O wejściu w ostatnią fazę przygotowań uruchomienia programu priorytetowego poinformował NFOŚIGW w komunikacie z 15 stycznia br. Celem NFOŚIGW jest pomoc we wdrożeniu w Polsce modelu inwestycji realizowanych w formule „renowacja z gwarancją oszczędności” (ang. Energy Performance Contract, EPC).

Inwestycje pozwolą w sposób systemowy wesprzeć projekty realizowane w obszarze efektywności energetycznej w modelu ESCO, czyli przedsiębiorstwa usług energetycznych. Będzie ono miało możliwości przeprowadzenia termomodernizacji i optymalizacji zużycia energii elektrycznej w budynku w zamian za okresowe spłaty kosztów inwestycji, które pokrywane będą z oszczędności powstających w toku eksploatacji budynku.

– Jednym z kluczowych elementów systemu będzie wykup przez zapewniającą promesę instytucję 80 proc.  wierzytelności przedsiębiorstwa ESCO powstałych w związku z realizacją kontraktu. Pozwoli to na uwolnienie zdolności przedsiębiorstwa ESCO do zrealizowania w analogicznym modelu dalszych inwestycji w efektywność energetyczną kolejnych budynków lub infrastruktury – tłumaczy NFOŚiGW.

Przypomnijmy, że 18 grudnia 2020 r. Narodowy Fundusz sygnował porozumienie z Polskim Funduszem Rozwoju S.A. dotyczące wdrażania w naszym kraju modelu przedsiębiorstwa usług energetycznych, czyli ESCO.

Fundusz zachęca podmioty zainteresowane współpracą do kontaktu z Departamentem Funduszy Zewnętrznych NFOŚiGW.

ESCO

ESCO są to firmy świadczące usługi energetyczne, realizujące projekty dotyczące efektywności energetycznej, które są finansowane na podstawie oszczędności wynikających z obniżenia kosztów zużycia energii elektrycznej. Wartość globalnego rynku ESCO wzrosła o 8 proc. do 28,6 mld dol. w  2017 r., w porównaniu z 26,8 mld dol. w 2016  r. Liderem ESCO są Chiny. Projekty przynoszą oszczędności energii przekraczające średnio 25 proc. Istnieją znaczne różnice między rynkami ESCO, w zależności od krajów i regionów. Obejmują one definicję formuły EPC, prowadzone polityki, którym podlegają ESCO, oraz możliwości techniczne firm.

ESCO w Polsce

ESCO w Polsce do tej pory nie było dość popularne, dlatego, że najczęściej przyjmowało charakter partnerstwa publiczno-prywatnego, czyli PPP. W ramach tego rodzaju umowy podmiot publiczny – taki jak np. szpital, zarządca dróg czy gmina, nie musi z góry zabezpieczać w budżecie środków potrzebnych na wynagrodzenie inwestora. Za finansowanie procesu zwykle w całości odpowiada partner prywatny.

Partner prywatny, czyli opiekun inwestycji:

  • przygotowuje dokumentację projektową,
  • przeprowadza prace budowlane i remontowe,
  • zajmuje się dostawą urządzeń i zarządzaniem gospodarką energetyczną.

Umowa zawarta pomiędzy partnerem prywatnym i publicznym powinna więc jasno definiować zakres prac koniecznych do wykonania w ramach danej inwestycji. Dzięki przeniesieniu odpowiedzialności za realizację na partnera prywatnego, partner publiczny zyskuje komfort i bezpieczeństwo inwestycyjne.

Formuła PPP pozwala na optymalizację ryzyka, gdyż każdy z partnerów odpowiada za te obszary, w których zarządzaniu ma największe kompetencje i doświadczenie. Przez ściśle określone w projekcie ramy czasowe, zagrożenie opóźnieniami w harmonogramie jest ograniczone do minimum.

Umowy ESCO niemal zawsze mogą mieć charakter umów PPP. Trzeba jednak liczyć się z tym, że przygotowanie takich projektów może być nieco bardziej kosztowne i bardziej skomplikowane

Źródło: NFOŚIGW/IEA

Redakcja GLOBEnergia