Zapotrzebowanie na energię w domu, czyli EU, EK i EP – co oznaczają te wskaźniki?
Przy opisie charakterystyki energetycznej budynków bardzo często pojawiają się skróty EU, EK i EP. Choć brzmią technicznie, w rzeczywistości opisują one różne etapy „drogi energii” – od potrzeb budynku aż po wpływ na środowisko. Sprawdź, czym jest zapotrzebowanie na energię użytkową, końcową i nieodnawialną energię pierwotną.
Michał Jakubiec
Spis treści:
1. Co warto wiedzieć o wskaźnikach energetycznych?
2. Energia użytkowa (EU)
3. Energia końcowa (EK)
4. Nieodnawialna energia pierwotna (EP)
5. Podsumowanie i źródło
Co warto wiedzieć o wskaźnikach energetycznych?
Zapotrzebowanie na energię określa, ile energii potrzeba do ogrzewania, chłodzenia, przygotowania ciepłej wody użytkowej oraz wentylacji budynku. Wskaźniki EU, EK i EP pozwalają spojrzeć na ten sam budynek z trzech różnych perspektyw: fizycznej, użytkowej i środowiskowej. Są dobrze znane ze świadectw charakterystyki energetycznej budynków.
Energia użytkowa (EU)
Energia użytkowa (EU) to ilość energii, której budynek faktycznie potrzebuje, aby utrzymać odpowiednią temperaturę i przygotować ciepłą wodę. W przypadku ogrzewania jest to energia tracona przez ściany, dach, okna oraz wraz z powietrzem wentylacyjnym, pomniejszona o zyski ciepła, np. od słońca czy urządzeń domowych. EU pokazuje przede wszystkim jakość samego budynku – jego izolację, szczelność i kształt. Im lepiej ocieplony dom, tym niższa energia użytkowa.
Energia końcowa (EK)
Energia końcowa (EK) to energia, którą trzeba dostarczyć do budynku, aby pokryć zapotrzebowanie wynikające z EU. Uwzględnia ona sprawność systemów technicznych, takich jak kocioł, pompa ciepła czy instalacja ciepłej wody. Dwa identyczne budynki mogą mieć taką samą EU, ale różną EK – w zależności od tego, jak nowoczesne i sprawne mają źródło ciepła.
Nieodnawialna energia pierwotna (EP)
Nieodnawialna energia pierwotna (EP) pokazuje, jaki jest wpływ budynku na środowisko. Uwzględnia ona, skąd pochodzi energia – czy z paliw kopalnych, czy z odnawialnych źródeł – oraz straty związane z jej wytworzeniem i transportem. Określa się to specjalnymi współczynnikami, które określają, ile energii do pozyskania paliwa pochodzi ze źródeł kopalnych.
EP jest kluczowym wskaźnikiem przy spełnianiu wymagań prawnych i porównywaniu budynków pod kątem ekologii. Aktualnie w Polsce nowy budynek jednorodzinny musi mieć wskaźnik EP mniejszy niż 70 kWh/(m2rok).
Podsumowanie i źródło
Podsumowując, wskaźniki EU, EK i EP opisują ten sam budynek z trzech różnych perspektyw. EU pokazuje, ile energii potrzebuje sam budynek, EK – ile energii trzeba faktycznie dostarczyć przy uwzględnieniu sprawności instalacji, a EP – jaki jest wpływ tego zużycia na środowisko. Razem dają pełny obraz efektywności energetycznej domu i pomagają ocenić zarówno jego jakość, koszty eksploatacji, jak i zgodność z obowiązującymi wymaganiami.
[1] Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 27 lutego 2015 r. w sprawie metodologii wyznaczania charakterystyki energetycznej budynku lub części budynku oraz świadectw charakterystyki energetycznej, Dz.U. 2015 poz. 376.
