każdego mieszkania. Tym sposobem unika się długich kanałów, a co za tym idzie zmniejszają się opory tłoczenia.